Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym na Pomorzu

Karnawałowy Bal Przebierańców

2012-01-26T16:58:00.000-08:00

Już po raz drugi odbył się w Pomorskiej Jednostce TPG, kolorowy i przebrawny Bal Przebierańców. Tym razem Bal miał wręcz europejski charakter. Przybyłych balowiczów i ich opiekunów powitała bowiem dostojna para ubrana w przebogate, hrabiowskie stroje z czasów Ludwika XVI.

Z trudem rozpoznaliśmy, że piękną hrabiną była Anna Jurkowska a w rolę hrabiego wcielił się Andrzej Ciechowski czyli główni organizatorzy Balu Przebierańców. Gości powitano, oczywiście w dwóch językach, w języku polskim oraz w języku migowym. Sprawnie i wesoło migała wolontariuszka Kamila. Po kordialnych powitaniach rozpoczęło się balowe szaleństwo. Wesołe dźwięki tanecznej muzyki wykonywanej przez rewelacyjny duet „Andrzej i Karol” poderwał wszystkich do tańca. W krótkich przerwach, zmęczeni tancerze popijali aromatyczną kawkę i nasładzali się przesmacznymi ciastami i ciasteczkami. Przeprowadzono także kilka zabawnych konkursów. Najwięcej radości sprawił konkurs tańczenia z balonikiem umieszczonym pomiędzy tańczącymi. Wszyscy uczestnicy konkursów obdarowywani byli nagrodami. Jak na prawdziwy Bal przystało nie zabrakło także wyboru Królowej i Króla Balu. Z uwagi na to, iż w Balu uczestniczyło wiele pięknie poprzebieranych dzieci wybrano także dziecięcą Królową i Króla Balu. Królową Balu demokratycznie wybrano Dominikę, przebraną za różową Damę Dworu a Królem Balu okrzyknięto Andrzeja odzianego w strój groźnego Indianina. Natomiast balującym dzieciom królowała urocza, błekitnoskrzydła motylka Kamila oraz poważny profesor geografii, Arek. Wspaniały Bal trwał ponad cztery godziny.

Stanisław Sierko

Zdjęcia:
Roman Piątek
Katarzyna Krzyżewska
Anna Jurkowska
Stanisław Sierko

Krótka relacja z kursu florystycznego

2012-01-17T05:04:00.000-08:00

Beneficjenci i beneficjentki projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce." mogą sami wybrać szkolenie, do którego dostaną dofinansowanie! Tak zrobiła Pani Justyna Michalik z Gdańska. Ukończyła kurs "kompozycje kwiatowe" w szkole AP Edukacja.

Mamy przyjemność opublikować krótką relację:

Pierwszy dzień miałam teorię :)) Strasznie się dużo nauczyłam:)) a pani prowadząca jest tak przemiła, taka cieplutka .. no jest rewelacyjnie .. miłą atmosferę stwarza .. I pojmuje , że czegoś nie zrozumiałam , to wtedy powtarza , ale mówi pomału i wyraźnie. Dała mi do poczytania i nawet pisała na tablicy i pokazywała itp :)) abym wiedziała co i jak :)) Jest wspaniała osobą:)), również mi dała nazwę książki na przyszłość taki przewodnik i mam płytkę – słownik odmiany, różnie dodatki , nazwę kwiatów i wiele i wiele innych . Drugi dzień miałam układania bukietów spiralny , bukiet ślubny , ikebany itp. Trzeci dzień miałam świąteczne układanie bukiety , stroiki świąteczne i bardzo się dużo nauczyłam i szkoda , że tak krótko trwało :) Szczerze mówiąc jestem bardzo zadowolona :)) i podobno też będą kursy zaawansowanie:)) Ja każdemu polecam kurs indywidualnie :)) Certyfikat i zaświadczenie otrzymałam:)) I jestem z siebie dumna :))

Serdecznie pozdrawiam
Justyna Michalik

Więcej o dofinansowaniu szkoleń na stronie: http://www.mojapraca.org.pl/index.php?view=menu&m1=1&m2=1&m3=2

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych pełni funkcję lidera projektu i wnosi 15% środków na jego realizację.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Milczące śpiewanie kolęd

2012-01-13T04:06:00.000-08:00

Dokładnie miesiąc temu, 10 grudnia przeżyłem tak niewiarygodne wydarzenia, że dopiero teraz mogę z pewnej perspektywy podjąć próbę ich opisania. Zapewne będzie to opis nie oddający niewiarygodności tego wydarzenia ale nie przejmuję się tym zbytnio gdyż każdy, dosłownie każdy może osobiście doświadczyć tych wrażeń. Jak, gdzie, kiedy?

Postaram się powoli opowiedzieć. Najpierw jednak wracam do 10 grudnia. Zostałem zaproszony na Spotkanie Opłatkowe. Wiele takich zaproszeń otrzymuję i na wielu takich spotkaniach już byłem. Jednak to zaproszenie było nietypowe. Intrygujące. Spotkanie Opłatkowe w Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym. Spotkanie przy muzyce i śpiewaniu kolęd. Jak mogą śpiewać kolędy osoby, które nie widzą i nie słyszą?! Jadę. Muszę tam być. To niedaleko rektoratu Uniwersytetu Gdańskiego. Ulica Bażyńskiego 32. Szare obiekty. W nich Spółdzielnia Niewidomych oraz wiele hurtowni. Tu także mieści się Jednostka Pomorska Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym. Na pierwszym piętrze. Jest winda. Idę jednak po schodach. Już z daleka słyszę gwar. Jakby na dużej przerwie w szkole. Wchodzę na jasno oświetloną salę. Dwa rzędy stołów suto zastawionych najróżniejszymi potrawami. Duży napis Wigilia TPG 2011. Przed napisem zespół muzyczny. Dwuosobowy. Już się dostrajają. Większość miejsc przy stołach już zajęto. Wita mnie Anna Jurkowska, szefowa Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG. Do powitań dołącza się Andrzej Ciechowski, pierwszy wolontariusz i organizator jednostki TPG. Siadam przy samej scenie. Wolontariusze od razu podają mi gorący barszcz. Uszka już czekają na stole. Anna Jurkowska i Andrzej Ciechowski rozpoczynają formalnie spotkanie. Zespół gra kolędę. No tak, tak jak wszędzie. I cóż w tym spotkaniu tak niezwykłego? Niby nic a tak bardzo wiele. Większość obecnych nie może mówić. Są niemi. Wielu jednak trochę widzi i potrafi rozmawiać rękami. Nie tylko potrafią rozmawiać ale także potrafią śpiewać rękami. Staję obok śpiewających migowo. Uczę się migać kolędę „Bóg się rodzi”. Najlepiej wychodzi mi miganie słów „chwała na wysokości”. Wskazujący palec unosi się korkociągiem ku górze. Wszyscy migamy kolędy. Tak jeszcze nigdy w życiu nie przeżywałem śpiewania kolęd. Wspaniałe poczucie jedności. A w przerwach między kolędami recytowane były wiersze o tematyce świątecznej. Też tłumaczono je na język migowy.

- A 21 stycznia mamy Bal Przebierańców. Zapraszamy. Ale musi być pan przebrany. Będzie konkurs na najbardziej oryginalne przebranie, będą tańce i dużo niespodzianek.Zrobię wszystko aby przybyć.

Aby znowu cieszyć się wraz z głuchoniewidomymi, którzy potrafią cudownie cieszyć się wszystkim. Może znowu razem pośpiewamy bezgłośnie na migi. Po powrocie do domu dokładnie przyjrzałem się kalendarzowi na 2012 rok otrzymanemu od TPG. Elementy olimpijskie. Pięć kół. W każdym kole zdjęcia głuchoniewidomych sportowców. To wspomnienia z organizowanej we wrześniu olimpiady. Jednej z wielu wspaniałych inicjatyw integrujących osoby niepełnosprawne. Pod fotografiami napis „Żeby Cię lepiej widzieć. Żeby Cię lepiej słyszeć. Potrzebuję 1% Twojego podatku. KRS 0000109895”. I to jest TO. Każdy, dosłownie każdy może bez problemu poczuć radość niesienia pomocy. Wystarczy odpowiednio wypełnić PIT. Każdy może także nauczyć się radosnego śpiewania kolędy na migi.

Stanisław Sierko

Zdjęcia:

Roman Piątek

Stanisław Sierko

Katarzyna Krzyżewska

Serdecznie zapraszamy na Karnawałowy Bal Przebierańców w 2012 roku!

2011-12-20T06:56:00.000-08:00

Serdecznie zapraszamy na

Karnawałowy Bal Przebierańców

który odbędzie się dnia 21.01.2012r.

w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32, sala 104

w godzinach 11.00 - 15.00

Zapewniamy wspaniałą zabawę, atrakcje,

konkursy z nagrodami, występ zespołu muzycznego

oraz niespodziankę dla najbardziej oryginalnych przebierańców.

Anna Jurkowska

Pomorska Pełnomocniczka TPG

obecność prosimy potwierdzić dzwoniąc lub pisząc sms do Kamili

na numer 530 174 978

Zabawa Andrzejkowa 2011 w Pomorskiej Jednostce TPG

2011-12-20T06:19:00.001-08:00

26 listopada zebraliśmy się, by zgodnie z tradycją, andrzejkowo powróżyć oraz spędzić razem miłe chwile...

Zespół muzyczny „Andrzej i Karol-Andrzej” nie pozwolił Klubowiczom długo siedzieć przy stołach. Już od pierwszych taktów na parkiecie zrobiło się gorąco!

Jednym z ważniejszych punktów zabawy było lanie wosku przez ogromny klucz... Wróżki Kasia z Kingą interpretowały magiczne kształty i przepowiadały przyszłość...

O organizację imprezy, słodki poczęstunek, transport dla Klubowiczów zadbali nasi niezawodni wolontariusze i wolontariuszki. Podczas spotkania debiutowali wspólnie z nami Agnieszka, Kinga i Kamil – witamy w naszym gronie! Wielkie brawa za zaangażowanie szczególnie dla Dominiki i Agnieszki, które od 9 rano przygotowywały spotkanie i dzielnie zostały do samego końca porządków.Po roześmianych twarzach wnioskujemy, że zabawa naprawdę bardzo się udała.

Wrażeniami podzieliła się z nami Basia z Redy:

„Dziękuję za wspaniałą zabawę, wróżby i poczęstunek, bardzo miło spędza się z Wami czas, pozdrawiam i już czekam na następne wspólne takie spotkania.”

Spędzone chwile warto wspomnieć oglądając zdjęcia autorstwa naszego przyjaciela Romana Piątka:

Sukcesy Witolda w konkursie "Zobacz mój świat"

2011-12-06T05:06:00.001-08:00

3 grudnia to Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych i z tej właśnie okazji w słupskim ratuszu odbyła się uroczysta gala, w trakcie której rozdane zostały nagrody osobom biorącym udział w VII edycji konkursu plastycznego i literackiego „Zobacz mój świat”. Był to konkurs skierowany do dzieci i dorosłych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Również i nasz głuchoniewidomy przyjaciel - Witold Orzech z Kobylnicy k. Słupska złożył swoją pracę – statek Mary Celeste zrobiony z zapałek. Dzieło zdobyło uznanie Kapituły Konkursowej, dlatego też Witold w trakcie gali został nagrodzony i uznany za jednego z głównych laureatów konkursu. Gratulacje na ręce Witolda złożył sam Prezydent miasta Słupska – Maciej Kobyliński. To duża radość i satysfakcja, a dla wszystkich naszych podopiecznych niech to będzie zachęta do działania w przyszłości. Trzymamy kciuki za kolejne sukcesy :)

Tekst i zdjęcia: Joanna Pępko

Więcej o wydarzeniu na stronie www.slupsk.pl

Zaproszenie

2011-12-04T11:21:00.001-08:00

Jest taki jeden wieczór

Spowity śniegiem i ciszą

Gdy Niebo Ziemi dotyka,

A ludzie głos serca słyszą...

Serdecznie zapraszamy na

Spotkanie Wigilijne

Pomorskiej Jednostki TPG

10 grudnia 2011 roku

godzina 11.00 sala 104

Gdańsk ul. Bażyńskiego 32

Anna Jurkowska

Pomorska Pełnomocniczka TPG

Prosimy o potwierdzenie przybycia

tel.: 530 174 978

Współpraca Pomorskiej JW. z Gruzińską Unią Niewidomych i Fundacją Ari-Ari

2011-11-30T11:03:00.000-08:00

Tym razem spojrzeliśmy w stronę... dalekiej GRUZJI i jej ogromnych potrzeb.Z zainteresowaniem zapoznaliśmy się z założeniami projektu „Oczy szeroko zamknięte II”. Ucieszyliśmy się ogromnie, że coraz więcej osób niewidomych oraz słabo widzących, nawet w tak odległych zakątkach świata, ma szansę - z pomocą polskich specjalistów – na profesjonalną pomoc.

Podjęliśmy współpracę z Fundacją Ari – Ari i przekazaliśmy materiały dydaktyczne z zakresu oceny i adaptacji otoczenia dla potrzeb osób słabo widzących oraz rehabilitacji wzroku.

Zostały one wykorzystane przez polskich instruktorów PZN podczas pobytu w październiku w stolicy Gruzji -Tibilisi, podczas warsztatów przygotowujących do pracy gruzińskich instruktorów orientacji przestrzennej.

Mamy nadzieję, że nasze doświadczenie przyczyniło się do realizacji celów, dla których została powołana Gruzińska Unia Niewidomych a zdobyta przez jej specjalistów wiedza, wpłynie na poprawę jakości życia osób niewidomych i słabo widzących na terenie Gruzji.

Kilka pamiątkowych zdjęć :)

Tekst: Anna Jurkowska

Zdjęcia: Krystyna Klugiewicz

ZAPROSZENIE NA ANDRZEJKI

2011-11-03T13:55:00.000-07:00

Co nam żółty wosk wywróży
Gdy na cień spojrzymy dłużej?
Może będą to podróże?
Może życia liczne burze?

Serdecznie zapraszamy na Andrzejki, które odbędą się

26 listopada 2011 roku (sobota) od 11:00 do 14:30

ul. Bażyńskiego 32 (p. 104, sala WTZ)

W programie:
słodki poczęstunek,
wróżby andrzejkowe,
występy zespołu muzycznego,
wspólne tańce i zabawy,
konkursy andrzejkowe.

Zapewniamy też niespodzianki, doskonały nastrój i niezapomniane chwile :)
Do zobaczenia!
Wróżka :)

Prosimy o potwierdzenie udziału do 21 listopada, tel. 530 174 978

Targi Pracy i Możliwości dla Osób z Niepełnosprawnością

2011-10-26T08:45:00.000-07:00

25 października o godzinie 10:00odbyło się otwarcie Targów Pracy i Możliwości dla Osób z Niepełnosprawnością.Gości witali organizatorzy Targów: Paweł Czapliński z Fundacji Aktywności Zawodowej, Andrzej Ciechowski z Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym i EdmundJarosiewicz z Centrum Kształcenia Ustawicznego w Gdańsku.

Targi Pracy i Możliwości dla Osóbz Niepełnosprawnością były drugą edycją. Pierwsze odbyły się w 2008 rokurównież w CKU w Gdańsku. Wtedy również Fundacja Aktywności Zawodowej byławspółorganizatorem.

Udział w Targach wzięło w sumie 36 wystawców, w tym 16 firm, 13organizacji i 7 urzędów. Targi zaszczyciła również swojąobecnością pani Maria Podgórniak, Pełnomocnik Prezydenta Miasta Gdańska ds.Osób Niepełnosprawnych.

Przedstawionych zostało ponad 730 ofert pracy (w tym firmyponad 80 ofert pracy, organizacje 75, urzędy około 575). Ponadto uczestnicy Targów otrzymali ofertystaży, praktyk i wolontariatów jak również propozycję różnorodnych projektówwspierających w zakresie doradztwa zawodowego, wsparcia psychologicznego,szkoleń i in.

Na Targach Pracy i Możliwości dlaOsób z Niepełnosprawnością można było zapoznać się z ofertą firmy Transproponującej sprzęt rehabilitacyjnydla osób ze schorzeniem ruchowym oraz z oprogramowaniem isprzętem przeznaczonym dla osób niedowidzących oferowanym przez firmę Altix. NatomiastWarsztaty Terapii Zajęciowej z Kościerzyny przedstawiły wyroby ręczne swoich podopiecznych.

Uczestnicy Targów wzięli równieżudział w warsztatach prowadzonychprzez przedstawicieli wystawców z następujących tematów:

Rozmowa kwalifikacyjna i autoprezentacja,
Alternatywne metody komunikacji z osobą głuchoniewidomą,
Sposoby poruszania się na rynku pracy,
Prawo pracy pod kątem ON,
Dokumenty aplikacyjne,
Rozmowa kwalifikacyjna i autoprezentacja.

Targi Pracy i Możliwości dla Osóbz Niepełnosprawnością trwały do godziny 14:00. Szacuje się, że wzięło w nich udział ponad 300 osób.

TVP Gdańsk o Targach Pracy iMożliwości dla Osób z Niepełnosprawnością:

http://www.tvp.pl

Kolejna edycja TPiMON… za rok!

Pozdrawiamy i dziękujemywszystkim za wzięcie udziału w naszym przedsięwzięciu.

Organizatorzy

Fundacja Aktywności Zawodowej

Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym w ramach projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce."

Centrum Kształcenia ustawicznego w Gdańsku

Patronat Honorowy

Marszałek Województwa Pomorskiego Mieczysław Struk

Patronat Medialny

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Targi Pracy i Możliwości dla Osób z Niepełnosprawnością

2011-10-10T01:07:00.000-07:00

Fundacja Aktywności Zawodowej,

Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym

oraz

Centrum Kształcenia Ustawicznego w Gdańsku

zapraszają na:

„Targi Pracy i Możliwości

dla Osób z Niepełnosprawnością"

25 października 2011 w godzinach 10:00-14:00

Centrum Kształcenia Ustawicznego w Gdańsku ul. Augustyńskiego 1

W ramach Targów Pracy i Możliwości zapraszamy na:

Spotkania z pracodawcami, którzy będą prezentować oferty pracy, stażów, praktyk
Spotkania z organizacjami pozarządowymi oferującymi wsparcie na rynku pracy oraz możliwość podjęcia wolontariatu
Mini-warsztaty z zakresu:

- Tworzenia dokumentów aplikacyjnych
- Sposobów poruszania się na rynku pracy
- Uczestnictwa w rozmowie kwalifikacyjnej i dobrej autoprezentacji
- Zagadnień prawa pracy osób z niepełnosprawnością
- Poznawania i doświadczania różnych rodzajów niepełnosprawności
- Alternatywnych metod komunikacji z osobą głuchoniewidomą.
Więcej informacji pod numerem tel.: 58 690 70 88.

Patronatem Honorowym Targi objął Marszałek Województwa Pomorskiego Mieczysław Struk

Patroni Medialni:

OLIMPIADA OSÓB GŁUCHONIEWIDOMYCH

2011-10-06T14:30:00.000-07:00

16 i 17 września w gościnnych salach i obiektach Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 8 w Gdańsku, Spółdzielni Niewidomych SINOL i Warsztatu Terapii Zajęciowej przy TPG odbyła się III Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych, zwana żartobliwie Tuzinobojem. Jak nazwa wskazuje, wybór konkurencji był duży, każdy z zawodników mógł dokonać wyboru, zaprezentować swoje talenty i najmocniejsze strony. Organizatorami już po raz trzeci byli: Pomorska Jednostka Wojewódzka TPG oraz kadra Makroregionu Północno – Zachodniego Projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”.

Cieszymy się bardzo, że Olimpiada zyskuje coraz więcej zwolenników, a tym samym nabraliśmy pewności, że nasze założenie z 2009 roku, aby propagować sport wśród osób głuchoniewidomych, było jak najbardziej słuszne. Liczba startujących drużyn powiększyła się o kolejne dwa zespoły. Zaproszenie przyjęli uczestnicy WTZ przy TPG oraz pracownicy Spółdzielni Niewidomych „Sinol”.

Wszyscy zawodnicy stawili się na miejscu zmagań w piątek. Dwie drużyny już przedstawiliśmy, pozostałe 4 to doświadczeni uczestnicy: Poznań, Szczecin, Gdynia i Gdańsk.

Jeszcze mały poczęstunek dla strudzonych długą podróżą gości z Poznania, Szczecina oraz wszystkich chętnych i zainaugurowaliśmy zmagania olimpijskie. Zawody rozpoczęliśmy od turnieju tenisa stołowego specjalistów, który zdecydowanie wygrał Krystian z Gdańska oraz turnieju warcabów 100-polowych podopiecznych, w którym zwycięstwo – po pasjonującym finale – odnieśli ex aequo Jerzy z drużyny WTZ i Zygfryd z Sinola.

Po tych rozgrywkach, pełni emocji, głodni i ciekawi dalszych wrażeń, udaliśmy się do przygotowanej wcześniej sali WTZ na uroczystą kolację. Blask świec, proste ale przyprawione dobrymi uczuciami potrawy, ubrany w korale jesiennej jarzębiny stół, rozmowy gości, ciche strojenie instrumentów – jednym słowem – nastrój oczekiwania… I punktualnie o godzinie 19 rozległy się pierwsze takty piosenki „Wspomnienie” Czesława Niemena w wykonaniu zespołu „Karol i Andrzej”.

Tekst utworu wprowadził zebranych w klimat malowniczej, nastrojowej, polskiej jesieni. Zagadkowy początek wieczoru wyjaśnili gospodarze spotkania – Ania Jurkowska i Andrzej Ciechowski – zadając zagadkę – jaki związek ma jesienna piosenka ze zmaganiami olimpijskimi :) . Odpowiedź była prosta – zawsze o tej porze roku mamy naszą Olimpiadę. Jako zaszczyt określili przybycie honorowych gości – Koordynatora finansowego wspomnianego projektu – Marka Łyskawę z córka Gabrysią, z-cę Prezesa Spółdzielni Niewidomych „Sinol” Marka Lepiarza, prezeskę zaprzyjaźnionego Koła Powiatowego PZN w Starogardzie Gdańskim – Bogusię Jurczyńską, przedstawiciela Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 8 – Pawła Drobnika, reprezentantkę firmy „Audiofon” – Magdę Kosiorowską. W dowód wdzięczności za owocną współpracę, wsparcie, niezawodność, pomoc w trudnych chwilach, goście otrzymali honorowy medal III Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych oraz zostali zaproszeni do jury w konkursie karaoke.

Kolejnym punktem wieczoru były uroczyste nominacje olimpijskie do drużyn – poprzez wręczenie zawodnikom czapek z logo Pomorskiej Jednostki TPG. Każda z drużyn otrzymała czapki w innym kolorze.

No i nareszcie rozpoczęła się długo oczekiwana, budząca wielkie emocje a także dostarczająca wszystkim świetnej zabawy, nieco nietypowa jak na olimpiadę konkurencja – karaoke. Reprezentanci drużyny z Poznania w składzie Jacek, Krzysztof i Michał brawurowo wykonali piosenkę „Kolorowe jarmarki” pokonując minimalnie faworytów z Gdańska z ich prawie firmową „Aichą”.

Przez cały wieczór towarzyszył nam zespół muzyczny „Karol i Andrzej” – tańce, pląsy, długie korowody ledwie mieszczące się w sali, wspólne śpiewy, nowe znajomości, dobre humory, uśmiechy zebranych – tak zapamiętaliśmy ten czas...

Sobota rozpoczęła się od gorączki pakowania czterech samochodów i przewożenia setek rzeczy z siedziby Pomorskiej Jednostki na miejsce zawodów olimpijskich, czyli na boisko oraz sale gościnnego Zespołu Szkół Nr 8 przy ul. Meissnera. Gdy z wielkiego chaosu zaczęły wyłaniać się poszczególne elementy areny zmagań a także stoiska imprez towarzyszących – w szatniach odbywało się oznaczanie, oklejanie, przygotowywanie drużyn. Wreszcie, kilka minut po 10 rozległy się rześkie dźwięki marsza, w takt których na boisko wkroczyli bohaterowie dnia – zawodnicy i zawodniczki 6-ciu drużyn. Andrzej przedstawił zespoły i ich kapitanów: Kasię, Krystiana, Wiesię, Anitę, Sławka i Danusię a oni z kolei dokonali prezentacji swoich olimpijczyków. Oficjalną chwilą, zapowiadającą dreszczyk sportowych emocji, było przekazanie Pucharu Przechodniego – głównego trofeum zawodów. Dokonała tego – na ręce Anny Jurkowskiej – Kasia Matejczyk, kapitanka zwycięskiej przed rokiem drużyny Gdynia.

Gospodarze zawodów – Ania i Andrzej przywitali wszystkich obecnych oraz przedstawili gości honorowych: Pełnomocniczkę Prezydenta Miasta Gdańska ds. Osób Niepełnosprawnych – Marię Podgórniak, Dyrektorkę Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdańsku reprezentantkę Urzędu Marszałkowskiego – Małgorzatę Pęczkowską, Dyrektorkę Ośrodka dla Dzieci Niesłyszących w Wejherowie – Ewelinę Lulińską Kuklik, przedstawiciela Centrali TPG w Warszawie – Marka Łyskawę.

Nastąpił uroczysty moment składania przysięgi:

za Anią słowa przysięgi powtarzali: Basia oraz Mariusz z pomocą Joanny – tłumaczki języka migowego:

W imieniu zawodników i zawodniczek III Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych ślubuję, że będziemy walczyć na miarę swoich możliwości i dążyć do zwycięstwa, przestrzegając zasad uczciwej rywalizacji a wszystkie swoje chęci, siły i umiejętności włożyć w osiągnięcie najlepszego wyniku, popularyzację sportu wśród osób głuchoniewidomych a przede wszystkim – we wspólną, dobrą zabawę.

natomiast Andrzej ślubował:

W imieniu sędziów i organizatorów ślubuję, że będziemy starać się o radosną atmosferę na stadionie oraz dobre samopoczucie wszystkich zawodników, zapewniając jednocześnie bezstronność i przestrzeganie Regulaminu III Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych.

Zawody, tradycyjną formułą „III Olimpiadę Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych ogłaszam za otwartą”, oficjalnie otworzyła Pani Maria Podgórniak.

Pierwszą konkurencję, bieg na 60 metrów z przewodnikiem, wygrali Karol i Mariusz z Gdyni. Karol odniósł też zwycięstwa w skoku w dal oraz w pchnięciu kulą.

Kolejną konkurencją był bieg spętanych. Jest to dyscyplina wymagająca ogromnej koordynacji zawodników – biegną oni bowiem w trójkę ze związanymi ze sobą nogami! Tę konkurencję wygrali Wanda, Ela i Jacek z Gdańska.

Gdy na boisku toczyły się konkurencje lekkoatletyczne, w sali gimnastycznej odbywały się kwalifikacje do turnieju piłki dźwiękowej dla osób niewidzących. W czasie gry na widowni musi panować zupełna cisza, ponieważ gracze rozpoznają położenie piłki tylko na podstawie dźwięków, jakie wydają umieszczone w niej dzwoneczki. Zawodnicy mają oczy zasłonięte specjalnymi gogle. W tej konkurencji prym wiodły teamy Poznania i Gdańska, które w dalszej fazie grały o 1 miejsce.

Kolejno biegaliśmy z fajerką i bawiliśmy się w kręciołę. Bieg z fajerką to tradycyjna polska zabawa, która polega na przebiegnięciu ustalonego dystansu i popychaniu kijkiem obręczy, w taki sposób by się ona nie przewróciła. Tu wygrali Wanda i Krystian z Gdańska. W kręciole natomiast, należy wykonać 10 okrążeń wokół słupka, przebiec jak najszybciej określony dystans, strzelić gola do bramki oraz powrócić na metę. „Zakręconą” konkurencję zwyciężyła drużyna z Poznania reprezentowana przez Anitę, Jacka i Krzysztofa.

Po rozegraniu emocjonującego meczu finałowego piłki dźwiękowej wygranego ponownie przez Poznań, przystąpiliśmy do najbardziej wyczerpującej konkurencji – przeciągania liny. Walka była bardzo zacięta a w finałowym pojedynku gdańszczanie okazali się minimalnie silniejsi od szczecinian.

I to już niestety był koniec zmagań w naszych 12 konkurencjach! Byliśmy zmęczeni, ale szczęśliwi, zabawa była wspaniała, konkurencje ciekawe, atmosfera prawdziwie olimpijska i ogromnie przyjacielska.

Jak zwykle – dużym powodzeniem cieszyła się kolejna, zorganizowana przez Pomorską Jednostkę „biała sobota”, tym razem dla mieszkańców pobliskich osiedli Przymorze i Zaspa. Można było bezpłatnie zbadać słuch, poziom cukru we krwi, zmierzyć ciśnienie tętnicze oraz dobrać pomoce optyczne dla osób słabowidzących.

Dużym powodzeniem cieszyła się loteria fantowa, którą prowadziła Kasia – nagrody ofiarowali różni sponsorzy i były one przeróżne :) . Dochód z niej zostanie przeznaczony na wycieczkę dla podopiecznych naszej jednostki do miejsc, gdzie można skorzystać z pomocy tłumacza języka migowego oraz „obejrzeć dotykiem” eksponaty w wybranym muzeum.

Po krótkim odpoczynku nastąpiło wręczenie dyplomów zwycięzcom poszczególnych konkurencji, którzy z radością stawali na prawdziwym podium. Natomiast piękne, złote medale olimpijskie wręczono wszystkim zawodnikom i zawodniczkom; nie zwycięstwo było bowiem najważniejsze, ale udział, który sam w sobie był już dla wielu ogromną wygraną, radością i niezapomnianym doświadczeniem.

No i wreszcie trofeum główne – Puchar Przechodni Pełnomocniczki Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG dla najlepszej drużyny wręczyła jego fundatorka Anna Jurkowska. Zwycięską drużyną okazał się Poznań, kolejne miejsca zajęły drużyny z Gdańska, Gdyni, Szczecina, SN Sinol i WTZ.

Do zobaczenia za rok :).

Tekst: Anna Jurkowska i Andrzej Ciechowski
Relacja pochodzi ze strony www.mojapraca.org.pl

III Olimpiada okiem kamery Trójmiasto.pl

2011-09-29T09:02:00.000-07:00

źródło: http://trojmiasto.tv/III-Olimpiada-Gluchoniewidomych-2142.html?s=olimpiada

Dziękujemy za III Olimpiadę Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych

2011-09-22T12:56:00.000-07:00

Zorganizowanie III Olimpiady OsóbGłuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych było możliwe dzięki gościnności ilogistycznej pomocy Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 8 w Gdańsku,Spółdzielni Niewidomych SINOL oraz Warsztatu Terapii Zajęciowej przy TPG.

Dodatkowe atrakcje, poczęstunek, bezpłatnebadania w ramach białej soboty zawdzięczamywsparciu sponsorów, którymi byli: Audiofon, Cukiernia w Sopocie, GrupaDanpros Kazimierz Jaglak, HF Hipokrates Sp. z o.o., Hurtownia Madang, Merk-ArtArtur Bertholdi, Narodowe Centrum Kultury Tatarów, Piekarnia Gneba S.C. 2.Sklep Piekarniczo - Spożywczy Jarosław Gneba, Przedsiębiorstwo ImprezArtystycznych Impresario, W Biegu Cafe, Zakład Produkcyjny Aleksander, ZepterInternational Poland, Zespół Muzyczny Karol i Andrzej.

Przeprowadzenie Olimpiady z tak dużymrozmachem umożliwiło wyjątkowe zaangażowanie wolontariuszy i wolontariuszek: ZespołuSzkół Ogólnokształcących nr 8 w Gdańsku pod wodzą Marzeny Michalik, 733MDH "Panta Rei" pod kierunkiem Dominiki Padol, Bartkowi i Alicjiz KPH, Pomorskiej Jednostki TPG.

Do działań aktywnie włączyli się również rodziny orazprzyjaciele: Halina, Asia, Karol i Janek z rodziny Ciechowskich i Szubertów, AgnieszkaSzyk, Anita Skalska, Kasia Szady, Małgosia Jurewicz, Michał Damaszke, KazimierzRozwadowski, Paweł Drobnik, Juliusz Scheffler. Szczególne podziękowaniakierujemy do niezawodnej rodziny z Bydgoszczy, skąd po raz kolejny przyjechali:Gosia, Zbyszek i Michał Welencowie oraz Krysia Klugiewicz, a Ola Piotrowska jakzwykle wspomogła nas swoim talentem plastycznym. Natomiast Marta i Tomek Ostrowscy promowali Pomorską Jednostkę przez wyhaftowanie jej logo na czapkach drużynowych.

CentralęTPG oraz projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weźsprawy w swoje ręce.”godnie reprezentowali Gabrysia i Marek Łyskawa. Informacje i rozmowy przekazywaływ języku migowym tłumaczki JoannaWojdylak i Magda Adamczyk. O medialnąoprawę zadbali Kasia Gromadzka i Tomek Bąkowski z Dobrej Kompanii. Dokumentację fotograficzną prowadziliWiesław Sulek, Adam Fleks, Jacek Fimiński, Ania Kozłowska, Benia Rzeczkowska.

Mamy zaszczyt przypomnieć, że patronami honorowymi naszej imprezybyli: Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz, Marszałek WojewództwaPomorskiego Mieczysław Struk, Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Irena Lipowiczoraz Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych Jarosław Duda.

W imieniu całego zespołu TPG serdecznie DZIĘKUJEMY!

Ania Jurkowska
Kamila Szyk-Skalska

Andrzej Ciechowski

IX Sopocki Festyn Organizacji Pozarządowych

2011-08-23T04:36:00.000-07:00

Serdecznie zapraszamy na IX Sopocki Festyn Organizacji Pozarządowych, który odbędzie się 27 sierpnia 2011 r. na Skwerze Kuracyjnym przy Sopockim Molo, w godzinach 12.00 do 16.00.W tym roku swoją działalnością na Sopockim Festynie pochwali się blisko 60 organizacji pozarządowych oraz podmiotów wspierających działalność III sektora - w tym Pomorska Jednostka TPG. Przy naszym stoisku będzie można poznać alfabet Lorma, nauczyć się alternatywnych metod komunikacji, nałożyć symulatory różnych dysfunkcji wzroku, dowiedzieć się o projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy - Weź sprawy w swoje ręce." oraz możliwościach wolontariatu w TPG.

Przy okazji Festynu zostanie wydana publikacja „Sopockie Organizacje Pozarządowe – Informator” zawierająca zbiór przydatnych informacji o działalności sopockich organizacji pozarządowych.

Program Festynu:

11.30Sopocka Parada PozarządowaKolorowy korowód, który ruszy spod Kościoła p.w. św. Jerzego, przejdzie ulicą Monte Cassino do Skweru Kuracyjnego w towarzystwie Brass Dżip Orchestra.

12.00Uroczyste otwarcie FestynuMuzycznie: Zdrowia Szczęścia Pomarańczy, Sopocki Chór Festiwalowy Mundus CantatTanecznie: Pokaz breakdance - Paweł Chałubowicz z Meander CrewEdukacyjnie: Pokaz umiejętności psich Dogtorów - Fundacja Dogtor

13.00 Wręczenie Nagrody Prezydenta Miasta Sopotu „Sopockie Serce”Muzycznie: Haraszo, Nika Boon, Beata Bartelik Tanecznie: Pokaz taneczny grupy dziecięcej - Stowarzyszenie Sopocki Dom Artystycznie: Młodzieżowy występ taneczno-wokalny - Towarzystwo Profilaktyki Środowiskowej MrowiskoSportowo: Pokaz sztuk walki - Sopocki Klub KendoGry i zabawy sportowe - Fundacja im. Edwarda Hodury

14.00Muzycznie: Blues Rock Band, The EntuzjaściSportowo: Pokazy gimnastyczne - Sopockie Stowarzyszenie Kulturystyki i RekreacjiOficjalne rozpoczęcie turnieju Boccia Ekpresja TournamentKulinarnie: Otwarty gar kuchni - zupa 2ZETOWA na sopockiej solanceEdukacyjnie: Nauka języka migowego – Pomorska Jednostka Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym

15.00 Muzycznie: Występy TKM, RUM, ASTERW TRAKCIE IMREZY – CIĄGLE I NIEPOWTARZALNIE:plenerowe warsztaty sztuk różnych: ceramiczne, manualne, lalkarskie, breakdance, warsztaty fotograficzne, pokazy sopockiej straży pożarnej, mini-siłownia, pokazy pierwszej pomocy przedmedycznej, małpi gaj, ścianka wspinaczkowa, strefa kawiarenek pozarządowych, zabawy, quizy, konkursy

Do zobaczenia w Sopocie!

Zobaczyć morze… czyli o tym jak kroczyć w życie z uśmiechem i podniesioną głową!

2011-08-22T08:09:00.000-07:00

Jestem niewidomy od lat pięciu. Było mi naprawdę trudno nauczyć się życia z oczami, w których nie ma już światła. Była próba samobójcza na początku, gdy nie można było się nauczyć normalnego funkcjonowania oraz ucieczki w alkohol, lecz nic to nie dało. Po pobycie w szpitalu psychiatrycznym, gdzie poszedłem z własnej woli, uwierzyłem, że to, co jest ze mną to pryszcz, są gorsze choroby, poniżające ludzi do takiego stopnia, że nie żałowałem utraty wzroku i uzmysłowiłem sobie, że warto żyć, aby pokazać innym, że osoba niewidoma potrafi dużo i jest zdolna osiągać wyznaczone przez siebie cele.

Pisząc to teraz wiem, że czyny, jakie robiłem by pozbawić się życia były głupotą, a obecnie wychodząc z domu, do sklepu, apteki, czy jadąc gdziekolwiek autobusem samemu, chodząc przy pomocy białej laski, nie widząc, co mnie wokół otacza, ryzykuję życie. Nabrałem jednak większej wiary w siebie, a teraz czeka mnie wyprawa żaglowcem, i tylko nie wiem czy nie sięgam zbyt wysoko, biorąc pod uwagę własne słabości związane także z cukrzycą… Ale nic, jestem ryzykant, dość stanowczy, dam sobie rade i z pewnością osiągnę cel, nie dla innych, lecz dla siebie! Jest to chęć wzmocnienia wiary w własne działania i udowodnienia sobie, że będąc osobą niewidomą – można dalej kroczyć w życie z uśmiechem i podniesioną głową.

Pomysł rejsu podsunęła pewna pani z Caritasu, podczas szkolenia, jakie się odbywało w ośrodku, do jakiego uczęszczam, warsztatu terapii zajęciowej Caritas, w Łapinie. Pieniądze potrzebne na rejs próbowaliśmy zbierać od okolicznych firm, co po długich staraniach udało się, lecz pracy było dużo. W działania włączyła się szefowa warsztatu, pani Aldona i nie wiem czy to dzięki niej bądź własnemu zaparciu udało się. Aby zdobyć fundusze należało się odpowiednio zaprezentować i napisać odpowiednie prośby. Z wielu, które zostały wysłane, tylko 3 pisma doczekały się odpowiedzi, i mam, komu dziękować – spełniło się marzenie!

Dziś stanąłem przy trapie, aby wejść na pokład żaglowca „Zawisza czarny” z bagażem na plecach i wielką obawą w sercu, jak to będzie i czy dam radę. Wiem już dużo z opowiadań innych uczestników, z którymi płynąłem promem z Gdańska do Sztokholmu, gdzie cumował żaglowiec i skąd rozpoczynał się drugi etap tegorocznej edycji projektu „Zobaczyć Morze”. Obawy jednak zostały, jestem niewidomy i biorę insulinę dwa razy dziennie, nadal nie wiem czy sobie poradzę.

Z tymi obawami wchodzę na pokład po kołyszącym się trapie, lecz to kołysanie jakoś dziwnie uspokaja, serce równo zaczyna pracować i drobny strach przed nieznanym znika, pomagają w tym głosy innych uczestników zachęcające do śmielszej aktywności i większej odwagi. Po dokładnym obejrzeniu całego żaglowca, niewidomi wiedzą, jak co wygląda. W poznaniu otoczenia pomógł oficer wachtowy i pokazał gdzie są linki ułatwiające poruszanie się na pokładzie żaglowca, ale mimo to piszczele i głowa są poobijane. Białą laskę ukryłem w plecaku, bo przy pracy na pokładzie byłaby utrudnieniem i zacząłem coraz śmielej poruszać się po całym pokładzie. Nagle dzwonek: alarm, zebranie na rufie i słowa kapitana: jutro wypływamy, a przed wyjściem w morze odwiedzimy Ambasadę Polską w Sztokholmie oraz przed wypłynięciem oficerowie wachtowi przeprowadzą drobne szkolenia, jakie zapewne się przyda w rejsie. Naszym pierwszym portem będzie: Visby na szweckiej wyspie Gotlandia.

W końcu wypływamy ze Sztokholmu, zaczyna lekko bujać, ale jest fantastycznie. Mijają trzy godziny jak opuściliśmy port i alarm, do żagli, nie jest to łatwe dla mnie, lecz w grupie wachty, jakiej jestem każdy wie, co ma robić. Dominik – oficer wachtowy wcześniej, podczas szkolenia pokazał nasze zadania wiec wszystko idzie sprawnie: ściąganie bomu, podnoszenie żagla czy klarowanie liny. Utrudnieniem jest tylko kołysanie, które przysparza kłopotów z chodzeniem, ale to nic. Mamy dziś wachtę nawigacyjną w morzu od północy do czwartej rano. Pierwszy raz stanąłem za sterem i będąc ślepcem skupiam się na głosie w słuchawce: kurs 120, lewo… Powtarzający się głos informuje o odbieganiu od ustalonego kursu, co zmusza do obracania koła sterowego, to w prawo to w lewo, słabiej bądź mocniej. Oficer wachtowy powiedział, że poszło mi dobrze jak na pierwszy raz i tak trzymaj. Deszcz nie padał, morze było dość spokojne, było chłodno, ale dotrwaliśmy do końca. Gdy szliśmy już spać zerwał się wiatr, zaczęło straszyć deszczem, pogoda się psuła, następni przejmujący wachtę nawigacyjną mieli gorzej. Rano kołysało dobrze i powoli było widać, kto łapie chorobę morską.

Po śniadaniu każdy ma z góry przydzielone zajęcie w danej wachcie, to szorowanie pokładu, to sprzątanie kubryku, to wachta kambuzowa w kuchni, szorowanie i mycie i naczyń, co przy kołysaniu nie było łatwe, ale czego się nie robi dla przygody. Płyniemy do portu, wieczorem po kolacji dotrzemy, zejdziemy na ląd, aby pozwiedzać okolice w wolnym czasie, lecz prace na pokładzie zostają dalej do wykonania i każdy, kto ma wachtę o danej godzinie stawia się na nią chętnie.

Nadeszła chwila wpłynięcia do portu. Wachta, w jakiej jestem odpowiada za odbijaki, są to duże gumowe piłki, jakie się spuszcza między burtę a nabrzeże, aby uchronić żaglowiec przed uszkodzeniami podczas przybijania do brzegu, niestety muszą to robić osoby widzące, a ja mogłem tylko przerzucić ową gumową piłkę przez burtę i czekać, aby przytrzymać linę. Owe czynności z odbijakami wykonuje się przy cumowaniu i podczas odbijania od nabrzeża. Mamy szczęście przybyliśmy szybciej, jeszcze przed kolacją, nasza wachta przejęła kambuz i mamy zajęcie z przygotowaniem posiłków i utrzymaniem porządku w kuchni aż do jutra, do 16 godziny. Przez ten czas będziemy w porcie, wypływamy o 17-tej. Zajęcie podczas wachty kambuzowej nie jest łatwe, noszenie talerzy i wszystkiego, co potrzebne do jedzenia i posiłków, następnie pozmywanie, a na pokładzie jest 40 osób! Ale po wykonaniu zadania można chwilowo odpocząć przy rozmowach i pośmiać się z wesołych sytuacji.

We wspomnieniach pozostanie mi to, jak nazwał mnie jeden z oficerów, od samego Gdańska, gdy płynął z nami. Imię „Mietek” szybko przyjęło się na pokładzie. Dla mnie imię nie ma znaczenia, poza tym, zawsze wiedziałem, że jak ktoś woła Mietka woła właśnie mnie.

Podczas pobytu w porcie „Visby” przed wyjściem w morze, odbywa się apel na rufie i uroczyste podniesienie bandery. Kapitan otwiera szampana i padają słowa: „Dziś Zawiszak ma swój jubileusz, 50 lat temu została wciągnięta bandera po raz pierwszy i szampan ten niech jest prezentem dla naszego żaglowca, jeszcze przed wyjściem z portu schodzimy na nabrzeże, aby z własnych ciał ułożyć napis i wykonać zdjęcie na pamiątkę, czas w porcie zleciał bardzo szybko.” Płyniemy dalej, następny port to Kalskrona i jest to najdłuższy czas w morzu, jaki nas czeka. Cały czas płyniemy na silniku, wiatr jest prosto w dziób i coraz mocniej kołysze. Schodząc z wachty nawigacyjnej o godzinie 20 widać już kilka osób leżących na rufie z głową za burtą – cierpią na chorobę morską. Ja zmoczony przez padający deszcz poszedłem się przebrać i pogadać z innymi o wesołych momentach, o tekstach, jakie wypowiada Sopel- pomocnik mechanika, gdy budzi nas rano. Jest zawsze wesoły i w chwilach zadumy poprawia nastrój, krzycząc: „Hej budzi was radiioo, nowe radiooo, nie ma spania budzi was nowe radio!”. Rano te słowa dają więcej energii do działania. Sopel czasem już samym swym ubiorem wywoływał uśmiecha: skarpetkami – pomarańczowe, koszula różowa.

Jesteśmy w porcie Kalskrona. Gdy wpływaliśmy wieczorem padał deszcz, a od rana mamy dosyć dobrą pogodę i na pokładzie każdy zajęty jest pracami przydzielonymi przez bosmana. Kto miał po pracy czas wolny schodził na ląd, aby zwiedzić okolice i przy okazji zrobić zakupy? Wieczorem opuszczamy Kalskronę i płyniemy na Bornholm, ostatni przystanek przed zakończeniem rejsu, w Świnoujściu. Po wypłynięciu, alarm do żagli i wszyscy zabierają się do stawiania żagli. Choć jestem niewidomy mogłem sobie wyobrazić wygląd Zawiszy pod pełnymi żaglami.

Tej nocy nasza wachta ma wachtę nawigacyjną psią, czyli od północy do czwartej rano. Jest paskudnie, deszcz zacina i wiatr zmienia kierunek. Ja stanąłem za sterem, a reszta wachty zaczęła zwijać żagle, czas przy pracy zleciał szybko i kiedy zjawili się zmiennicy poszedłem spać tylko nie wiedziałem czy zasnę – zmokłem jak wszyscy na służbie, ale to są uroki obecności na morzu. Na Bornholm przybyliśmy po śniadaniu. Od razu po przycumowaniu odbył się apel na rufie i padły słowa kapitana Janusza Zbierajewskiego, że nasza przygoda powoli dobiega końca. Jutro rano o 5 odbijamy i w Świnoujściu się pożegnamy, więc należy zrobić wszystko, aby żaglowiec wyglądał tak jak go przejęliśmy, a nawet lepiej. Każdy z przejęciem zabrał się do pracy, ale można było znaleźć wolną chwile. Poszedłem z oficerem Dominikiem, Soplem i kolegą z wachty na drobne zakupy. Najlepsze było to, że jak szukaliśmy pewnego sklepu i po długich staraniach i pytaniach miejscowej ludności, go znaleźliśmy, to okazało się, że już tam byliśmy, i wystarczyło tylko przejść przez sklep i wyjść z drugiej strony, aby znaleźć to, co chcieliśmy. Po powrocie na pokład znów było dużo śmiechu. Wieczór spędziliśmy na rozmowach i dyskusjach przy małym piwie. Niestety czas przedostatniej nocy zleciał bardzo szybko, spałem tylko dwie godziny, a należało jeszcze zrobić porządek z własnymi rzeczami. Rankiem jak zwykle krzyk Sopla – od razu do zajęć i odbijamy, jak zwykle praca przy odbijakach, tym razem stanąłem na śródokręciu, a nie na dziobie.

Pogodę mamy dobrą tylko jak zwykle wiatr z przodu. Płynąc do Świnoujścia, już po obiedzie mijamy żaglowiec Chopin, wiec wszyscy, ubrani w koszulki z napisem Zawisza Czarny, ustawiliśmy się na pokładzie i na rozkaz kapitana wznieśliśmy okrzyk Hura! pozdrawiający załogę mijanego żaglowca. Musiał być to widok zapierający dech w piersiach – dwa żaglowce na żaglach mijają się na pełnym morzu, piękne!

Wieczorem dobijamy do nabrzeża w Świnoujściu, jutro opuszczamy żaglowiec. Ostatni dzień, ostatnie mycie, szorowanie pokładu i ostatnie godziny uciekające tak szybko, ostatnia zbiórka na rufie i pożegnanie wraz z wręczeniem dyplomu powodują wielki żal, że przygoda już się skończyła. Mogę serdecznie podziękować panu kapitanowi Januszowi Zbierajewskiemu za jego odwagę oraz bosmanowi panu Robertowi Krzemińskiemu za cierpliwość, a także wszystkim pozostałym osobom, które poznałem, była by zbyt długa lista, aby wymieniać, chociaż po imieniu.

Ahoj może się kiedyś spotkamy, aby przeżyć następną przygodę w morzu!

Autor: Andrzej Grzenia dla portalu Podróże Bez Granic

III Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych - Depesza

2011-08-06T04:07:00.000-07:00

16 i 17 września 2011 roku Pomorska Jednostka Wojewódzka TPG oraz kadra Makroregionu Północno – Zachodniego projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” organizują III Olimpiadę Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych.

Odbędzie się ona w Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 8 w Gdańsku, ul. Meissnera 9. O Puchar Przechodni Pomorskiego Pełnomocnika TPG będzie walczyć sześć drużyn m. in. z Pomorza, Wielkopolski i Pomorza Zachodniego. Wśród dwunastu olimpijskich konkurencji znajdzie się, m.in. mecz piłki dźwiękowej, turniej warcabów stu-polowych, wyścig na tandemach, bieg z przewodnikiem.

Olimpiadzie towarzyszyć będzie:

„Biała sobota”, czyli bezpłatne badanie słuchu, poziomu cukru we krwi, ciśnienia tętniczego oraz dobór pomocy optycznych dla osób słabowidzących,
Warsztaty „świat ciemności i ciszy”, czyli alternatywne metody komunikacji z osobami głuchoniewidomymi, zabawy edukacyjne,
Promocja projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” i działalności TPG,
Loteria fantowa.

„ Walczymy na miarę swoich możliwości i dążymy do zwycięstwa, przestrzegając zasad uczciwej rywalizacji, a wszystkie swoje chęci, siły i umiejętności wkładamy w osiągnięcie najlepszego wyniku, popularyzację sportu wśród osób głuchoniewidomych a przede wszystkim – we wspólną, dobrą zabawę”

ze ślubowania podczas II Olimpiady w 2010 roku

HARMONOGRAM SZCZEGÓŁOWY:

PIĄTEK
sala Warsztatu Terapii Zajęciowej TPG w Gdańsku,
ul. Bażyńskiego 32;
15:00 turniej tenisa stołowego
15:00 turniej warcabowy
19:00 konkurs karaoke
SOBOTA
boiska Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr 8 w Gdańsku,
ul. Meissnera 9
10:00 ceremonia otwarcia Olimpiady
10:15 bieg na 60 m z przewodnikiem
10:30 skok w dal
11:00 bieg spętanych trójek
11:00 mecze eliminacyjne turnieju piłki dźwiękowej
11:30 wyścig tandemów rowerowych
12:00 pchnięcie kulą
13:00 bieg z fajerką
13:30 kręcioła
14:00 finał piłki dźwiękowej
14:30 przeciąganie liny
15:30 ogłoszenie wyników, wręczenie medali i Pucharu Pełnomocnika PJW
16:00 grochówka

Anna Jurkowska

Pomorska Pełnomocniczka Wojewódzka

Andrzej Ciechowski

Koordynator Makroregionu Północno-Zachodniego Projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce."

Patronatem Honorowym Olimpiadę objęli:Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz

www.gdansk.pl

Marszałek Województwa Pomorskiego Mieczysław Struk

Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Irena Lipowicz

oraz

Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych

Jarosław Duda

Patroni medialni:

www.gdansk.pl

Radio Gdańsk

Magazyn Ośrodków Terapii Zajęciowej Wó/Te/Zet

www.niepelnosprawni.pl

PORTAL DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

Magazyn informacyjny osób niepełnosprawnych

NASZE SPRAWY

Bardzo dziękujemy sponsorom za zaangażowanie!

Hurtownia Hipokrates
ul. Nowatorów 11, Gdańsk
W Biegu Cafe
ul. Bohaterów Monte Cassino 63, Sopot
Gdańsk, sierpień 2011

Komputer dla Homera w 2011 roku

2011-08-05T12:18:00.000-07:00

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych informuje, iż od dnia 8 sierpnia do dnia 29 sierpnia 2011 r przyjmowane będą wnioski o dofinansowanie zakupu sprzętu komputerowego, oprogramowania, sprzętu elektronicznego i urządzeń brajlowskich ze środków PFRON w ramach programu „Komputer dla Homera 2010”.Jednocześnie Fundusz zastrzega, że warunkiem podejmowania decyzji finansowych w ramach programu jest uzyskanie zgody Ministra Finansów oraz opinii sejmowej komisji ds. budżetu na przesunięcia środków w planie finansowym PFRON na 2011 r.Wnioski należy składać do Oddziałów PFRON, właściwych dla miejsca zamieszkania.Szczegółowe informacje dotyczące programu, jak również formularze wraz z załącznikami niezbędne do wypełnienia w celu aplikowania do programu dostępne są w Oddziałach PFRON oraz na stronie Funduszu - czytaj więcej.

źródłó: Strony PFRON

Festyn Rodzinny w Przyjaźni i... nadzieja na nowe przyjaźnie

2011-07-26T01:26:00.000-07:00

Drogą mailową dotarła do naszej Jednostki nietypowa prośba... o pomoc finansową w organizacji Festynu Rodzinnego. Zwrócił się z nią sołtys położonej niedaleko Gdańska wsi – o pięknej nazwie Przyjaźń – Pan Krzysztof Krasowski. Nie mogąc zaofiarować innego wsparcia, postanowiliśmy zorganizować dla mieszkańców Przyjaźni i okolic Białą Sobotę, w ramach której przeprowadzimy bezpłatne badania słuchu. Niezawodna okazała się firma Audiofon, która zawsze chętnie uczestniczy w akcjach społecznych. Swoje usługi pielęgniarskie zaoferowała, kolejny już raz, Małgosia Wegner.

Ponadto, na naszym stoisku, mieszkańcy i goście Festynu Rodzinnego będą mogli – dzięki symulatorom – zapoznać się z różnymi schorzeniami okulistycznymi i ich następstwami funkcjonalnymi, poznać elementy języka migowego, alfabet Lorma, dowiedzieć się o działalności Pomorskiej Jednostki TPG. Zaprezentujemy również główne założenia projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”.

Liczymy na owocną integrację, aktywne spędzenie wolnego czasu, nawiązanie nowych znajomości a przede wszystkim – na to, że wielu mieszkańców skorzysta z możliwości bezpłatnego zbadania słuchu, poziomu cukru i ciśnienia krwi. Mamy nadzieję, że nasz udział w tej akcji pozwoli propagować w regionie działalność Pomorskiej Jednostki TPG oraz problematykę osób z jednoczesnym uszkodzeniem wzroku i słuchu.

Festyn Rodzinny w Przyjaźni odbędzie się w sobotę 30.07.2011r. w godzinach 14.30 – 2.00.

Więcej informacji o Festynie można uzyskać na stronie www.mojaprzyjazn.pl

Wyświetl większą mapę

Zabawy edukacyjne w szkole podstawowej

2011-07-14T12:54:00.000-07:00

Po wizytach w przedszkolach kontynuujemy zabawy edukacyjne - tym razem w szkołach podstawowych. 9 czerwca 2011 odbyła się lekcja "Świat osoby głuchoniewidomej" w SP nr 12 w Gdańsku. Z pomocą kolegi i koleżanki w roli "przewodników" dzieci z zawiązanymi oczami poznawały różne przedmioty w klasie, oglądały wypukłe obrazy dotykowe z Warsztatu Terapii Zajęciowej TPG, spacerowały i rozpoznawały rówieśników. Język migowy dla niektórych nie był nowością, więc mieliśmy okazję uczyć się od siebie nawzajem. Pytania zadawali wszyscy - dzieci i Pani nauczycielka. Żegnaliśmy się migowym "dziękuję" i "do widzenia". Dla zespołu Pomorskiego TPG to jednak dopiero początek doświadczeń z zabawami edukacyjnymi. W kolejnym roku szkolnym planujemy warsztaty dla wolontariuszy i wolontariuszek, którzy zawitają w różnych klasach - już wiemy, co robić w przedszkolu i szkole podstawowej. Odwiedzimy zapewne też gimnazjum i liceum.

Zdjęcia z edukacyjnej przygody:

Kamila i Krystian

III Mistrzostwa Polski Głuchoniewidomych w Szachach

2011-07-11T01:50:00.000-07:00

III Mistrzostwa Polski Głuchoniewidomych w Szachach odbędą się w Śródborowie w dniach 30.09-02.10.2011. Wszystkich chętnych proszę o wypełnienie zgłoszenia i odesłania do biura TPG (ul. Deotymy 41, 01-441 Warszawa) lub drogą elektroniczną na adres: bwieckowska@tpg.org.pl. Dokumenty można również wypełnić w biurze Pomorskiej Jednostki TPG w Gdańsku - zapraszamy!

Więcej informacji u Bożeny Więckowskiej pod numerem tel./fax: 22 635 69 70 lub adresem e-mail: bwieckowska@tpg.org.pl

Pobierz plik: Formularz zgłoszeniowy (doc)

Źródło: www.tpg.org.pl

Zapraszamy do udziału w projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce"

2011-07-07T01:20:00.000-07:00

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Relacja ze spotkanie klubowego z grami - 25.06.2011

2011-07-05T05:06:00.000-07:00

Wspólnie tworzymy Pomorską Jednostkę TPG - osoby głuchoniewidome, rodziny, przyjaciele, wolontariusze i wolontariuszki. O tym, że nie są to tylko puste słowa mogliśmy przekonać się podczas spotkania klubowego zorganizowanego w sobotę 25 czerwca 2011r. Tym razem czas wypełniły nam różnego rodzaju gry towarzyskie. Nasi podopieczni do wspólnej zabawy zachęcili także swoich najbliższych członków rodziny. Spotkanie było świetną okazją do tego, ażeby przypomnieć sobie ulubione gry z dzieciństwa. Wśród zebranych nie zabrakło entuzjastów chińczyka, rummikub oraz szachów. Na twarzach uczestników gier z łatwością można było rozpoznać radosny wyraz zwycięstwa albo gorycz porażki, jednak to ostanie można było zawsze uśmierzyć słodkim poczęstunkiem.

Przybyli na spotkanie Członkowie Klubu Osób Głuchoniewidomych mogli także przy pomocy wolontariusza wypełnić ankietę dotyczącą działalności Pomorskiej Jednostki TPG. W tym miejscu gorąco apelujemy także do pozostałych osób, które jeszcze nie dostarczyły ankiety o jej wypełnienie i odesłanie do biura Pomorskiej Jednostki TPG (koperta zwrotna z adresem oraz naklejonym znaczkiem została załączona do przesyłki z ankietą). Państwa odpowiedzi będą dla nas cenną wskazówką przy organizacji kolejnych spotkań klubowych.

Tu można obejrzeć kilka zdjęć ze spotkania:

Warsztaty arteterapeutyczne w Łucznicy!

2011-07-05T00:44:00.000-07:00

Wiemy już, że w tym roku w Ośrodku Stowarzyszenia Akademia "Łucznica" odbędą się 2 tury warsztatów arteterapeutycznych. Pierwsza przeznaczona jest dla osób powyżej 40 roku życia. W drugim terminie spotkają się osoby poniżej 40 roku życia.

Informujemy, że zostały ustalone terminy warsztatów arteterapeutycznych w Łucznicy:

Dla osób od 40 roku życia w zwyż w terminie 30.08-6.09.2011
Dla osób poniżej 40 roku życia ( Sekcja Młodych) w terminie 19-26.09.2011.

Koszt udziału w warsztatach wynosi 200 zł od uczestnika.
Wolontariusze i tłumacze-przewodnicy nie ponoszą żadnych kosztów. Osoby towarzyszące z rodziny płacą 200 zł.

Osoby zainteresowane prosimy o nadsyłanie zgłoszeń do 18.07.2011. na adres biura w Warszawie (ul. Deotymy 41, 01-441) lub elektronicznie:
I warsztaty (30.08-6.09.2011) Bożena Więckowska: bwieckowska@tpg.org.pl i Agata Radzka: aradzka@tpg.org.pl
II warsztaty (19-26.09.2011) na adres sekcjamlodychtpg@gmail.com

Na warsztatach proponujemy zajęcia w 3 pracowniach: ceramicznej, wikliny, plastycznej oraz zajęcia integracyjne.

Pytania prosimy kierować na wyżej podane adresy meilowe lub telefonicznie 22 635 69 70.

Załączamy wzór zgłoszenia na warsztaty. Informacje o zakwalifikowaniu i szczegółach pobytu na warsztatach podamy na początku sierpnia.

Pobierz plik: Formularz (doc)

Źródło: http://tpg.org.pl/index2.php?aktu&aktuofer&newsm=64

Zaproszenie na spotkanie klubowe z grami

2011-06-14T01:52:00.000-07:00

ZAPROSZENIE

25.06.2011 roku o godz. 11:00 w siedzibie Pomorskiej Jednostki TPG – w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32 odbędzie się kolejne spotkanie klubowe – tym razem czas nam upłynie pod znakiem gier i zabaw towarzyskich :).

Masz swoją ulubioną grę planszową? Przynieś ją ze sobą! Dodatkową atrakcją będzie wspólne tworzenie domina dotykowego.

Po sukcesach i porażkach podczas rozgrywek, zapraszamy na słodki poczęstunek. Osoby chętne prosimy o przyniesienie paczki ciastek.

Serdecznie zapraszamy!

Prosimy o potwierdzenie przybycia – tel 510 686 555 lub pomorskie@tpg.org.pl.

Zespół Pomorskiej Jednostki TPG

Spotkania z psychologiem i prawnikiem w TPG

2011-06-10T01:03:00.000-07:00

Witamy!

Pamiętaj:

- w każdy drugi piątek miesiąca jest spotkanie z psychologiem

- w każdy czwarty piątek miesiąca jest spotkanie z prawnikiem

Możesz przyjść i porozmawiać o swoich problemach, trudnościach. Zapraszamy osoby głuchoniewidome z rodzinami. Spotkania są od godziny 16.00 w biurze TPG w Gdańsku na ul. Bażyńskiego 32 pokój 226. ZAPRASZAMY!

Spotkania odbywają się w ramach projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”, który jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych pełni funkcję lidera projektu i wnosi 15% środków na jego realizację.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

O drodze do zatrudnienia opowiada Ilona ze Słupska

2011-06-02T03:11:00.000-07:00

Moja przygoda z TPG rozpoczęła się od poszukiwania pracy w Powiatowym Urzędzie Pracy w Słupsku. Zgłosiłam się do mojego pośrednika pracy, który wspomniał o nowym projekcie „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”. Wskazał doradczynię zawodową, która przedstawiła mi korzyści z przystąpienia do tego projektu. Początkowo trochę się wahałam, nie byłam do końca przekonana, czy w ogóle mi to w czymś pomoże, ale w końcu pomyślałam, że warto byłoby spróbować.

Gdy już byłam uczestniczką projektu zadzwonił do mnie pan Andrzej Ciechowski z Gdańska, który zaprosił mnie na Olimpiadę do Stężycy. Tam też miały odbyć się badania lekarskie. Oczywiście wyraziłam zgodę, choć na początku miałam obawy, myślałam sobie: przecież ja nikogo nie znam, ale spróbowałam.

We wrześniu 2010 roku z moją doradczynią zawodową pojechałyśmy na Olimpiadę do Stężycy, gdzie zostałyśmy bardzo miło ugoszczone, przywitali nas organizatorzy i goście. Tego samego dnia odbyła się uroczysta kolacja z udziałem lokalnych władz samorządowych, zaś następnego dnia wyruszyliśmy wszyscy na stadion, gdzie odbyły się badania wzroku i słuchu, a zaraz po nich zawody sportowe. Pomimo lekkiego zmęczenia i tego, że jeszcze mało się znaliśmy, nie ukrywaliśmy radości z tego powodu, że wspólnie potrafimy dobrze się bawić.

Następnego dnia nadszedł czas rozstania, wyruszyliśmy do domu z pełnym bagażem miłych wspomnień. Przy okazji dowiedziałam się, że rozpocznę współpracę z trenerką pracy, która będzie do mnie przyjeżdżała.

Parę dni później miałam pierwsze spotkanie z panią Kamilą - moją trenerką pracy z Gdańska. Dzięki temu mogłam lepiej poznać siebie, a także dowiedzieć się w jaki sposób przekonać do siebie pracodawcę itp.

Na początku października udało mi się znaleźć ciekawa pracę w Ustce, bardzo się z tego ucieszyłam jednak pracowałam tylko do końca grudnia 2010 roku.

Rozpoczął się Nowy Rok, nowe możliwości, postanowiłam coś zrobić ze sobą. Częściej spotykałam się z moją doradczynią zawodową i trenerką pracy, które uczyły mnie jak przygotowywać się do rozmowy kwalifikacyjnej i przedstawiały mi oferty zatrudnienia. W lutym zostałam zakwalifikowana na 10-dniowe warsztaty aktywizacji zawodowej w Bydgoszczy. Kiedy zbliżał się termin wyjazdu, ogarniała mnie niepewność, zastanawiałam się czy ten wyjazd do czegoś się przyda. Zrobiłam jednak ten jeden krok do przodu, pojechałam autokarem do Hotelu „Homer” w Bydgoszczy, tam powitano mnie bardzo ciepło. W trakcie całego pobytu odbywały się różnego rodzaju zajęcia, głównie: komputerowe, z zakresu psychoedukacji z elementami doradztwa zawodowego, mieliśmy również okazję wszyscy bliżej się poznać, gdyż odbyła się dyskoteka, karaoke i inne spotkania integracyjne. Zaś pod koniec odbyły się zajęcia kreowania własnego wizerunku z elementami wizażu i te zajęcia wywarły na mnie największe wrażenie. Dzięki nim mogłam się dowiedzieć jakich kosmetyków odpowiednich do mojej cery powinnam używać oraz jakie kolory ubrań są odpowiednie do mojego wizerunku.

Warsztaty w Bydgoszczy upłynęły w bardzo szybkim tempie, bardzo ciepło wspominam spędzony tam czas, ludzi których poznałam oraz zajęcia, które były bardzo przydatne. Pozytywnie mnie zaskoczyło to, jak ludzie z tak różnymi schorzeniami potrafią się dogadać, a jednocześnie ile mogą mieć w sobie radości. Dzięki temu nawiązałam nowe znajomości, poznałam ciekawych ludzi, to wszystko sprawiło, że zaczęłam się częściej uśmiechać, cieszyć się z tego co mam. To doświadczenie pomogło mi jeszcze bardziej się otworzyć oraz próbować wszystkiego co daje mi los.

Jestem wdzięczna mojej doradczyni zawodowej oraz trenerce pracy z TPG, głównie za mobilizację, współpracę oraz cierpliwość i chęć poświęcenia swojego czasu dla mnie. Spotkanie z tymi ludźmi, pomogło mi uwierzyć w siebie, nauczyło mnie tego, że kiedy nam coś nie wychodzi to nie należy tak łatwo się poddawać tylko wierzyć w swoje możliwości i walczyć do końca.

Obecnie współpracuję z Kołem Powiatowym PZN w Słupsku. Traktuje to jako nowe doświadczenie. Dzięki temu mam szansę poznać nowe możliwości, nauczyć się czegoś nowego, a także nieść pomoc innym. Cieszy mnie również fakt, iż pracuję teraz z osobami z niepełnosprawnością, mam szansę poznać zasady przebiegu rekrutacji osób do nowego projektu „Ciekawi świata”. Przeprowadzenie tego typu akcji, cieszy mnie tym bardziej, że moja praca polega na kontaktach z ludźmi, daje szansę rozwoju oraz zdobywania nowego doświadczenia.

Dlatego też chciałabym zachęcić wszystkie osoby z niepełnosprawnością do korzystania z projektu TPG oraz różnego rodzaju pomocy, szkoleń, warsztatów, gdyż dają nam ogromną okazję rozwoju osobistego, odkrycia talentów ale także możliwość poznania ciekawych ludzi.

Dziękuję wszystkim organizatorom projektu TPG za okazane mi wsparcie, pomoc i życzę kolejnym uczestnikom samych sukcesów w życiu osobistym jak i zawodowym.

Ilona

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Koncert na gong, misy dźwiękowe i wiolonczelę

2011-05-31T05:48:00.000-07:00

22 maja spotkanie klubowe miało charakter muzyczny. Gościliśmy Panią Agatę Orianę Kwahs oraz Barbarę Pączkowską, które zagrały wyjątkowy koncert. Na leżąco wokół gongu, mis i wiolonczeli uczestnicy i uczestniczki poddawali się wibracjom, uciszali umysły, harmonizowali swoje ciała. Po koncercie kilka osób opowiedziało o swoich podróżach w wyobraźni i odczuciach ciała, była również okazja aby dotknąć tybetańskie instrumenty.

Na gości czekała też „stara szafa” czyli okazja do wybrania ubrań. Było też trochę słodkości, a przede wszystkim możliwość rozmów w towarzystwie klubowiczów i klubowiczek TPG.

Zdjęcia można oglądać tutaj:

Ślub wolontariuszy pomorskiej jednostki Mariki i Jacka

2011-05-27T01:50:00.000-07:00

„Miłość zaczyna się wtedy,

gdy szczęście drugiej osoby jest ważniejsze niż swoje”

By obyczajom prastarym zadośćuczynić

wszem i wobec ogłaszają,

że dnia 28 maja 2011 roku

o godzinie 16:30

w kościele pw. Matki Bożej Fatimskiej

przy Pl. Kard. Stefana Wyszyńskiego 1

w Gdańsku Żabianka

Marika i Jacek ślubować sobie będą miłość i wierność małżeńską

Zabawy edukacyjne w przedszkolu

2011-05-26T03:22:00.000-07:00

W ostatnim miesiącu mieliśmy przyjemność przebywać w dwóch gdańskich przedszkolach. Celem spotkań było zapoznanie maluchów z problemami osób głuchoniewidomych i działalnością pomorskiego TPG. Poprzez rozmowę i zabawę staraliśmy się dotrzeć do dzieci. Poruszyliśmy kwestie funkcjonowania osób głuchoniewidomych w codziennym życiu. Mówiliśmy także o tym jak można pomóc takim ludziom, na co zwracać uwagę i jak angażować się w bezinteresowną pomoc. Poprzez próbę wcielenia się w osobę głuchą czy niewidomą staraliśmy się, aby dzieci same poczuły jak może odbierać świat człowiek z dysfunkcją wzroku i słuchu.

Dzieci chętnie opowiadały o zaobserwowanych zdarzeniach – o psach przewodnikach, białych laskach, magicznym języku migowym. Mile zaskoczyły nas tym, że nie są bierne na otaczającą ich rzeczywistość i zwracają uwagę na wiele istotnych aspektów, np. zdają sobie sprawę, dlaczego „słyszą dzwoneczki kiedy pali się zielone światło” na przejściu dla pieszych. Żeby nie było tak oficjalnie – z rozmów płynnie przeszliśmy do kilku zabaw. Nie było łatwo przebić się przez dziecięcy gwar, ale mimo to daliśmy radę. Pierwszym zadaniem było wspólne rysowanie leśnych zwierzątek w symulatorach różnych dysfunkcji wzroku a następnie spacer po lesie przy pomocy tłumacza-przewodnika. Potem pobawiliśmy się w kalambury i pokazaliśmy czasopismo „Dłonie i słowo” napisane językiem Braila. Na koniec naszego spotkania nauczyliśmy się z dziećmi kilku zwrotów w języku migowym, np. „dzień dobry”, „kocham cię”.

Liczymy, że dzięki naszym odwiedzinom i próbie przekazania wartościowych informacji zaszczepiliśmy w dzieciach chęć pomocy. Kto wie, może któreś z nich dołączy kiedyś do grona wolontariuszy i wolontariuszek.

Pozdrawiamy:

Agnieszka, Kasia, Kamila i Krystian

22 maja – Niezwykły koncert na gong, misy dźwiękowe i wiolonczelę

2011-05-05T22:24:00.000-07:00

W niedzielę 22 maja o godzinie 11.00, w siedzibie Pomorskiej Jednostki odbędzie się niecodzienny koncert na gong, misy dźwiękowe i wiolonczelę. Brzmienia gongu i mis dźwiękowych nadawane w odpowiedni sposób, w pewnych sekwencjach i z odpowiednim natężeniem, wchodzą w rezonans z komórkami naszego ciała, przywracając w nich harmonię. Słuchając dźwięków mis oraz gongów, poddając się ich wibracjom, bardzo głęboko uspokajamy i wyciszamy umysł, stymulując cały organizm do samoregulacji i pełni zdrowia. Koncert, poza głębokim uspokojeniem i odprężeniem ciała i umysłu daje wspaniale wrażenia artystyczne porównywalne z kameralnymi koncertami muzyki poważnej. Niskie dźwięki wiolonczeli są wyjątkowo pozytywnie odbierane przez człowieka, ponieważ właśnie ten instrument posiada ciepłą, intensywną barwę, która jednocześnie uspokaja i pobudza wrażliwość na bodźce akustyczne. Bezpośredni kontakt z tym instrumentem daje możliwość intensywnego odczuwania wibracji dźwięku i poznania jego pozytywnego oddziaływania na organizm.

Wykonawczynie koncertu:

Agata Oriana Kwahs – wiolonczelistka, absolwentka Akademii Muzycznej w Gdańsku. Oprócz muzyki klasycznej, wykonywanej najczęściej w duecie ze skrzypcami lub gitarą, chętnie bierze udział w niekonwencjonalnych projektach muzycznych. Poszukuje nowych brzmień i możliwości zaprezentowania wiolonczeli w kontekście muzykoterapeutycznym. Zajmuje się również grą na misach dźwiękowych.

Certyfikowana masażystka dźwiękiem wg Metody Petera Hess’a.

Barbara Pączkowska – wokalistka, masażystka, propagatorka Metody Petera Hessa w trójmiejskich placówkach opiekuńczo wychowawczych. Pracę z dziećmi zaczęła w 2000 roku. W zajęciach, które prowadzi uczestniczą dzieci z różnymi niepełnosprawnościami: z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym, Zespołami Wad Wrodzonych, uszkodzeniami Centralnego Układu Nerwowego, a także niesłyszące ponieważ Misy Dźwiękowe dają możliwość odbioru poprzez wibrację. Współtworzy ciekawe projekty muzyczne, łącząc dźwięki mis i gongu z instrumentami klasycznymi. Współpracuje z terapeutami zajęciowymi, wspólnie opracowując nowatorskie sposoby pracy z drugim człowiekiem.

KRÓTKO O METODZIE - ZAJĘCIA DŹWIĘKOWE METODĄ PETERA HESSA

Twórcą metody i jej propagatorem w Europie jest Peter Hess, który opracował i rozwinął metodę masażu dźwiękiem na bazie swoich różnorodnych doświadczeń i badań prowadzonych podczas wielokrotnych pobytów w Nepalu i Tybecie oraz współpracy z prof. dr Gertem Wegnerem. Ważnymi cechami oddziaływania masażu dźwiękiem są m. in.:

szybsze osiąganie stanu głębokiego odprężenia, w którym dźwięk budzi w człowieku pierwotne zaufanie,
uwalnianie od problemów, zmniejszenie napięcia oraz usunięcie blokad dzięki głębokiemu odprężeniu,
harmonizowanie organizmu na poziomie komórkowym,
pozytywny wpływ na poczucie własnej wartości, kreatywność i moc twórczą,
wzmocnienie sił samouzdrawiających i odzyskanie radości życia
całościowe oddziaływanie na ciało, umysł i duszę.

Po koncercie odbędzie się spotkanie klubowe podczas którego znajdziemy czas na wspólne rozmowy, słodki poczęstunek, giełdę odzieży używanej „Modna szafa”.

Serdecznie zapraszamy!

Ogólnopolskie rekolekcje w Sobieszewie

2011-05-04T06:37:00.000-07:00

W dniach 5-8 maja w Sobieszewie odbędą się ogólnopolskie rekolekcje dla osób głuchoniewidomych, ich rodzin, wolontariuszy i innych przyjaciół TPG. Zgłoszenia z Pomorskiej Jednostki przyjmuje Anna Jurkowska tel. 509 611 305.

Program ściśle rekolekcyjny rozpocznie się w piątek rano i zakończy w sobotę wieczorem. Jest możliwość uczestnictwa tylko w części rekolekcyjnej - serdecznie zapraszamy osoby głuchoniewidome z rodzinami.

Koszt uczestnictwa: 120 zł (w tym nocleg i wyżywienie).

Dojazd we własnym zakresie.

Odkryj swoje bieguny: warsztaty, zabawy tworcze i prezentacje dla dzieci i dorosłych

2011-04-08T06:03:00.000-07:00

Fundacja Marka Kamińskiego w sobotę 09.04.2011 o godz. 12.00-16.00 zaprosiła: Pomorski Związek Głuchych, Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomych, Pałac Młodzieży w Gdańsku, Pracownię Rękodzieła Mróweczka do "Odkrywania swoich biegunów".

Program:

12.00 - 13.00 – Przywitanie wszystkich gości, krótkie wprowadzenie w program wydarzenia.

12.00 - 16.00 – Pogotowie podatkowe: Wypełnij PIT wspólnie z Fundacją Marka Kamińskiego.

12.15 - 13.15 – Lekcja instruktażowa nauki języka migowego - Pomorski Związek Głuchych, Prowadzenie: Beata Morawska i Józef Topczenko

12.00 - 16.00 – Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym:

"Dostosowanie otoczenia do potrzeb osób słabowidzących” (prezentacja multimedialna) 30min

Promocja projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce.” (prezentacja multimedialna) 15min

Warsztaty z symulatorami dysfunkcji wzroku i słuchu (stoisko) 12:00 – 16:00

Głuchoniewidomi artyści życia, twój 1% pozwoli nam wyjść z ciszy i ciemności (stoisko) 12:00 – 16:00

14.00 - 15.00 – Konkursy z nagrodami- prowadzenie Fundacja Marka Kamińskiego

13.00 - 15.00 – Pałac Mlodzieży w Gdańsku: WIELKANOC TUŻ TUŻ!

Warsztaty decoupage - Prowadzący: Iwona Kornacka.

Warsztaty ceramiczne - Prowadzący Witold Rzedzicki.

14.00 - 16.00 – warsztaty artystycznego Decoupage z Pracownią Rękodzięła Mróweczka - Iwona Kogut

15.00 - 16.00 – Występ iluzjonisty Macieja Obuchowskiego.

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji:

VI Sopockie Integracyjne Targi Pracy

2011-04-07T04:42:00.000-07:00

Zapraszamy do wspólnego udziału w VI Sopockich Integracyjnych Targach Pracy 15 kwietnia od 10.00 do 13.00:

W sopockiej Hali Stulecia, przy ul. Goyki 7 już po raz szósty odbędą się Sopockie Integracyjne Targi Pracy. Przedsięwzięcie stanowi odpowiedź na potrzeby osób poszukujących zatrudnienia, nieaktywnych zawodowo osób z niepełnosprawnością, a także wszystkich zainteresowanych odnalezieniem nowych ścieżek kariery zawodowej.

Dowiedz się wszystkiego o projekcie „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” i wolontariacie w Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym. Na targach będą obecne specjalistki projektu – tłumaczka języka migowego, doradczyni zawodowa, trenerka pracy oraz wolontariusze Pomorskiej Jednostki TPG.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

III Targi Kariery w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie

2011-04-07T04:37:00.000-07:00

6 kwietnia odbyły się III Targi Kariery w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie. W targach uczestniczyły firmy oferujące wolontariat, pracę, a także praktyki i staże zawodowe. Można było porozmawiać z coachem i doradcą personalnym, odbywały się także warsztaty pod kierunkiem profesjonalnych trenerów. Jedne z nich – pod nazwą ”Alternatywne metody komunikacji z osobą głuchoniewidomą” – prowadziła Kamila Skalska – wolontariuszka Pomorskiej Jednostki TPG a zarazem trenerka pracy zatrudniona w projekcie „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”. O projekcie, jego zasięgu, rodzajach wsparcia i udzielanej pomocy mówił także Koordynator Regionalny – Andrzej Ciechowski oraz Agnieszka Oflakowska – doradczyni zawodowa.

Tekst: Agnieszka Oflakowska

Pomoce Rehabilitacyjne Przydatne Dla Osób Głuchoniewidomych

2011-04-01T10:21:00.000-07:00

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją sprzętu rehabilitacyjnego przydatnego dla osób głuchoniewidomych:

Prezentacja powstała w ramach projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”, który jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych pełni funkcję lidera projektu i wnosi 15% środków na jego realizację.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Pierwszy uczestnik projektu rozpoczyna działalność gospodarczą

2011-04-01T05:37:00.000-07:00

Pan Marek, który jest osobą głuchoniewidomą już niedługo założy swoją firmę. Stanie się to dzięki wielkiemu zaangażowaniu i wytrwałości, ale także za sprawą uczestnictwa w projektach współfinansowanych przez Unię Europejską. Są to: „Równe szanse na swój biznes” i „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”

Nowa firma będzie przedsiębiorstwem produkcyjno – usługowym zajmującym się garbowaniem i uszlachetnianiem skór futerkowych, szyciem konfekcji futrzanej i czapek historycznych. Profil działalności podyktowany jest bogatym doświadczeniem i wiedzą Pana Marka. Prowadził on razem z ojcem Zakład Wyprawy Skór Futerkowych w Redzie.

Jaki jest przyszły właściciel firmy? Doradczyni zawodowa, Agnieszka Oflakowska tak go opisuje: „Można powiedzieć, że jest typowym przedsiębiorcą: niezależny, elastyczny, nastawiony na sukces. O Pomorskiej Jednostce TPG dowiedział się od sąsiadki, która już wtedy była beneficjentką projektu pod hasłem „Weź sprawy w swoje ręce”. Mówi o sobie, że jest człowiekiem pracy. Uważał jednak, że pomoc TPG nie jest mu potrzebna, nie miał czasu na spotkania. Po wielu namowach na szczęście dał się przekonać, że warto uczestniczyć w projekcie.”

25 października 2010 Starostwo Powiatowe w Wejherowie wraz z innymi partnerami zaczęło prowadzić rekrutację osób z niepełnosprawnością, które mieszkają w powiecie wejherowskim i chcą rozpocząć działalność gospodarczą. Projekt dawał większe szanse na uzyskanie dotacji kobietom i osobom mieszkającym na wsi. Pan Marek we współpracy z doradczynią zawodową rozpoczęli pisanie wniosku, w którym trzeba było przedstawić: plan przedsięwzięcia, ogólny zarys, informacje o potencjalnych klientach, konkurencji. Kolejnym ważnym etapem w drodze po dofinansowanie była rozmowa z osobami z Komisji Rekrutacji. Spośród 40 chętnych Komisja wybrała 26 uczestników projektu, w tym Pana Marka.

Na podstawie biznesplanu i rozmowy Komisja spośród 26 wyłonionych osób miała wybrać ostatecznych 20 szczęśliwych przedsiębiorców, którym przyzna dotacje.

„Harmonogram Pana Marka był bardzo napięty, ponieważ projekt przewidywał dwutygodniowy cykl szkoleń, zaraz potem pisanie biznesplanu. Najtrudniejsze było sporządzenie części związanej z przewidywanymi przychodami, cenami, kosztami, czyli liczby i jeszcze raz liczby. Dla Pana Marka, przyzwyczajonego do pracy w warsztacie, nie był to łatwy okres.” – Komentuje Agnieszka Oflakowska.

8 marca nadszedł punkt kulminacyjny przedsięwzięcia – decydująca rozmowa czteroosobowej Komisji z Panem Markiem, niezłomnym optymistą, i jego siostrą, odpowiedzialną za marketing przyszłej firmy.

15 marca Pan Marek dowiedział się przez telefon, że decyzja już na niego czeka. Wraz z siostrą odebrał zaklejona kopertę, którą otworzył w samochodzie. Otrzymał ponad 90 punktów na 100 możliwych. Dotacja została przyznana! Ogromna radość, a jednocześnie wielka odpowiedzialność a w przyszłości wiele pracy. Firma „Norka – wyprawa skór i konfekcja futrzana. Marek Krajewski” startuje w kwietniu 2011. Nie mamy wątpliwości, że Pan Marek sobie poradzi. Gratulujemy i czekamy na dalsze wieści!

List od Pana Marka Krajewskiego (kliknij aby obejrzeć duży list w wersji PDF):

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

My Aktywni – Bogumiła Jurczyńska

2011-03-24T00:46:00.000-07:00

Po co wychodzić z domu i mierzyć z przeciwnościami? Skąd czerpać siły do walki o samodzielność? A może po to, żeby pomagać innym?... Przedstawiamy panią Bogusię, kobietę, która pomimo poważnego uszkodzenia wzroku i słuchu, pozostaje wciąż aktywna.

Pani Bogusia uczestniczy w spotkaniach Makroregionu Północno-Zachodniego naszego projektu. Dała się tam poznać, jako osoba, która „lubi i potrafi słuchać, uczyć się, bawić, pomagać innym”.

My szukaliśmy osoby głuchoniewidomej, znającej osobiście problemy tego środowiska, a przy tym aktywnej i pełnej dobrej energii. Potrzebowaliśmy bowiem osoby, która mogłaby stać się „wizytówką" projektu. Znad morza przyszedł głos: pani Bogusia będzie najlepsza! Zapewniano gorąco, że jest to doskonała kandydatka.

Pani Bogusia zgodziła się z nami spotkać i opowiedzieć swoją historię. Wzięła udział w sesji fotograficznej i wystąpiła przed kamerą. Napisała także kilka słów o sobie, swoim dotychczasowym życiu i obecnych zajęciach. Z dumą przedstawiamy owoce naszej współpracy.

Mamy nadzieję, że pani Bogusia zdobędzie teraz także Waszą sympatię i że będzie natchnieniem do podejmowania nowych wyzwań.

„Moje życie zwyczajne” napisała Bogumiła Jurczyńska

Urodziłam się na wsi i cały czas tutaj mieszkam. Lubię to swoje małe miejsce na ziemi, mój mały domek i swój ogródek. Problem ze wzrokiem mam od urodzenia – wysoka krótkowzroczność. Zmorą mojego dzieciństwa były grube i ciężkie okulary. Nie miałam żadnych innych specjalnych pomocy. Moim jedynym „przywilejem" było siedzenie w pierwszej ławce przez wszystkie lata nauki szkolnej, ale ja przecież i tak z tablicy nic nie dałam rady przeczytać, zaglądałam przez ramię do zeszytu koleżanki, z którą siedziałam.

Lekcje odrabiałam przy lampie naftowej, bo na ,,nowych wybudowaniach" elektryfikację przeprowadzono dopiero w 1969 roku. Mimo tych trudności uczyłam się dobrze, zawsze przynosiłam świadectwo z czerwonym paskiem. Lubiłam być aktywna - należałam do szkolnego chóru, byłam drużynową w harcerstwie i gospodarzem klasy.

Po ukończeniu ósmej klasy w poradni pedagogicznej radzono mi, abym na dalszą naukę wybrała sobie szkołę, w której ,,dużo w książkach nie trzeba będzie siedzieć". Oczy miałam bardzo osłabione. Do dziś pamiętam, jak kierowniczka zakładu fryzjerskiego, gdzie próbowałam załatwić sobie praktyki powiedziała: ,,Z takim wzrokiem nie możemy cię przyjąć, bo kładłabyś się na klientki ".

A ja marzyłam, żeby zostać przedszkolanką lub nauczycielką. Niestety!

Gdy miałam 18 lat udało mi się znaleźć zatrudnienie. Prowadziłam klub dla młodzieży. Bardzo lubiłam tą pracę, ale moje oczy się zbuntowały – wylew do siatkówki, po 2 latach następny i „moja” okulistka powiedziała: ani dnia dłużej! Szczęściem w nieszczęściu było to, że przepracowałam 5 lat i mogłam dostać chociaż skromną rentę.

W 1981 roku wyszłam za mąż, a rok później wielka radość – urodziłam śliczną, zdrową córkę.

Gdy zapisałam się do Polskiego Związku Niewidomych, nie chciałam być tylko biernym członkiem. Zaczęłam pomagać i angażować się w pracę zarządu. Lubiłam być między ludźmi, jeździłam na każdą wycieczkę, na turnusy rehabilitacyjne, na szkolenia. Miałam dużo znajomych i spore grono przyjaciół.

Gdy mąż zachorował i też musiał przejść na rentę, żyło się nam ciężko. Udało mi się zatrudnić w Zakładzie Pracy Chronionej. Brrr ! Przykre wspomnienia. Udało mi się wytrwać 4 lata.

Trzy lata temu dopadła mnie choroba nowotworowa. Wtedy przekonałam się co znaczy mieć kochającą rodzinę i oddanych przyjaciół – zrobili prawdziwy ,,szturm do nieba" z prośbą o moje zdrowie i chyba się im udało, bo na razie jest dobrze.

Od 7 lat jestem przewodniczącą Powiatowego Koła PZN. Dużo pracy, ale i satysfakcja ogromna, gdy uda się komuś pomóc.

Cieszę się, że zmienia się nastawienie społeczeństwa do osób niepełnosprawnych. Jest już teraz dużo specjalistycznego sprzętu. Mnie pomaga „gadający" komputer, czytający SMS-y telefon, czytak książek mówionych, udźwiękowiony ciśnieniomierz i lupa elektroniczna. Medycyna też zrobiła wielki postęp. Ja moje grube okulary mogę chociaż na kilka godzin dziennie zamienić na szkła kontaktowe.

Na początku ubiegłego roku do naszego koła PZN przyjechali przedstawiciele Pomorskiej Jednostki Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym, aby wyłonić spośród członków koła osoby z dysfunkcją wzroku i słuchu. Takim trafem rozpoczął się w moim życiu nowy rozdział, zostałam członkiem TPG.

Od 8 lat mam stwierdzony ubytek słuchu w stopniu znacznym, noszę aparat słuchowy. Dzięki współpracy z TPG moje życiowe akumulatory zostały doładowane dodatkową, pozytywną energią. Spotkałam tu wielu wspaniałych ludzi, którym leży na sercu niesienie pomocy ludziom głuchoniewidomym. Ja też taką pomoc otrzymałam.

Swoje smuteczki i kłopoty staram się odkładać ,,na dno szuflady". Zawsze staram się myśleć o ludziach , którzy mają gorzej ode mnie i skupiam się na tym, aby chociaż niektórym z nich pomóc.

Mam jeszcze takie jedno osobiste marzenie, aby doczekać się wnucząt, a że na razie się nic nie zapowiada, to muszę się jakoś trzymać :).

Opracowanie: Katarzyna Gromadzka
Źródło: http://mojapraca.org.pl/index.php?view=news&review=7

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Podróże zapałkowego samochodzika

2011-03-16T13:43:00.000-07:00

W Pomorskiej Jednostce TPG do dystrybucji ulotek projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce." i akcji 1% włączyli się między innymi szachista Marcin oraz artysta Witold, których łączy kod 13-G.

Zapałkowy samochodzik w podróży po beneficjentów projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce."

Marcin - kierowca w zapałkowym samochodziku

Zapałkowy samochodzik w podróży po 1% procent

Witold - twórca zapałkowego samochodzika

Cel szczegółowy zapałkowego samochodzika: Pomorska Jednostka TPG

Kierowca: Marcin

Twórca samochodu: Witold

„1 % = nie 1 kulig = nie 1 uśmiech Podopiecznych Pomorskiej JW"

2011-03-16T01:00:00.001-07:00

czyli kilka słów o zręcznych palcach wolontariuszy, żywym banerze, spotkaniu z marcem i smacznej kiełbasce...

Wraz w pierwszym śniegiem odżyły wspomnienia z ubiegłorocznego kuligu, wyborów króla i królowej zimy, pysznej grochówki...

Zima królowała a my organizację imprezy przesuwaliśmy w czasie – głównie ze względu na wiele innych wydarzeń, które w ostatnich miesiącach mogliśmy wspólnie przeżyć.

Aż pewnego dnia zelektryzowała nas niesamowita informacja – otrzymaliśmy na nasze działania zwrot 1% za rok 2009. Został uzbierany na rzecz Pomorskiej Jednostki wspólnym wysiłkiem i dzięki zaangażowaniu wielu osób. Okazało się, że to kwota w sam raz na zorganizowanie kuligu...

Nastąpiła pełna mobilizacja kadry jednostki – zachęceni ubiegłoroczną zbiórką, uznaliśmy, że również podczas tego zimowego spotkania warto propagować akcję 1%. Pomysłów było wiele...

Zwyciężyło hasło „1 % = nie 1 kulig = nie 1 uśmiech Podopiecznych Pomorskiej JW”. Postanowiliśmy je zaprezentować w sposób graficzny – zręczne palce wolontariuszy zabrały się do pracy – było projektowanie, wycinanie, klejenie i malowanie...Efektem tych poczynań miał być – „żywy baner” ustawiony z kilkunastu osób, z hasłem przewodnim spotkania - a dla wszystkich uczestników wyprawy – naszych podopiecznych, gości małych i dużych oraz przyjaciół – również tych czworonożnych, dzięki którym kulig się odbył - przygotowaliśmy naklejki 1% w przeróżnych kolorach i wielkościach J.

5 marca około południa dotarliśmy do Otomińskiego Klubu Jeździeckiego „Tabun”. Pierwszym zadaniem było przygotowanie się do wyprawy w taki sposób – aby każda spotkana osoba wiedziała – jaką akcję promujemy. Wszyscy zabraliśmy się do pracy – głównie w parach... Przygotowane naklejki 1% znalazły się na naszych kurtkach, czapkach, plecakach – wybór był ogromny, można było dobrać barwy zgodne z kolorem odzieży lub wręcz przeciwnie J. Szczególną chwilą było ubranie koni w specjalnie na tę okazję zakupione i zaprojektowane koce. Właściciele zwierząt nie kryli zdumienia J. Następnie, zgodnie z planem, ustawiliśmy się – prezentując „żywy baner” promujący działania Pomorskiej Jednostki TPG oraz akcję 1%. Gospodarzom obiektu oraz wszystkim obecnym rozdaliśmy wizytówki z prośba o dalsze promowanie naszej akcji.

Te chwile zostały uwiecznione na wielu zdjęciach oraz filmie.

Zasiedliśmy na sankach i ruszyliśmy na spotkanie przygody przez otomińskie lasy...

A marzec gotował w swoim przysłowiowym garncu...Poznaliśmy dobrze przepis na marcową zupę – 2 worki płatków śniegu, wiaderko kropli deszczu, 7 podmuchów wiatru, 5 promyków słońca a na przyprawę kilka maleńkich zielonych ździebełek trawy...Nikomu nie było zimno, rozgrzewały nas emocje oraz wesołe parskanie koni. Po godzinnej przejażdżce wróciliśmy do „Tabuna” – z radością zgromadziliśmy się wokół ciepłego, wesołego ogniska. A pieczone kiełbaski i gorąca herbata smakowały wyjątkowo J. Mamy nadzieję, że za rok znów się spotkamy, poczujemy chłodny wiatr na twarzy i pomkniemy saniami przez las...

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć i filmu.

Zapraszamy również do obejrzenia zdjęć z przygotowań do kuligu :)

Tekst: Ania Jurkowska
Zdjęcia: zespół Pomorskiej Jednostki

O projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce" w Polskim Radiu Szczecin

2011-03-14T01:41:00.000-07:00

„Lider” - audycja dla społeczników i ludzi aktywnych - 1 marca 2011, Polskie Radio Szczecin

Redaktorka: W naszym studiu pojawili się goście, którzy podczas rozmowy będą się ze sobą komunikowali ... troszeczkę „inaczej”. Goszczę dzisiaj przedstawicieli Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym w Szczecinie: Halina Krysiak tłumacz-przewodnik osoby głuchoniewidomej, Jacek Szczot, Joanna Hryniuk trener pracy, Katarzyna Bąk beneficjentka TPG. Jakimi osobami zajmuje się Towarzystwo?

Halina Krysiak: Zajmujemy się osobami głuchoniewidomymi. Jak słyszy się „głuchoniewidomy” to automatycznie wszyscy myślą o osobach, które są całkowicie niewidzące i niesłyszące. Faktycznie są osoby całkowicie głuchoniewidome, lecz jest też dużo osób, które w pewnym stopniu tylko nie widzą i nie słyszą. Mogą być np. niewidome-słabosłyszące, głuche-słabowidzące bądź słabowidzące-słabosłyszące.

R: Widziałam przed chwilą, że komunikowała się Pani ze swoim towarzyszem dotykając jego ręki.

HK: Tak, Jacek, który koło mnie siedzi jest osobą głuchoniewidomą niesłyszącą-słabowidzącą. Na tyle słabowidzącą, że musimy się komunikować alfabetem Lorma. Alfabet Lorma to jest specjalny alfabet osób głuchoniewidomych polegający na kreśleniu kropek bądź kresek na dłoni. Każda kropka, punkt oznacza literę, więc porozumiewamy się literując słowa.

R: Pani to szybko odczytuje?

HK: Bardzo szybko.

Joanna Hryniuk: Lorm to taki genialny sposób porozumiewania się, ponieważ w odróżnieniu do języka migowego jest alfabetem uniwersalnym stosowanym w innych Państwach, natomiast język migowy jest dopasowany jedynie do danego kraju.

R: Zawsze mi się wydawało, że jest Polski Związek Głuchych i Polski Związek Niewidomych i to są dwie organizacje, które grupują ludzi o tych niepełnosprawnościach. Okazuje się, że są też osoby ze sprzężoną niepełnosprawnością i one się znalazły w waszym Towarzystwie.

JH: W Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym są osoby głuchoniewidome. Związane z tym jest to, że są to osoby różnorodne. Nie tylko głuche, czy niewidome, ale właśnie słabowidzące-słabosłyszące.

R: Jak do was trafiają?

KH: Bardzo różnie. Często ze związku głuchych lub niewidomych, jeśli pojawia się tam osoba z którą trudno jest złapać kontakt i wtedy albo rodzina szuka pomocy i odnajduje np. nas albo same osoba są na tyle aktywne, chcą sobie jakoś pomóc i pojawiają się w TPG.

R: Jak Panie trafiły do Towarzystwa?

HK: Ja trafiłam z plakatu. TPG organizuje kursy na tłumaczy-przewodników osób głuchoniewidomych. To są osoby, które potrafią po szkoleniu zarówno dobrze skomunikować się z osobą głuchoniewidomą jak i bezpiecznie przeprowadzić ją przez miasto czy tez załatwić jakąś sprawę. Trafiłam właśnie na takie szkolenie.

JH: Trafiłam do TPG ponieważ poszukiwałam alternatywnych metod komunikowania się z osobą głuchoniewidomą. Pracowałam w Polskim Związku Głuchych jako tłumacz języka migowego i zauważyłam, że szereg osób charakteryzuje się nie tylko niesłyszeniem ale również niewidzeniem. Zauważyłam, że jest to bardzo duży problem. Jedną z pierwszych osób, które poznałam pracując w PZG był Jacek Szczot i właśnie dla niego zaczęłam poszukiwać innej metody komunikowania się. Wówczas Jacek przestał odczytywać mowę z ust, miał trudności z komunikowaniem się z rodziną, dlatego skomunikowałam się z TPG w Warszawie, pojechałam na kurs, nauczyłam się alfabetu Lorma i zaszczepiłam ten alfabet wśród naszych wolontariuszy, którzy wspólnie, grupowo uczyli Jacka komunikowania się Lormem.

HK: Jacek teraz uczy i szkoli inne osoby alfabetu Lorma. Jacek sam może opowiedzieć o tym jak w zeszłym roku i w tym również pracuje na różnych kursach szkoląc osoby, które są chętne aby poznać alfabet Lorma.

(HK Lormuje do Jacka): Jacek opowiedz.

Jacek Szczot: Byłem instruktorem alfabetu Lorma, nauczyłem wszystkich kursantów, masażystów, opiekunów a także wolontariuszy, prowadziłem kurs.

HK: Jacek przeszkolił ponad 60 osób. Były to osoby młode uczące się i ich nauczyciele.

R: Ale jak on może uczyć inne osoby tego alfabetu?

JH: Jacek w ubiegłym roku odbywał staż z urzędu pracy podczas którego był wspierany przez trenera pracy i podczas stażu nauczył się przygotowywać materiały dydaktyczne i różne pomoce, które pomagają mu prowadzić zajęcia oraz skontaktować się jako osobie głuchoniewidomej ze słyszącymi osobami. Jacek przygotował sobie specjalne kartoniki, gdzie dużym drukiem są narysowane litery.

R: I on je widzi?

JH: Jacek widzi bardzo duży druk na kontrastowym tle. Jacek również nakleił specjalne znaki aby osoby niewidome posługujące się alfabetem brajla również potrafiły odczytać litery.

R: Czyli pokazuje osobie widzącej znak wydrukowany i potem na ręce odwzorowuje konkretną literę?

JH: Dokładnie i taka nauka zdaje egzamin. Sposób nauczania Lorma prowadzony przez Jacka cieszy się dużym zainteresowaniem. Przychodzą osoby z różnych dziedzin. Z Powiatowego Urzędu Pracy mieliśmy panią, która była zainteresowana tą metodą komunikacji, z Urzędu Miasta, panie ze szkół specjalnych. Jacek pracował w ubiegłym roku w listopadzie i w grudniu na umowę zlecenie i prowadził zajęcia w Centrum Aktywizacji Języka Migowego gdzie również uczył alfabetu Lorma zainteresowane osoby. Opanował perfekcyjnie sposób prowadzenia zajęć i chociaż nie jest z wykształcenia pedagogiem to gdyby miał taką szansę na pewno byłby świetnym nauczycielem. Jest z nami również Kasia, która od niedawna jest w Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym .

R: Jak Kasiu trafiłaś do Towarzystwa?

Katarzyna Bąk: Moja laryngolog wspomniała o takim związku i tak trafiłam tu.

JH: Kasiu, pamiętam jak w poradni spotkałaś panią Asię Biczak, która podała ci mój numer telefonu.

KB: Tak zgadza się.

JH: I pamiętam, że skontaktowałaś się wówczas ze mną i powiedziałaś, że chcesz poszukiwać pracy i należeć do TPG.

KB: Tak, jestem tu od września 2010 roku. Brałam udział w kursie orientacji przestrzennej, niedawno byłam na szkoleniu w Bydgoszczy.

JH: A co było w Bydgoszczy? To był warsztat aktywizacji zawodowej...

KB: Tak, był kurs komputerowy, i fryzury, makijaże.

R: Rozumiem, że Kasia zaczyna opowiadać o projekcie unijnym, który jest realizowany w Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym. Może powiedzmy parę słów o tym projekcie?

JH: Projekt realizowany przez TPG nosi nazwę „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” i jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

R: Czyli z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

JH: Tak, realizujemy projekt we współpracy z PFRON-em. Projekt, który nosi taki odważny tytuł „Weź sprawy w swoje ręce” jest związany z zatrudnianiem osób głuchoniewidomych i poszukiwaniem pracy

R: Czy w ogóle te osoby mają szanse na rynku pracy?

JH: Bardzo często mi jako trenerowi pracy takie pytanie zostaje postawione. Wiele pracodawców pyta się: „Ale jak osoba, która nie widzi i nie słyszy może pracować?”. Ja wówczas mówię, że technika poszła już tak do przodu, że wykorzystujemy każde zmysły: resztki słuchu, resztki wzroku, potrafimy wykorzystać w taki sposób i dostosować stanowisko pracy, aby osoba czuła się świetnie na wielu stanowiskach.

R: Podajmy przykłady.

JH: Żywym przykładem są znajdujące się w studio osoby: Kasia Bąk i Jacek Szczot. Załatwiając staż dla Kasi i Jacka spotkałam się z pytaniem „Ale jak te osoby poradzą sobie, przecież nie widzą liter, które muszą iść do góry na pudełku, przecież nie widzą kresek na woreczkach, które muszą być od frontu?” Natomiast ja, jako trener pracy starałam się dostosować to stanowisko dla nich używając specjalnych metod, pomocy. Spróbowałam zorganizować ich pracę w taki sposób, że wykonują ją na równi z innymi pracownikami. Kasiu a może ty byś powiedziała co robisz na stażu?

KB: Robię stopery, które wkładam później do pudełek.

JH: Czy jest to trudne?

KB: Nie jest trudne.

JH: Może zapytamy też Jacka

KH Lormuje do Jacka: Jacek co robisz na stażu?

JSZ: Pracuje jako pakowacz. Pakuje zatyczki do uszu.

JH: Kasiu czy jesteś zadowolona ze swojej pracy i kto jest z tobą na stażu?

KB: Tak, jestem zadowolona z pracy. Na stażu jest ze mną Jacek i trener pracy pani Asia i Kamila wolontariuszka.

JH: Tak, pomoc wolontariusza jest też potrzebna dlatego, że obie osoby głuchoniewidome czasami w jednym momencie potrzebują pomocy i dzięki przychylności pani prezes spółdzielni inwalidów Selisin mamy możliwość sprawdzić się na danym stanowisku pracy. Kasiu z entuzjazmem podchodzisz do tego zadania? Pamiętam, że mówiłaś, że jesteś szczęśliwa, że „idziesz do pracy!”

KB: Tak, to jest moja pierwsza praca, mam 25 lat.

JH: Co robiłaś po ukończeniu szkoły?

KB: Nie pracowałam, to jest po raz pierwszy.

JH: Czyli dzięki projektowi realizowanemu przez Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym miałaś okazję po raz pierwszy spróbować jak to jest pracować?

KB: Tak i jest fajnie, super.

R: Czy Kasia i Jacek będą mieli szansę pracować po zakończeniu stażu?

JH: Mają możliwość sprawdzenia się i jeśli sytuacja finansowa spółdzielni na to pozwoli, być może zostaną przyjęci do pracy.

R: A jak nie?

JH: Jeśli taka sytuacja nie będzie możliwa, w ramach projektu będziemy szukać dla Kasi i Jacka pracy. Jacek ma otwartą drogę jako instruktor nauki Lorma dlatego, bo w tym sprawdza się i jest bardzo dobry. Natomiast Kasia być może będzie miała szansę na pracę przy komputerze, ale wiem, że Kasia wolałaby kontakt z ludźmi i taka praca, która polega na tym, że wychodzi się z domu i ma się kontakt z innymi osobami na pewno byłaby dla Ciebie Kasiu bardziej satysfakcjonująca?

KB: Tak.

R: Kasia jest dziś mało rozmowna, może następnym razem więcej nam opowie o swojej pracy i swoich marzeniach. To wspaniale, że osoby głuchoniewidome otrzymują takie wsparcie, jeżeli słyszą nas w tej chwili rodziny, w których są takie osoby, a jeszcze nie trafiły do waszego Towarzystwa, to w jaki sposób mogą się z wami skontaktować? Czy mogą u was szukać pomocy?

JH: Tak, oczywiście. Na stronie internetowej www.mojapraca.org.pl znajduje się numer telefonu – infolinia pod którą zawsze jest aktywna jakaś osoba i chętnie udzieli wszelkich informacji. Serdecznie zapraszamy do Zachodniopomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG, która mieści się na ul. Św. Wojciecha 12/3 w Szczecinie. Spotkania z osobami głuchoniewidomymi oraz wolontariuszami odbywają się w każdy piątek od 16:00 do 19:00.

R: Dziękuję Państwu za przybycie do studia, myślę, że wiele dowiedzieliśmy się dzięki temu jak działają i jak pomagają sobie osoby głuchoniewidome i jak pomagają im wolontariusze i specjaliści. To wszystko w dzisiejszym wydaniu audycji „Lider”. Dziękuję, Małgorzata Furga.

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Zapraszamy na kulig w Otominie pod hasłem „1 % = nie 1 kulig = nie 1 uśmiech naszych podopiecznych”

2011-02-28T13:35:00.000-08:00

TERMIN: 5 marca 2011 roku
MIEJSCE: Ośrodek „Tabun”, Otomin ul. Konna 29, 80-174 Gdańsk
www.tabun.kuznia.net
UCZESTNICY: podopieczni Pomorskiej Jednostki TPG, wolontariusze, specjaliści POKL II

PROGRAM
12:15 spotkanie w Ośrodku „Tabun” (dojazd we własnym zakresie, do Otomina kursuje autobus 174, odjazd z przystanku ZKM Dworzec Główny o 11:27)
12:30 – 15:00 kulig, ognisko, pieczenie kiełbasek, gorące napoje
15:13 odjazd z przystanku Otomin Obwodnica
15:42 przyjazd do Gdańska

INFORMACJE DODATKOWE
1. Odpłatność: 10 zł od osoby, dzieci do lat 10: 5 zł
2. Zapewniamy:

ubezpieczenie
pomoc tłumaczy – przewodników
pomoc tłumaczy języka migowego

3. Zapisy prowadzi Kamila Skalska, tel. 530 174 978; kskalska@tpg.org.pl

Zespół Pomorskiej Jednostki TPG

II szkolenie Tłumaczy Przewodników w Gdańsku

2011-02-26T01:00:00.000-08:00

Była jesień 2008 roku, gdy wielu z nas po raz pierwszy usłyszało od Magdy i Sebastiana o Lormie, daktylografii, odczuło „na własnych zmysłach” świat ciemności i ciszy. Zapachniało tajemnicą, zgrozą ale jednocześnie utwierdziło nas w przekonaniu, że „dobry człowiek nie może niczego nie robić dla innych”. I rzeczywiście – po 2-ch latach okazało się, że jesteśmy komuś potrzebni, że ktoś na nas czeka, liczy na naszą pomoc. Dowody na to zebraliśmy podczas aktywnej działalności Pomorskiej JW, które zostały zwielokrotnione od czasu ofensywy Projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy” realizowanego w 2009 roku i jego kontynuacji pn. „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”. Wiedząc, że zapotrzebowanie na pomoc Tłumaczy-Przewodników będzie wzrastała – postanowiliśmy zorganizować szkolenie z udziałem specjalistów i specjalistek zatrudnionych w projekcie a także wolontariuszy i wolontariuszek z Pomorskiej, Wielkopolskiej i Zachodniopomorskiej JW.

Do pomysłu od początku zapalona była Asia Hryniuk, z którą zaczęliśmy poszukiwania drugiego instruktora prowadzącego oraz innych specjalistów. Poszło gładko – dla Tomka Bąkowskiego i Krysi Klugiewicz wystarczającą „zapłatą” było (jak zgodnie określili) samo zaproszenie na szkolenie, do tego Ania Jurkowska zadeklarowała podzielenie się swoją wiedzą. Trudno o silniejszy zespół szkoleniowców. Zaproszenie przyjął także Witalis Namysł – beneficjent projektu.

No i zaczęły się przygotowania wg sprawdzonego sposobu: powstaje tabelka – nieodłączny element logistyczny J, w niej zadania i terminy. Tabelka zostaje „rzucona” na listę mailingową wolontariuszy, którzy wpisaniem imienia przy zadaniu, deklarują chęć jego wykonania. To pierwsze większe wyzwanie dla mocno odmłodzonej ekipy wolontariuszy. „Starzy” wolontariusze z zainteresowaniem śledzili wpisy w tabelce. I ulga – rubryki żwawo się zapełniały i zapowiadała się dobra zespołowa robota. A jest jej sporo – od uzupełnienia kroniki i galerii korytarzowo-schodowej, poprzez gotowanie rytualnej fasolki po bretońsku (nie zapominając o wegetarianach), robienie zakupów, przygotowanie materiałów dydaktycznych, aż po wyposażanie pokoi sypialnych.

Wszystko, żeby dobrze wyszedł

Program II Szkolenia Tłumaczy - Przewodników w Gdańsku

TERMIN: 18,19 i 20 lutego 2011 roku

MIEJSCE: pomieszczenia Pomorskiej JW., Warsztatu Terapii Zajęciowej i obiekty Spółdzielni Niewidomych „Sinol” w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32

UCZESTNICY: specjaliści POKL II oraz wolontariusze PJW, WJW i ZJW

Wreszcie PIĄTEK

Czerwony PEUGEOT kursuje między SN „Sinol” a dworcem w Oliwie. Mimo siarczystego mrozu – z punktualnie (!) przyjeżdżających pociągów wyskakują roześmiani znajomi: Asia, Wiesia, Danusia, Kamila ze Szczecina, potem Anita i Witalis z Poznania, a jeszcze później Asia ze Słupska i Maciej z Poznania, którego znałem tylko z fotografii na CV. (Maciej swoje spotkanie z TPG opisuje w innym miejscu). Samodzielnie dojechali jeszcze Tomek i Kasia Gromadzka, których na WTZ-towską stołówkę wprowadziła na wielkiej smyczy mikrutka i sympatyczna Frędzelka J. A na stołówce, z ogromnym garem fasolki, czekali na gości „tutejsi” – Ania, Kamila, Dominika, Sylwia, Kasia i Krystian.

Po posiłku i chwili na zakwaterowanie – inauguracja szkolenia na pięknie wyposażonej sali Spółdzielni Niewidomych „Sinol” a zaraz po tym – symulacja głuchoślepoty na głównej sali WTZ.
Dzień zakończył się „wielkim ścieleniem” na sześciometrowym damskim łóżko-materacu J. Chłopaki mieli pokój o wyższym standardzie – dwu materacowy.

SOBOTA

Śniadanie już od siódmej – szwedzki stół: na ciepło, zimno, słono, kwaśno, słodko, mleczno, wegetariańsko.

PEUGEOT znowu w Oliwie – tym razem Krysia z Bydgoszczy przyjechała punktualnie.

A na salach wykładowych potężna dawka wiedzy dot. następstw funkcjonalnych wybranych schorzeń okulistycznych, z zakresu surdopedagogiki, alternatywnych metod komunikacji, działalności TPG, metod poruszania się z przewodnikiem. Wszystko w formie wykładów lub warsztatów.

Utrwaliła to m.in. w nagraniach wideo i radiowych red. Edyta Stańczyk z Radia Złote Przeboje i TOK FM

fragmenty wywiadów:

pełny reportaż (radio Złote Przeboje 27.02.2011):

kliknij aby przeczytać relację na stronie TOKFM

Wreszcie wieczór i oczekiwane konsultacje indywidualne oraz zajęcia z przewodnikiem w terenie. Dla ułatwienia wybraliśmy miejsca znane i uczęszczane – sopocki Monciak i molo. Jednak przenikliwe zimno nie pozwoliło na długie przebywanie na powietrzu, dlatego dalsze zajęcia praktyczne przeniesione zostały – za radą kaowca Asi Szubert – do pobliskiego Spatifu. Tam opiekowali się wszyscy wszystkimi a zagubieni zawsze mogli liczyć na podpowiedzi nieśmiertelnej Róży Wiatrów J. To za jej wskazaniami ok. północy udaliśmy się na południe, w stronę Oliwy, by „do poduszki” jeszcze raz odtworzyć i utrwalić zdania i regułki powtarzane przez instruktorów; wszak za kilka godzin EGZAMIN!

I już NIEDZIELA

Pełno kartek, notatek, jakaś dziwna cisza – jakby wszystkich dopadła angina. Zamiast rozmawiać – migają, lormują, daktylografują. Żeby zjeść chleb lub jajko trzeba najpierw pogłówkować jak o to poprosić bezgłosowo. Trochę ożywiają się, gdy „zwiedzają” wszechpanujące w Sinolu poręcze, bariery, oznakowania dróg i schodów… To po prostu przedegzaminacyjna giełda: o co pytali w Łodzi, jak TU chodzili w 2008, kto będzie ten ZŁY na egzaminie?

Nie było złych – to profesjonaliści, którzy od razu rozpoznali Tłumaczy-Przewodników we wszystkich zdających egzamin!!

Mamy 8 nowych T-P )

Kamila Borkowska - Szczecin
Dominika Godlewska - Gdańsk
Danuta Kłaczyńska - Szczecin
Anita Marszałek - Poznań
Joanna Pępko - Słupsk
Sylwia Przybyszewska - Gdańsk
Kamila Skalska - Gdańsk
Wiesława Szarkowicz - Szczecin

Pierwszy krok do tego ważnego w TPG tytułu zrobili też Kasia Krzyżewska, Krystian Szulc i Maciej Skibiński, przed którymi tylko kilkumiesięczna praktyka i egzamin.

Serdecznie gratulujemy!!

Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do sprawnego przebiegu II Szkolenia TP w Gdańsku.

Album zdjęć dla wytrwałych

Tekst: Andrzej Ciechowski

Wybór, montaż materiałów: Ana Jurkowska i Kamila Skalska

ROZTERKI ŻÓŁTODZIOBA

W czwartek, 17 lutego, otrzymałem wiadomość o szkoleniu dla tłumaczy – przewodników osób głuchoniewidomych. Szkolenie zaczynało się w piątek, 18 lutego... Hmmmm... Na zmianę piątkowych planów było za późno, czekałem na odpowiedź organizatora, czy mogę uczestniczyć w szkoleniu od soboty. Odpowiedź – MOGĘ! Kupiłem przez Internet bilet na pociąg, w piątek przed odjazdem ledwo się wyrobiłem ze swoimi sprawami, ale zdążyłem.

W pociągu wreszcie miałem czas na myślenie – zaczęły się rozterki. Po co ja tam jadę? Jakiś egzamin? Alfabet Lorma i daktylografia? Przecież nic z tego nie umiem, nie miałem jeszcze kontaktu z osobami głuchoniewidomymi! Na pewno obleję ten egzamin!

Przyjechałem na miejsce, kolacja, prezentacja uczestników... a potem się do mnie dobrały dwie kobiety – Asia i Anita. Nie, nie, to nie to, o czym być może pomyślałeś, szanowny/a Czytelniku/czko. Założyły mi gogle pozbawiające wzroku i zatyczki do uszu, pozbawiające (prawie) słuchu – po to, żebym się wczuł w sytuację głuchoniewidomego.

Byłem zdezorientowany, nie miałem świadomości obecności osób znajdujących się w pobliżu. Przeprosiłem ścianę za to, że na nią wpadłem, kiedy jakieś dłonie dość gwałtownie mnie odepchnęły, pomyślałem, ze wlazłem komuś do toalety i stąd ta gwałtowność. Zdziwiłem się, kiedy moja przewodniczka zaczęła maleć – odruchowo też zacząłem się pochylać, ale nie wpadłem na to, że schodzi po schodach. W końcowej fazie ćwiczenia miałem okazję odpocząć i się zrelaksować – po prostu nic się nie działo. Podobno niektórzy się w tej fazie niepokoją – dla mnie to była okazja do odpoczynku. W nocy obudziło mnie skrzypienie dmuchanego materaca współlokatora z pokoju. Byłem głęboko przekonany, że to dalszy ciąg ćwiczenia – badanie reakcji na nieprzyjemne dźwięki, które czasami słyszą osoby z uszkodzeniem słuchu... Znaczy to, że ćwiczenie wywarło na mnie głębokie wrażenie.

Następnego dnia teoria – szczególnie cenne były dla mnie zasady prowadzenia osób głuchoniewidomych i ćwiczenia w goglach symulujących różne ubytki wzroku. Najbardziej mi się podobało wbijanie gwoździ – mógłbym to robić w nieskończoność! W czasie wieczornej imprezy w klubie zyskałem motywację do nauki komunikacji alfabetem Lorma czy daktylografią. Było bardzo głośno i zdarłem sobie głos krzycząc do osób, z którymi rozmawiałem. Reszta ekipy komunikowała się gestami...

Rytuał inicjacyjny zakończył się korzystnie dla mnie (mam nadzieję, że dla TPG również J) – zostałem przyjęty do zespołu, będę pełnił funkcję trenera motywacji w Poznaniu i okolicach. Do egzaminu podejdę po nabraniu praktyki.

Podsumowując – praktyczne ćwiczenia związane z wczuwaniem się w sytuację głuchoniewidomego i prowadzeniem takiej osoby zapadły mi głęboko w pamięć, sprawy teoretyczne – no cóż, materiały mam w teczce. Było to dla mnie fascynujące doświadczenie.

Maciej Skibiński

Piątki ze specjalistami/kami POKL

2011-02-23T01:10:00.000-08:00

W najbliższy piątek, 25.02.2011 roku o godzinie 16 odbędzie się inauguracja cyklu spotkań w ramach współpracy Pomorskiej Jednostki oraz projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.”.

W najbliższym czasie proponujemy grupowe zajęcia z trenerką motywacji (drugie piątki miesiąca) oraz z doradcą ds. uprawnień (czwarte piątki miesiąca). Zapraszamy wszystkich naszych Podopiecznych wraz z rodzinami.

Spotkania odbędą się w siedzibie Klubu Pomorskiej Jednostki TPG – Gdańsk ul. Bażyńskiego 32, pok. 224.

W piątek, 25. lutego o godzinie 16, spotkanie poprowadzi doradca ds. uprawnień Witosław Milewski.

O terminie następnych spotkań będziemy informować na blogu oraz telefonicznie.

Polecamy udział w zajęciach, do zobaczenie w piątek!

Anna Jurkowska - Pomorska Pełnomocniczka TPG

Andrzej Ciechowski – Koordynator Makroregionu Północno - Zachodniego

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Zatrudnienie po latach - projekt POKL pomaga uwierzyć w siebie

2011-02-14T07:23:00.000-08:00

"Osobowość kształtuje się nie przez piękne słowa lecz pracą i własnym wysiłkiem"

Albert Einstein

"Tylko praca daje okazję odkryć nam nas samych, pokazać to, czym naprawdę jesteśmy, a nie tylko to, na co wyglądamy"

Joseph Conrad

W roku 2010 Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym zaczęło realizację projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce.". Należę do Makroregionu Północno-Zachodniego z siedzibą w Gdańsku i dzięki koordynatorowi tego makroregionu - Andrzejowi Ciechowskiemu stałem się beneficjentem owego projektu. Dzięki temu projektowi jestem dzisiaj osobą aktywną zawodowo.

Zaczęło się to wszystko 1 lipca roku 2010. W tym dniu miałem pierwsze spotkanie z doradcą zawodowym z ramienia TPG Anną Niklas. Spotkania doradcze trwały prawie dwa miesiące i mimo wielkich upałów oraz wielu godzin pracy, spełniły one swoją rolę. Moja doradczyni zawodowa umiejętnie i ciekawie prowadziła te spotkania. Do tego atmosfera i sposób podejścia do mnie były bardzo serdeczne. Nic w tym dziwnego, gdyż jest z zawodu psychologiem, a sprawy ludzi niepełnosprawnych zna doskonale. I właśnie pod koniec doradztwa miałem interesujący wykład z psychologii - radzenie sobie ze stresem. Moja znakomita wykładowczyni doskonale przekazała mi też, w jaki sposób szukać pracy. Takie słowa, jak: zaangażowanie, determinacja, nie poddawanie się, nieustępliwość były na porządku dziennym.Spotkania doradcze przebiegały sprawnie i planowo, bo ponoć byłem pilnym słuchaczem i doradczyni zawodowa była ze mnie zadowolona :).

Po skończeniu spotkań z doradztwa zawodowego miałem spotkać się z trenerką pracy. Byłem trochę niespokojny, bo nie wiedziałem za wiele na temat takiej współpracy.

Pierwsze spotkanie z trenerką pracy Anitą Marszałek miało miejsce 18 sierpnia 2010r. Omawialiśmy wówczas sposób kontaktowania się i w jakim charakterze chcę pracować. Moja trenerka pracy zaproponowała, abym zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy, jako osoba poszukująca pracy. Oczywiście pojechaliśmy tego samego dnia po formularze potrzebne do rejestracji. Po paru dniach pojechałem zarejestrować się i byłem na jednym spotkaniu w urzędzie. Teraz dostawałem różne oferty pracy od mojej trenerki. Składałem w kilku miejscach moje CV i czekałem na odzew pracodawców. Mimo wielu prób, nie było odpowiedzi z ich strony.

Aż przyszedł dzień 5 października 2010r. Pojechałem z trenerką do firmy Intercars-Sebcar. Jest to firma logistyczna, zajmująca się częściami samochodowymi. Po wstępnej rozmowie miałem poczekać na odpowiedź odnośnie mojego zatrudnienia. Po dwóch dniach zostałem zaproszony na rozmowę rekrutacyjną. Wypadła pomyślnie. Lecz czekały mnie jeszcze badania u lekarza medycyny pracy. 11 października dostałem zdolność do pracy i następnego dnia zacząłem pracować.

Dostałem umowę na okres próbny - 3 miesięczny. Pierwsze dni nie były lekkie. A to za sprawą długiej przerwy w pracy i nauczenia się tejże pracy. Poznawałem nowych ludzi i jestem zaskoczony miłym podejściem do mnie. Fakt,że jestem osobą niepełnosprawną nie miał żadnego znaczenia. Jestem traktowany na równi z innymi i praca oraz relacje pomiędzy pracownikami pozwoliły mi zapomnieć o mojej niepełnosprawności.

Moja rodzina i znajomi cieszyli się razem ze mną . Oczywiście bardzo cieszyły się z tego faktu także Anna Niklas i Anita Marszałek - osoby, które mi bardzo pomogły i zdopingowały mnie do znalezienia pracy. Natomiast mnie ucieszyło to, że nie zawiodły się na mnie i ich praca przyniosła spodziewany efekt. Pragnę w tym miejscu zwrócić uwagę na niebagatelną rolę projektu. Myślę, że do końca 2012roku, tj.do końca realizacji projektu będzie więcej takich osób jak ja, które będą aktywne zawodowo.

Dzięki temu, że pracuję zmieniło się moje życie. Jestem wśród ludzi, czuję się potrzebny, nie myślę o mojej niepełnosprawności i polepszyłem swoją sytuację finansową. Ważne jest, aby wierzyć w siebie, w swoje możliwości. Praca jest, tylko trzeba jej szukać na miarę naszych możliwości, a kto szuka, ten znajdzie :).

Ponieważ okres próbny przeszedłem pomyślnie, to 13 stycznia 2011r.s zef firmy, w której pracuję podpisał ze mną umowę do 31 grudnia 2013r. i do tego dostałem podwyżkę :) Chcę ponadto poinformować, że nie jest to zakład pracy chronionej. Jestem jedyną osobą niepełnosprawną. To mnie dopinguje i cieszy, że moja praca jest bardzo ważna, a firma ma ze mnie pełnowartościowego pracownika.

Jest dużo ofert pracy dla osób niepełnosprawnych. Oprócz naszego projektu są jeszcze organizacje pozarządowe, które też pomagają w znalezieniu pracy.

Mówi się, że "Największy błąd - to utrata nadziei" i "Najlepsza praca - to ta, którą lubisz" To taka moja refleksja na koniec..... miałem nadzieję na znalezienie pracy i...pracuję i...dobrze się czuję :)

Witalis Namysł
Uczestnik projektu
"Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce."

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Relacja z III Karnawałowego Balu Przebierańców

2011-02-07T00:23:00.000-08:00

Poustawiane stoły, przygotowane przez wolontariuszy smaczne przekąski, słodkości oraz napoje, bogato ozdobiona kolorowymi balonami i serpentynami sala, zespół muzyczny z nastrojonymi instrumentami w pełnej gotowości, poprzebierani i oczekujący goście – to już czas na rozpoczęcie zabawy!

5. lutego w Pomorskiej Jednostce TPG odbył się bal karnawałowy. Tłumnie zawitał korowód różnorodnych postaci – Pajacyk, Farmerka, małe wróżki i motylki, dwóch Spidermanów, inżynier Karwowski, Kotka, Karateka, Arabka w egzotycznej sukni, pani Zofia z WC, Meksykanka, Pippi, Wiking, Wiosna, Diabełek, Pielęgniarka i wiele innych barwnych, uśmiechniętych postaci. Nagle - przyozdobiona sala - zrobiła się jeszcze weselsza i bardziej kolorowa.

Gdy zaproszeni goście zajęli miejsca przy stole, pełnomocniczka Pomorskiej Jednostki – Anna Jurkowska - Pajacyk oraz koordynator makroregionu – Andrzej Ciechowski – inżynier Karwowski - powitali wszystkich i zainaugurowali rozpoczęcie wspólnej zabawy. Ledwo usłyszeliśmy pierwsze nutki zagrane przez zespół muzyczny a już parkiet został opanowany przez tańczących – pierwsi ruszyli do tańca Basia – Pippi oraz Marek z dziećmi. Znane, lubiane i wpadające w ucho piosenki, zachęciły pozostałych uczestników balu. I tak oto ruszyła zabawa... Konkurs „Kółeczka”, pociąg z inżynierem Karwowskim jako lokomotywą mknący w radosnych pląsach długimi korytarzami Spółdzielni „Sinlol”, obroty i podskoki...„Taniec z gwiazdami” nie miał tylu uzdolnionych gwiazd...

Wspólne tańce przerywane były różnymi atrakcjami. Malowanie masek karnawałowych – to był pierwszy konkurs przeznaczony dla najmłodszych, którzy w tym roku po raz pierwszy tak licznie przybyli na bal. Nasza pomorska rodzina TPG powiększa się ze spotkania na spotkanie. Tym razem również dzieci i wnuki naszych Klubowiczów miały okazję do wspólnej zabawy i integracji Dzieci podzielone na trzy zespoły, malowały kredkami wielkie maski przedstawiające lwa, kota oraz księżniczkę. Po krótkim czasie dumni uczestnicy pokazali swoje dzieła szerokiej publiczności. A było co prezentować! Barwne mini arcydzieła zostały powieszone na ścianie, by wszyscy mogli je podziwiać. W nagrodę za udział w konkursie wszyscy otrzymali pojemniczki na bańki mydlane. Balony unosiły się w powietrzu do końca zabawy.

Po kolejnych tańcach – Jacek – czyli pani Zofia z WC – przeprowadził test „Pomorska Jednostka TPG na wesoło”. Wystartowały trzy drużyny składające się z czterech osób. Nagrody oczywiście otrzymali wszyscy :). Natomiast w konkursie „Jaka to melodia” – bezkonkurencyjny okazał się Jacek, który swoja muzyczną wiedzą i szybkością odpowiedzi, wprawiał wszystkich w osłupienie... W ramach wygranej, jako zwycięzca, wspólnie z zespołem muzycznym zagrał wszystkim na keyboardzie piosenkę „Jak się masz kochanie?”. Ostatnią zabawą były wybory Króla i Królowej balu w dwóch kategoriach – dzieci oraz dorosłych. Wybory odbywały się demokratycznie i każdy z zebranych miał okazję zagłosować na najpiękniejsze przebranie. Było to niezmiernie trudne zadanie - wszyscy uczestnicy wyglądali bajkowo... W kategorii dorosłych tytuły królewskie otrzymali Królowa Agnieszka – Meksykanka oraz Jacek – pani Zofia z WC. W kategorii dzieci - Królową została Kamila, natomiast Królem został Michał. Po koronacji, dla obu par królewskich zespół muzyczny zadedykował taniec. Była to również chwila dla fotoreporterów.

Zapełniony parkiet, uśmiechy na twarzy oraz znikające przekąski świadczyły o tym, że zabawa była wyśmienita. Dobra muzyka, smaczne jedzenie, bezlik atrakcji oraz doborowe towarzystwo zapewniły wszystkim mile spędzony czas. Parafrazując klasyka pozwolę sobie powiedzieć: i ja tam byłam, owocowe soki piłam i świetnie się bawiłam :)

Tekst: Sylwia Przybyszewska – wolontariuszka Pomorskiej JW
Zdjęcia: Anna Jurkowska, Arek Althoff
Filmy: Karol Ciechowski
Montaż: Kamila Skalska, Anna Jurkowska, Andrzej Ciechowski

Zapraszamy do oglądania fotorelacji oraz po raz pierwszy w historii Pomorskiej Jednostki - zapraszamy do obejrzenia filmów!

Dla wytrwałych mamy dodatkowy album ze zdjęciami - TUTAJ.

Galeria Wolontariatu

2011-02-03T23:39:00.000-08:00

Galeria wolontariatu odbywała się w ramach obchodów Europejskiego Roku Wolontariatu. Podczas tych trzech dni mieszkańcy mogli poznać szerokie spektrum działań wolontariackich w Metropolii Gdańskiej , oraz uczestniczyć w specjalnie na tę okazję przygotowanych wydarzeniach. Przez 3 dni odbywały się wystawy, warsztaty, prezentacje 24 organizacji pozarządowych, debata na temat wolontariatu, rozdanie nagród dla wolontariuszy „Aktywni w Mieście 2010” zakończone występem grupy bluesowej. Oprócz tego znani mieszkańcy Trójmiasta wraz z wolontariuszami i osobami z Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym przystosowali budynek Galerii Bałtyckiej do swobodnego korzystania przez osoby z dysfunkcją wzroku. Zostały do tego wykorzystane specjalne – intensywnie żółte, chropowate taśmy, które są wyczuwalne przez stopę i laskę osoby niewidomej oraz oklejone ruchome i nieruchome schody a także dojścia do nich. Osoby biorące udział w oklejaniu jak i obserwatorzy mogli od razu zobaczyć różnicę w przystosowanej przestrzeni zakładając symulatory różnych schorzeń okulistycznych. Wydarzenie to poprzedziła prezentacja TPG przybliżająca tematykę dostosowywania przestrzeni do możliwości osób z problemami wzrokowymi – od budynków, korytarzy, schodów po otwarte przestrzenie miasta. Natomiast na stoisku Pomorskiej Jednostki TPG można było doświadczyć symulacji wrażeń osoby głuchoniewidomej, zapoznać się z działalnością wolontariacką TPG oraz projektem „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce”.

galeria wolontariatu

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Autorzy prezentacji TPG:

Anna Jurkowska (merytorycznie), Krystyna Klugiewicz (konsultacje merytoryczne),Tomasz Bąkowski (graficznie),Kamila Skalska (skład całości i wystąpienie w GB), Andrzej Ciechowski (podsumowanie akcji przystosowania GB do potrzeb osób z problemami wzrokowymi i prezentacja założeń projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce”.)

Serdecznie zapraszamy na Karnawałowy Bal Przebierańców

2011-01-31T02:30:00.000-08:00

Serdecznie zapraszamy na

Karnawałowy Bal Przebierańców

który odbędzie się dnia 5.02.2011r.

w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32, sala 104

w godzinach 11-14

Zapewniamy wspaniałą zabawę, atrakcje,

konkursy z nagrodami, występ zespołu muzycznego

oraz niespodziankę dla najbardziej oryginalnych przebierańców.

Kadra i wolontariusze

Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG

obecność prosimy potwierdzić dzwoniąc lub pisząc sms

na numer 530 174 978

POMÓŻMY DAGMARZE!

2011-01-03T04:18:00.000-08:00

Wpłaty można kierować na konto: Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą" nr kont: 41 1240 1037 1111 0010 1321 9362

tytułem: darowizna na pomoc i ochronę zdrowia Mroczkowska Dagmara Anna

Zapraszamy także do wysłuchania audycji zrealizowanej przez Polskie Radio Szczecin pod tytułem "Audycja Rodzinna o Dagmarze" z 12 stycznia 2011.

http://tnij.org/dagmara_audycja

http://www.dzieciom.pl/12278

Jeżeli otrzymaliśmy w życiu czegoś więcej niż inni – w postaci uzdolnień, energii, szczęśliwego dzieciństwa, sukcesów, zdrowia...

Nie traktujmy tego jak oczywistość. Należymy do ludzi szczęśliwych – a zatem powołani jesteśmy aby wiele ofiarować innym...

Za nami czas szczególny – radości z bycia razem z bliskimi, czas odpoczynku, serdeczności i składania życzeń...

Wśród tych noworocznych często przesyłamy te dotyczące zdrowia. Jest ono potrzebne nam wszystkim – ale niektórym – szczególnie. W takiej sytuacji znalazła się nasza Beneficjentka projektu POKL – 25 letnia Dagmara ze Szczecina, którą niektórzy z nas mieli okazję poznać podczas ubiegłorocznej Sesji Kartoflowej w październiku, w Starej Rzece.

Dagmara jest ciężko chora, walczy o przetrwanie każdego kolejnego dnia, wymaga stałego wsparcia, ogromnej ilości opatrunków, leków oraz kosztownej opieki lekarskiej. Obok schorzenia, na które Dagmara choruje od urodzenia, pojawiły się dodatkowe zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, które zagrażają Jej życiu. Ważna jest każda pomoc – Rodzice szukają możliwości leczenia nawet za granicą. Sytuacja finansowa rodziny jest bardzo trudna, wszystkie oszczędności pochłonęło już dotychczasowe leczenie.

W grudniu instruktorzy pracujący podczas 3 dniowego szkolenia informacyjnego dla rodzin i otoczenia w Łapinie, przekazali część swoich zarobków rodzicom Dagmary. Słowa wdzięczności, jakie usłyszeliśmy, świadczą o celowości takiego przedsięwzięcia a jednocześnie o ciągłych potrzebach w ratowaniu życia Dagmary.

Pozwólmy wspólnie powalczyć Dagmarze o zdrowie, wesprzyjmy Ją i Jej rodziców w tym trudnym czasie, dajmy nadzieję!

Zwracamy się do wszystkich z prośbą o wsparcie finansowe, poprzez przekazanie najmniejszych nawet kwot na konto, którego numer przekażemy wszystkim zainteresowanym.

Ania Jurkowska – Pomorska Pełnomocniczka TPG

Andrzej Ciechowski – Koordynator POKL Makroregionu Północno – Zachodniego

Fotorelacja ze spotkania wigilijnego

2010-12-30T08:26:00.000-08:00

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć ze spotkania wigilijnego, które odbyło się 18 grudnia 2010 roku w Gdańsku:

Zdjęcia: Roman Piątek i wolontariusze Pomorskiej Jednostki TPG

Życzenia Świąteczne

2010-12-23T03:07:00.000-08:00

Serdecznych spotkań rodzinnych,

pukania do drzwi,

przyjaznych twarzy,

dużo radości,

serdecznych objęć,

szczęśliwych wspomnień.

Aby Święta były właśnie tym,

czym powinny być:

odrobiną ciepła w środku zimy,

światełkiem w mroku

życzą podopieczni, wolontariusze oraz kadra

Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej

Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym

Relacja ze spotkania informacyjnego dla członków/iń rodzin i opiekunów/ek Łapino 3 – 5.12.2010

2010-12-17T09:00:00.000-08:00

Ze wsparcia udzielanego w ramach Projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II. Weź sprawy w swoje ręce”, mogą korzystać także członkowie/inie rodzin i opiekunowie/ki osób głuchoniewidomych.

Właśnie dla nas, w dniach 3 – 5.12. 2010 r., w Łapinie, w ośrodku ukrytym w głębokim, zimowym, bajkowym lesie, odbyło się spotkanie informacyjne. Nauka, ale zarazem przyjemność w jednym. Mogliśmy dowiedzieć się wielu ciekawych informacji z zakresu tematyki głuchoślepoty oraz lepiej poznać naszych bliskich od strony teoretycznej, w końcu z praktyką spotykamy się niemal codziennie.

Organizacja szkolenia z pewnością nie należała do najłatwiejszych zadań... Mnóstwo śniegu i 16 stopniowy mróz wzbudzały ogromne obawy głównie o dojazd Beneficjentów. Jednak przybyły wszystkie zgłoszone osoby! Nawet z odległego Szczecina i Poznania.

Pierwszego dnia, po przybyciu na miejsce, zakwaterowaniu w domkach, w których witał nas ogień w kominku oraz rozpakowaniu się – zjedliśmy wspólny obiad. A potem nauka mogła się już rozpocząć. Prowadzący wykłady: Andrzej Ciechowski, Anna Jurkowska, Kamila Skalska, Joanna Hryniuk, Krystyna Klugiewicz - przez trzy dni dzielili się swoim bogatym doświadczeniem. Poznaliśmy m. in. rodzaje wsparcia w ramach projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II. Weź sprawy w swoje ręce” ,następstwa funkcjonalne głuchoślepoty a także najczęściej występujące jednostki chorobowe. Po pierwszej serii wykładów, siedząc w kółku mogliśmy lepiej się poznać, no i trochę powysilać – poprzez serię zabaw integracyjno - rozgrzewających. Trochę ruchu jeszcze nikomu nie zaszkodziło, wręcz przeciwnie, odrobina wysiłku przełamała pierwsze lody, dodatkowo, pomimo śniegu i mrozu na dworze, wszystkim zrobiło się cieplej. Warsztaty psychologiczne prowadziła Katarzyna Matejczyk.

Gogle na oczach, zatyczki w uszach na to słuchawki i zostaliśmy przeniesieni w świat ciemności i ciszy. Jak nie należy traktować osoby głuchoniewidomej?. Wiemy już teraz bardzo dobrze. Popychanie, pozostawienie na środku pomieszczenia bez wytłumaczenia, wciskanie jogurtu do ust bez ceregieli – to wszystko i wiele innych zachowań zaprezentowali nam nasi wykładowcy. Uczucie zagubienia, strachu, poczucie zagrożenia, smutku, samotności, opuszczenia – to emocje jakie targały uczestnikami warsztatów. Okropne doświadczenie, ale szalenie pouczające – przecież nasi bliscy w mniejszym lub większym stopniu właśnie takich uczuć doświadczają codziennie. Dziś już rozumiemy lepiej – w końcu, by kogoś zrozumieć trzeba chociaż chwilę pobyć w jego butach.

Po pierwszym dniu szkolenia, po pysznej, uroczystej kolacji, nadszedł czas na zabawę – wspólne pląsy i karaoke. Śpiewali niemal wszyscy, każdy włożył wiele serca w wykonywane utwory, jednak nikt nie był w stanie przebić talentu i zaangażowania Andrzeja, najlepszego wykonawcy wieczoru :).

Drugi dzień rozpoczął się wcześnie, zaraz po śniadaniu kolejna porcja wykładów. Po obiedzie nadszedł jednak czas na zasłużony odpoczynek – najpierw terapia dźwiękiem wg Petera Hessa (masaż dźwiękiem), potem muzykoterapia. Leżąc na kocach, wdychając zapach pomarańczy, mogliśmy się odprężyć - wysłuchując gry na misach tybetańskich oraz czując ich wibracje w całym ciele. W tym czasie, druga grupa poznawała techniki poruszania się z osobą głuchoniewidomą. Zamiana, a następnie wszyscy razem znów relaksowaliśmy się przy dźwiękach muzyki – muzykoterapia, prowadzona przez Katarzynę Szady, na początek przebiegała w sposób bierny – słuchaliśmy Vivaldiego przy pokazie obrazów zimy. Następnie sami tworzyliśmy muzykę – była kra lodowa, mróz, śnieg - a to wszystko towarzyszyło nam podczas gry na butelkach czy dłoniach. Na deser wysłuchaliśmy koncertu na gongu wykonanego przez Basię Pączkowską.

Ale to nie koniec atrakcji! Po ognisku z kiełbaskami przy świetle pochodni przemierzaliśmy kaszubskie, zimowe lasy. Szaleńcza wojna na śnieżki, mróz, świeże powietrze – co z tego, że już jedliśmy kiełbaski, kolację i tak wchłonęliśmy ze smakiem. Ponownie zabawa trwała do późnego wieczora.

Ostatniego dnia odbyły się warsztaty, podczas których wykonywaliśmy różne czynności dnia codziennego w goglach imitujących różne schorzenia wzroku. Ciężka przeprawa, ale kolejne uzmysłowienie pewnych oczywistych faktów. Niby o tym myślimy, ale czy zdajemy sobie z tego do końca sprawę? Takie ćwiczenia wiele pokazują i dlatego są tak bardzo potrzebne.

Jeszcze wykład z Witosławem Milewskim, który omówił zagadnienia dotyczące zatrudniania osób niepełnosprawnych, spacer w roli niewidomego z przewodnikiem i ten sympatyczny wyjazd dobiegł końca.

Szkolenie było bardzo udane, rodziny osób głuchoniewidomych poznały się lepiej i podzieliły doświadczeniami. Pomimo, że to właśnie my jesteśmy wsparciem dla naszych bliskich, na tym wyjeździe traktowano nas jak osoby najważniejsze. To bardzo miłe uczucie. Wróciliśmy do domów wypoczęci i silniejsi, by wraz z naszymi rodzicami, małżonkami, dziećmi czy przyjaciółmi stawiać czoła każdemu nadchodzącemu dniu.

Dziękujemy organizatorom za zorganizowanie i wspaniałą realizację szkolenia! Czekamy na więcej :)

Tekst: Sylwia Przybyszewska
Zdjęcia: specjaliści, członkowie i członkinie rodzin

Wrażenia, które przysłały do nas uczestniczki spotkania:

Bardzo cieszę się, że mogłam znaleźć się w Łapinie na spotkaniu informacyjnym dla członków/iń rodzin i opiekunów/ek osób głuchoniewidomych. To czego tam doznałam zupełnie zmieniło sposób w jaki myślę o osobach głuchoniewidomych i w szeroko pojętym sensie niepełnosprawnych. Najdotkliwsze dla mnie było ćwiczenie podczas którego nakładano nam gogle, zatyczki i nauszniki – przez co nie widzieliśmy ani nie słyszeliśmy – mogliśmy poczuć się tak jak osoby głuchoniewidome. Pozwolono nam poczuć jak to jest gdy przewodnik nie właściwie prowadzi osobę głuchoniewidomą. Było gorzej niż się spodziewałam – samotność, niepewność … i czekałam tylko aby to ćwiczenie się już skończyło. Mieliśmy przyjemność wysłuchania wielu ciekawych wykładów i uczestnictwa w różnych ćwiczeniach mających na celu przybliżyć nam problemy osób głuchoniewidomych i sposoby jak pomagać. Była też pora na relaksację – wielką nowością był koncert i masaż misami, gong oraz muzykoterapia o tematyce zimowej. Wieczorami mile spędzaliśmy czas przy pysznych posiłkach, śpiewach, tańcach, a nawet przy ognisku i na spacerze z pochodniami poprzez zaśnieżony las. Atmosfera była bardzo przyjazna, wręcz rodzinna. Można była się dużo dowiedzieć, a zarazem odpocząć i pobawić.

Ania

Dziękuję za zaproszenie na warsztaty. Bardzo wartościowo spędzony czas, ciekawe wrażenia, niezapomniana sceneria. Wyjazd zaowocował miłą znajomością. Byłyśmy z Karoliną w na gościnie u jednej z rodzin uczestniczącej w spotkaniu.

Super nas przyjęli, pani Ula to niesamowita, ciepła osoba! Tyle optymizmu i uśmiechu, to się udziela. Na pewno się jeszcze spotkamy.

Jestem pod wrażeniem warsztatów - w dużej części praktycznej i doświadczalnej formy przekazu. Najciekawsze zajęcia były o życiu w ciszy. Panie bardzo ciekawie prowadziły wykłady i nie opuściłabym żadnego z nich. Największe wrażenie wywarło na mnie zaangażowanie z jakim prowadzono szkolenie. Każda minuta spotkania w pełni wykorzystana.

Niesamowita troska, aby uczestnicy szkolenia jak najwięcej skorzystali z zajęć, jak najwięcej wynieśli. Ogromny wkład osobisty pań wolontariuszek, pełen profesjonalizm. Oby wszystkie szkolenia z jakichkolwiek tematów (a szczególnie tak ważnych) były prowadzone tak rzetelnie i uczciwie.

Dzięki spotkaniu lepiej dostrzegłam i uświadomiłam sobie codzienne problemy niepełnosprawnych osób. Wczułam się w ich skórę, poznałam formy pomocy. W obliczu tak poważnych problemów zdrowotnych jak głuchoślepota człowiek docenia zdrowie.

Dziękuję za możliwość uczestnictwa w warsztatach. Myśle że sam kontakt z tematem szkolenia oraz zdobyta wiedza zaowocują w domu i w pracy.

Pozdrawiam, życzę wszystkiego dobrego i sukcesów w pomaganiu innym:)

Marzena

Andrzejki 2010 w Pomorskiej Jednostce TPG

2010-12-15T02:33:00.000-08:00

27 listopada 2010 r., zebralismy się, by zgodnie z tradycją, andrzejkowo sobie powróżyć oraz spędzić razem miłe chwile...Na nasze spotkanie zaprosiła się również zima - pogoda trochę wystraszyła Klubowiczów – ale i tak było nas całkiem dużo a wszyscy bawiliśmy się naprawdę dobrze.

Najważniejszym punktem zabawy było lanie wosku przez ogromny klucz...Na przygotowanym stanowisku wróżka Ania wspólnie z wróżką Mariką, interpretowały magiczne kształty i przepowiadały przyszłość... Z dobrze poinformowanych źródeł wiem, że na każdego z nas czeka cos dobrego:).

W wyścigu lewych butów, mogliśmy się przekonać, kto pierwszy zazna szczęścia w miłości. Szczęśliwcami okazali się Danusia i Zbyszek. Nagrodą był wspólny taniec ze specjalna dedykacją.

Kolejnym konkursem był taniec na gazetach, któremu towarzyszyło dużo gimnastyki i śmiechu, ponieważ gazety sukcesywnie były zmniejszane a pary musiały się mocno napocić aby nie zejść na podłogę. Trudno zapomnieć te wspólne figury :)...

Odbyły się także niecodzienne, bardzo integrujące zawody grupowe. Do walki stanęły dwie drużyny, każda ustawiona w duże koło. Zadanie polegało na przekazywaniu sobie wałka do ciasta kolanami. Konkurencja była rozgrywana na czas. Bezapelacyjnie najszybsza w tej sztuce była drużyna pod dowództwem Andrzeja.

Żelaznym już punktem wszelkich spotkań Pomorskiej Jednostki, jest uwielbiane przez niektórych :) karaoke. Mikrofon był aż gorący od wyrywania go sobie przez chętnych do śpiewania. Wspaniałą niespodzianką było usłyszeć, jak śpiewa Basia, która ujawniła niewątpliwy talent. Trzeba dodać, ze Basia pierwszy raz uczestniczyła w spotkaniu naszego Klubu.

O organizację imprezy, słodki poczęstunek, transport dla Klubowiczów oraz oprawę muzyczną zadbali nasi niezawodni wolontariusze. Podczas spotkania debiutowali wspólnie z nami Agnieszka i Krystian – witamy w naszym gronie!

Spotkanie naprawdę bardzo się udało. Dziękujemy i czekamy na kolejne wspaniałe okazje!

Wspólnie spędzone chwile uwieczniliśmy na zdjęciach – zapraszamy do oglądania :)

Tekst: Kasia Matejczyk
Zdjęcia: Roman Piątek, Andrzej Ciechowski, Ania Jurkowska, Jacek Stojanowski

Zapraszamy na Wigilię 18 grudnia 2010

2010-12-10T05:16:00.000-08:00

Jest taki jeden wieczór spowity śniegiem i ciszą,

Gdy Niebo Ziemi dotyka a ludzie głos serca słyszą...

Serdecznie zapraszamy na spotkanie wigilijne

Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG

które odbędzie się

18. grudnia 2010 roku o godzinie 12:00

w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32, Sala 104

Anna Jurkowska

Pomorski Pełnomocnik Wojewódzki TPG

prosimy o potwierdzenie przybycia – tel. 530 174 978

Program Spotkania Informacyjnego dla członków/iń rodzin i opiekunów/ek Łapino 3 – 5.12.2010

2010-11-29T03:20:00.000-08:00

Piątek 03.12.2010r.

12:00 zbiórka uczestników szkolenia w biurze makroregionu w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32, pok. 226
12:15 wyjazd do Ośrodka Wypoczynkowego ”Roma” w Łapinie http://www.wypoczynekroma.pl/pl/index.html
13:00 zakwaterowanie
13:30 obiad

14:30 – 19:30 blok szkoleniowy

14:30-15:15
Zagadnienie 1: Oferta projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce"

15:20-17:00
Zagadnienie 2: „W świecie ciemności i ciszy” – warsztaty przeprowadzone w goglach i zatyczkach do uszu; symulacje codziennych sytuacji, przed którymi stają osoby głuchoniewidome – próby odnalezienia się w zainicjowanych przez instruktorów zdarzeniach oraz wykonanie różnych zadań,

17:15-19:30
Zagadnienie 3: Warsztaty - wsparcie dla rodzin, pn: „Nie jesteś sam”

20:00 kolacja integracyjna z atrakcjami, (m.in. karaoke)

Sobota 04.12.2010r.

8:15 śniadanie

9:00 – 13:30 I blok szkoleniowy

9:00-12:00
Zagadnienie 4: Głuchoślepota i jej następstwa funkcjonalne

12:00-13:00
Zagadnienie 5: Warsztaty w symulatorach przedstawiających różne schorzenia wzroku i zaburzenia widzenia.

13:00-13:45
Zagadnienie 6: Zasady dobrego kontaktu oraz techniki poruszania się z osobą głuchoniewidomą (wykład)

14:00 obiad

14:45 – 18:30 II blok szkoleniowy

14:45-17:00
Zagadnienie 7: Techniki poruszania się osoby głuchoniewidomej z przewodnikiem (warsztaty)

14:45-17:00
Zagadnienie 8: Relaksacja uczestników szkolenia poprzez masaż dźwiękiem i muzykoterapię (warsztaty).

18:00 Koncert relaksacyjny na misy dźwiękowe i gong (dla wszystkich)

19:00 Kolacja myśliwska w Chacie Grillowej połączona z kuligiem/przejażdżką wozem konnym z pochodniami

Niedziela 05.12.2010r.

8:15 śniadanie

9:00 – 12:00 blok szkoleniowy
9:00-10:30
Zagadnienie 9: Zatrudnianie osób niepełnosprawnych

10:30-11:15
Zagadnienie 10: Sprzęt niwelujący ograniczenia funkcjonalne osób głuchoniewidomych (prezentacja multimedialna)

11:15 Podsumowanie i zakończenie szkolenia, wypełnienie ankiet ewaluacyjnych
13:00 obiad
13:30 wyjazd z ośrodka

Program wraz ze szczegółami poszczególnych zagadnień można przeczytać klikając TUTAJ

Opracowali:
Anna Jurkowska
Andrzej Ciechowski

Gdańsk, listopad 2010

Podstawy wspierania osoby głuchoniewidomej – dlaczego warto?

2010-11-25T05:40:00.000-08:00

29 listopada od 16.00 do 20.00 oraz

11 grudnia od 11.00 do 15.00

odbędą się kolejne edycje warsztatu „Podstawy wspierania osoby głuchoniewidomej”, które organizujemy we współpracy z Regionalnym Centrum Wolontariatu w Gdańsku. Uczestnicy warsztatów, które już się odbyły opisali swoje refleksje - co im się najbardziej podobało, a co zaskoczyło, które przedstawiamy - by zachęcić Ciebie do uczestnictwa w szkoleniu (rekrutacją zajmuje się Alicja Kaczmarek z RCW w Gdańsku: kaczmarek@wolontariat.org.pl).

Bardzo zainteresowały mnie opowieści i przykłady z życia, widać że prowadząca ma wiedzę popartą doświadczeniem co baaardzo urozmaiciło nasze zajęcia. Zdziwiona natomiast byłam, że alfabet migowy jest tak prosty i po ponad tygodniu od zajęć pamiętam go bardzo dokładnie, to samo tyczy się alfabetu Lorma. A wykres znaków alfabetu Lorma jest tak intrygujący, że planuję zaprojektować sobie taką koszulkę!

Marta

Wiedza z warsztatu przydała się chociażby do zwiększenia własnej świadomości na temat osób głuchoniewidomych. Na pewno warsztaty przyczynią się również do tego, iż spotykając osobę głuchoniewidomą postaram się Jej pomóc, a nie odwrócić głowę lub uciec z obawy, że wszystko co zrobię może być złe. Mam nadzieję, że te warsztaty będą podstawą do rozwoju moich zdolności komunikacyjnych z osobami głuchoniewidomymi.

Krystian

Witam!

Najbardziej zaskoczył mnie fakt, że osoba głuchoniewidoma nie musi być zarówno całkowicie głucha jak i niewidoma.

Martyna

Cały warsztat był dla mnie bardzo ciekawy i świetnie przygotowany. Do najciekawszych należało: nauka alfabetu Lorma, daktylografia, różne zadania w symulatorach i ćwiczenie prowadzenia osoby niewidomej przez przewodnika.

Najbardziej zaskoczyło mnie to, iż tak naprawdę istnieje wiele rożnych wad wzroku, które może i utrudniają życie w jakimś stopniu ale też tak naprawdę nie przeszkadzają w wykonywaniu czynności jak np. pisanie SMS-a czy pisanie na komputerze.

Dobrze będzie przekazać informacje z warsztatu innym, bo jednak wydaje mi się ze jest sporo uprzedzeń, stereotypów i sprzecznych informacji o osobach głuchoniewidomych. Te warsztaty zachęciły mnie do systematycznej nauki języka migowego i być może (taką mam nadzieję,) będę w stanie w jakiś sposób niedługo pomoc osobie/osobom niepełnosprawnym:)

Sandra

Najciekawsze w szkoleniu były dla mnie elementy poruszania się z osobą niewidomą prowadzone w formie praktycznego ćwiczenia. Uważam, iż dało to mi wizualizację tego jak to naprawdę wygląda, a raczej jak to jest gdy się nie widzi. Nauczyłem się zasad prawidłowego prowadzenia osoby z taką niepełnosprawnością, co uważam za bardzo ciekawe doświadczenie, które być może przyda mi się w przyszłości. Zrozumiałem jakie są pewne "przeszkody" stojące na drodze osób niepełnosprawnych i w jaki sposób można im pomóc. Nauczyłem się alfabetu migowego, już po chwili nauki wszyscy zgromadzeni potrafili zamigać swoje imię :). Wydaję mi się to bardzo przydatnym doświadczeniem, ponieważ w swoim przyszłym zawodzie pracownika socjalnego mogę spotkać takie osoby, wówczas porozumienie z nimi nie będzie aż tak utrudnione, a moja droga do zorganizowania im pomocy będzie ułatwiona poprzez szybszą komunikację. Cieszę się, że byłem na tym szkoleniu. Były to zajęcia bardzo ciekawe i przydatne, gdzie spędziłem czas w pozytywnej atmosferze z przyjaznymi osobami. Serdecznie polecam wszystkim, którzy jeszcze na tym nie byli, a mają okazję, bo naprawdę warto!

Jarek

Zaskoczyło mnie prowadzenie osoby niewidomej przez przewodnika. Jak najbardziej trafiony pomysł. Nie znaliśmy się za bardzo i z zawiązanymi oczami musieliśmy powierzyć swoje bezpieczeństwo drugiej osobie. To bardzo zaskakujące jak szybko się dogadywaliśmy i jak dbaliśmy o osobę prowadzoną, chociaż znaliśmy ją parę godzin. Zdziwiłam się jak szybko zaczęłam "słuchać" otoczenia idąc z zawiązanymi oczami, nie podejrzewałam jak ciężko jest nasłuchiwać.

Agnieszka

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć ze szkoleń:

W Regionalnym Centrum Wolontariatu 2010-11-13

W Regionalnym Centrum Wolontariatu 2010-11-06

W Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie 2010-11-24

ZAPROSZENIE NA ANDRZEJKI

2010-11-22T02:06:00.000-08:00

Dziś Andrzeja, dziś Andrzeja,

wróżyć, wróżyć czas...

A więc wosk tu lej, a więc but tu staw,

a marzenia spełnią się w ten czas..

Serdecznie zapraszamy na Andrzejki, które odbędą się

27 listopada 2010r. (sobota)

w godzinach 11.00-14.00 na sali WTZ,

przy ul. Bażyńskiego 32 (p. 104, I pietro)

Przebieg spotkania:
11.00 - 11.15 Przywitanie gości, przedstawienie planu zabawy andrzejkowej!
11.15 - 11.45 Zaproszenie na słodki poczęstunek
11.45 - 12.30 Wróżby andrzejkowe - wróżka prawdę Ci powie :)
12.30 - 13.00 Wspólne tańce i zabawa przy muzyce
13.00 - 13.30 Konkursy andrzejkowe
13.30 - 14.00 Ciąg dalszy zabawy tanecznej połączony z poczęstunkiem
14.00 -14.15 Pożegnanie gości i podziękowanie za wspólną zabawę

Zapewniamy także niespodzianki, doskonały nastrój i niezapomniane chwile :). Do zobaczenia!

Wróżka :)

Roman Piątek – moja przygoda z warcabami

2010-11-14T13:30:00.000-08:00

Pięć lat temu znajomi namówili mnie aby grać w warcaby 100-polowe. Wcześniej w warcaby grałem jako młody chłopak, ale wtedy były tylko 64-polowe. Przed wyjazdem na II Mistrzostwa Polski Głuchoniewidomych w Warcabach byłem na dwóch turniejach – na pierwszym zająłem jedno z ostatnich miejsc, a na drugim turnieju na 34 zawodników zdobyłem 9 miejsce i w ten sposób uzyskałem V klasę w warcabach. Nie gram w żadnym klubie, ale towarzysko - ze znajomymi, jak mam czas. Od trzech miesięcy zacząłem uczyć się grać z komputerem, analizuję jego ruchy i strategię, patrzę na to gdzie popełniam błędy, to dla mnie najlepsza nauka. Lubię patrzeć na żywe warcaby, dlatego nie gram na samym komputerze, a rozkładam sobie warcaby obok komputera i nanosze jego ruchy na planszę. Na raz nie gram nigdy więcej niż trzy, cztery partie, zajmuje mi to od półtora do dwóch godzin. Najbardziej lubię w warcabach to, że muszę przewidzieć dwa ruchy wprzód przeciwnika i mogę, wykorzystując zasadę musowego bicia, narzucić swój styl gry. Raz udało mi się wyprzedzić przeciwnika o trzy ruchy, to był duży sukces.

II Mistrzowsta Polski Głuchoniewidomych w Warcabach

64 i 100-polowych 22-24.10. 2010 Śródborów

Wyjechałem porannym pociągiem do Warszawy, gdzie czekały na mnie Ewa Oleszczak wraz ze swoją koleżanką Kasią. Mieliśmy czas do 16.00, więc pochodziliśmy po Warszawie.

Spotkaliśmy się z całą grupą przy stacji Warszawa-Śródmieście, skąd odjechaliśmy kolejką elektryczną do Śródborowa. Od kolejki, drogą przez las, doszliśmy do miejsca zakwaterowania - „Ośrodka Szkolno-wychowawczego dla Dzieci Niesłyszączych i Słabosłyszących w Otwocku”.

Krzysztof Chęciak pomógł uczestnikom zakwaterować się w pokojach. Po kolacji o 20.00 rozpoczęły się zawody. Pierwsze odbyły się rozgrywki warcabów 64-polowych. Udało mi się rozegrać trzy zwycięskie partie, było to zaskoczenie ale i przyjemne zakończenie dnia.

W sobotę od godziny 9.00 kontynuujemy grę. Moja pierwsza rozgrywka tego dnia z najlepszą zawodniczką Petronelą była zimnym prysznicem – przegrałem, a zanim się otrząsnąłem, w następnej partii znowu porażka. To był moment w którym mocno sobie postawnowiłem „Roman, przestać przegrywać, zacznij wygrywać” i to pomogło. Wygrałem następne dwie partie i zająłem piąte miejsce w warcabach 64-polowych. Odetchnąłem z ulgą, że nie jestem ostatni.

Po obiedzie rozpoczęły się zawody w warcabach 100-polowych – wygrałem trzy partie i jedną zremisowałem.

Między 17.00 a 19.00 była przerwa, w czasie której poszliśmy na spacer po lesie – to dobrze zadziałało na mój układ nerwowy.

A po kolacji pierwsze spotkanie integracyjne, rozpoczęte przez maga, który pokazywał przeróżne sztuczki – wciągając do zabawy uczestników. Tańczyliśmy i uczestniczyliśmy w konkursach bardzo dobrze się bawiąc. Miałem mocne postanowienie „musisz lepiej zagrać jutro”.

W niedzielę o 9.00 rozpoczęliśmy ostatnią turę rozgrywek w warcabach 100-polowych. Byłem naładowany optymistycznie, co dało dobre rezultaty. Pierwszą partię wygrałem, myśląc „jest dobrze”. Remis z Petronelą dał mi drugie miejsce! I dopiero wtedy adrenalina zaczęła powoli opadać.

O 11.30 nastąpiło rozdanie nagród. Za piąte miejsce w warcabach 64-polowych wybrałem jako nagrodę - klawiaturę z dużymi znakami, a za drugie miejsce w warcabach 100-polowych dostałem medal, puchar i termometr mówiący.

Po obiedzie wyruszyliśmy do domów. Bardzo dziękuję za organizację szczególnie Bożenie Więckowskiej z TPG, Krzysztofowi Chęciak prezesowi „Arkadii” - Klubu Sportowego Osób Niesłyszących i Głuchoniewidomych oraz sędziemu zawodów Michałowi Sucheckiemu.

Jechałem na te zawody z duszą na ramieniu, żeby nie zająć ostatniego miejsca; udało się więcej niż przypuszczałem.

Warto było jechać na taką imprezę, było wesoło, ale też poważnie. Człowiek zapomina o domu, schorzeniach. M.in. dzięki takim spotkaniom czuję się pełnowartościowym człowiekiem, szczególnie w połączeniu z drugim wielkim wydarzeniem w moim życiu – znalezieniem stałej pracy przy pomocy specjalistów Projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce”.

Zdjęcia: Roman Piątek

Tekst: Roman Piątek z Kamilą Skalską

Relacja Witalisa Namysła z Olimpiady w Stężycy

2010-11-05T06:05:00.000-07:00

Wrzesień roku 2010 utkwi w mojej pamięci, albowiem brałem udział w II Olimpiadzie Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych w Stężycy. W dniach 24 - 26 zjechali się do pięknej mieściny kaszubskiej - Stężycy beneficjenci projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce” z makroregionu Północno-Zachodniego, wraz ze specjalistami.

Przez całe trzy dni mieliśmy przepiękną pogodę, a miało to wielkie znaczenie, gdyż konkurencje sportowe odbywały się pod gołym niebem. W pierwszym dniu pobytu wszyscy poznawali się nawzajem a finałem była uroczysta kolacja, na którą dołączyły władze TPG z centrali w Warszawie, a także gospodarze gminy Stężyca. Po kolacji były występy jednostek w punktowanej konkurencji karaoke. Wieczór zakończyła wspólna zabawa. Wszyscy bawili się wspaniale - zarówno osoby sprawne, jak i osoby z niepełnosprawnością - i o to chodziło :)

Ale nazajutrz po znakomitym wieczorze nadszedł czas na sportowe zmagania. Dopiero tutaj można było zaobserwować wzorową współpracę wszystkich osób niezależnie od stopnia uszkodzenia wzroku lub słuchu.

Startowałem w kilku konkurencjach. Miałem obawy co do kondycji i techniki. Pogłębił je Karol Klein, a to za sprawą rozgrzewki. Widząc, jak on biega...zwątpiłem. Nie myliłem się, bo Karol wygrał skok w dal, a mi nie wychodziło odbicie i byłem za innymi. Natomiast swoją sportową złość i pasję pokazałem w pchnięciu kulą i ponoć niespodziewanie wygrałem. Co prawda Karol nie startował, ale ucieszyło mnie to, że zdobyłem punkty dla naszej jednostki i byłem jedynym Wielkopolaninem, który zdobył dla drużyny pierwsze miejsce i pięć punktów w jednej konkurencji. W latach młodzieńczych trenowałem pływanie i to pomogło mi przezwyciężać trudności życia osoby z niepełnosprawnością. A udział w tej wspaniałej, sportowej imprezie w Stężycy spowodował, że odezwała się we mnie żyłka sportowca.

Oczywiście bacznie obserwowałem zmagania innych. Wszyscy bawili się znakomicie i nasunęła mi się refleksja - idealne relacje międzyludzkie. Czy takie relacje nie mogą być na co dzień, czemu tyle złego dzieje się na świecie? Natomiast mój pobyt w Stężycy pozwolił mi zapomnieć o codziennych trudnościach, a wspaniała atmosfera jest wynikiem tolerancji, pomocy, a przede wszystkim znakomitej zabawy, która połączyła wszystkich uczestników II Olimpiady w Stężycy.

W przyszłym roku będzie III Olimpiada i mam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej, radośniej, bo ponoć do trzech razy sztuka :)

Witalis Namysł

Podstawy wspierania osoby głuchoniewidomej – szkolenia na Pomorzu

2010-10-24T14:08:00.000-07:00

Współpraca między Pomorską Jednostką TPG, Polskim Związkiem Niewidomych i Pomorską Akademią Pedagogiczną zaowocowała szkoleniem z podstaw wspierania osoby głuchoniewidomej, które odbyło się 22 października 2010 w Słuspku.

Kolejne takie wydarzenie planujemy 6 i 13 listopada 2010, tym razem we współpracy z Regionalnym Centrum Wolontariatu w Gdańsku.

„Podstawy wspierania osoby głuchoniewidomej”, czyli:

Przybliżenie specyfiki jednoczesnego uszkodzenia wzroku i słuchu poprzez symulację i wykonywanie prostych czynności
Alternatywne metody komunikacji z osobą głuchoniewidomą - nauka alfabetu Lorma oraz daktylografii (alfabetu palcowego)
Podstawy orientacji przestrzennej i poruszania się z osobą głuchoniewidomą
Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym – prezentacja działań organizacji pozarządowej
Promocja projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce"
Jak ja mogę włączyć się we wsparcie osób głuchoniewidomych w moim mieście?

Szkolenie spotkało się z bardzo dużym zainteresowaniem, dlatego razem z Regionalnym Centrum Wolontariatu planujemy następne terminy. Jeśli zainteresowało Cię to wydarzenie i chcesz w nim uczestniczyć – rekrutacją zajmuje się Alicja Kaczmarek z RCW w Gdańsku: kaczmarek@wolontariat.org.pl.

Przeczytaj o spotkaniu na FaceBooku, podziel się informacją ze znajomymi!

Relacja z II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych!!!

2010-10-08T04:47:00.000-07:00

TUZINOBÓJ OSÓB GŁUCHONIEWIDOMYCH

24 i 25 września w małej, ale urokliwej kaszubskiej miejscowości Stężyca odbyła się II Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych, zwana żartobliwie Tuzinobojem, co oznacza 12 konkurencji przeróżnych. Organizatorami ponownie byli: Pomorska Jednostka Wojewódzka TPG oraz Makroregion Północno – Zachodni Projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce”.
Zawodnicy z 4 drużyn z całego makroregionu przyjechali na miejsce zmagań już w piątek. Cztery wspomniane drużyny to Gdańsk 1, Gdańsk 2 – Gdynia, Poznań i Szczecin. Każda z drużyn liczyła 6 osób.
Zawody rozpoczęliśmy od turnieju tenisa stołowego specjalistów, który przebojowo wygrał Piotr ze Szczecina oraz turnieju w warcaby 100-polowe beneficjentów, w których zwycięstwo odniósł Roman z Gdańska 1.
Po tych dwóch konkurencjach udaliśmy się do Zajazdu „Jejmościna” na uroczystą kolację. A tam – przyciemnione światła, migające blaski świec padające na serwety z kaszubskim haftem leżące na odświętnie zastawionym stole, ściszone rozmowy gości, nastrój oczekiwania… I zrazu ciche, nieśmiałe a potem coraz weselsze dźwięki i wszyscy rozpoznali melodię piosenki „Niebo z Twoich stron”. Tak Pan Tolek wprowadził nas w nastrój uroczystego wieczoru a zarazem nawiązał do pięknych klimatów regionu, w którym gościliśmy od piątkowego południa. Natomiast głównymi akcentami wieczoru miało być spotkanie z władzami Gminy Stężyca, poznanie się oraz integracja wszystkich specjalistów zatrudnionych w makroregionie a także rozegranie kolejnej konkurencji olimpijskiej – karaoke.
Wszystkich gości przywitali gospodarze spotkania – Ania Jurkowska i Andrzej Ciechowski. Jako zaszczyt określili przybycie Wójta Gminy Tomasza Brzostowskiego, Zastępcę Wójta Gminy Ireneusza Stencel, Członka Zarządu TPG Krzysztofa Wostala oraz Koordynatorów wspomnianego projektu – Przemysława Żydoka i Justyny Dubanik. Uczestnicy spotkania z przyjemnością wysłuchali wystąpień oficjalnych gości a ze szczególnym zaciekawieniem przyjęli barwną prezentację walorów turystycznych regionu i zaproszenie do rozwijania współpracy zadeklarowaną przez Wójta Gminy. Ukoronowaniem oficjalnej części spotkania było wręczenie pamiątkowych medali olimpijskich przedstawicielom władz samorządowych i organizacyjnych.
Następnie odbyły się nominacje olimpijskie do drużyn – poprzez wręczenie zawodnikom czapek z logo Pomorskiej Jednostki TPG, w odpowiednim dla każdej drużyny kolorze. No i wreszcie rozpoczęła się oczekiwana, nieco nietypowa jak na olimpiadę konkurencja, czyli Karaoke. Była to jedna z najśmieszniejszych, a zarazem wymagająca największej odwagi konkurencja. Reprezentacja drużyny ze Szczecina w składzie Piotr, Zbyszek i Asia, brawurowo odśpiewała piosenkę „Nie zadzieraj nosa”, pokonując w ten sposób „Jedzie Pociąg z daleka” wykonany przez Jacka i Romana z Gdańska 1, poznańskie” Hej Sokoły” oraz gdyńską „Szklaną pogodę”.

Na tym zakończyliśmy rywalizację tego dnia. Po kolacji i tańcach poszliśmy spać, by być rześkim i gotowym na zmagania sportowe dnia następnego. W sobotę po śniadaniu udaliśmy się bezpośrednio na piękne stadiony Orlika. Tam, po powitaniu autokaru z kibicami z województwa pomorskiego, na tartanowe boisko wkroczyli bohaterowie dnia – zawodnicy czterech drużyn. Andrzej Ciechowski przedstawił zespoły i ich kapitanów: Kamilę, Martę, Bożenę i Piotra, a ci z kolei dokonali prezentacji swoich olimpijczyków z drużyn Gdańsk 1, Gdańsk 2, Poznań i Szczecin. Szczególnymi owacjami przyjęty został Patryk Borzestowski – 13-letni mieszkaniec Stężycy, który gościnnie powołany został do drużyny Gdańsk 1.

Zawody, tradycyjną formułą „II Olimpiadę Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych ogłaszam za otwartą”, oficjalnie otworzył Krzysztof Wostal.Równie uroczysty był moment składania przysięgi:

za Anną Jurkowską słowa przysięgi powtarzali: Zbyszek oraz Wanda z pomocą Joanny – tłumacza języka migowego:

W imieniu zawodników i zawodniczek

II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych

ślubuję,

że będziemy walczyć na miarę swoich możliwości i dążyć do zwycięstwa,

przestrzegając zasad uczciwej rywalizacji

a wszystkie swoje chęci, siły i umiejętności

włożyć w osiągnięcie najlepszego wyniku,

popularyzację sportu wśród osób głuchoniewidomych

a przede wszystkim – we wspólną, dobrą zabawę.

natomiast Andrzej ślubował:

W imieniu sędziów i organizatorów

ślubuję,

że będziemy starać się o radosną atmosferę na stadionie

oraz dobre samopoczucie wszystkich zawodników

zapewniając jednocześnie

bezstronność i przestrzeganie Regulaminu

II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych

Pierwszą konkurencję, bieg na 60 metrów, bezkonkurencyjnie wygrał Karol z Gdańska 2-Gdyni. Odniósł on tez zwycięstwa w skoku w dal i biegu na 60 metrów z przewodnikiem.
Kolejną konkurencją był bieg spętanych. Jest to dyscyplina wymagająca ogromnej koordynacji zawodników – biegną oni bowiem w trójkę ze związanymi ze sobą nogami! Tę konkurencję bezsprzecznie wygrały Marta, Wanda i Ilona z Gdańska 2-Gdyni, które wpadły w rytm wręcz idealny i dotarły na metę z dużą przewagą nad pozostałymi drużynami.
Następnie odbyły się kwalifikacje do turnieju piłki dźwiękowej dla osób niewidzących. W czasie gry na widowni musi panować zupełna cisza, ponieważ zawodnicy rozpoznają położenie piłki tylko na podstawie dźwięków, jakie wydają umieszczone w niej dzwoneczki. Zawodnicy mają oczy zasłonięte specjalnymi plastrami lub noszą zaklejone "narciarskie" okulary.. W tej konkurencji prym wiodły teamy Szczecina i Gdańska 1, które w dalszej fazie grały o 1 miejsce.
Kolejno, pchaliśmy kulą, gdzie niespodziewanym zwycięzcą został Witalis z Poznania. Do konkurencji nie został „dopuszczony” – dla wyrównania szans innych drużyn – wicemistrz Polski Osób Niepełnosprawnych w Pięcioboju Lekkoatletycznym – Karol z gdańsko-gdyńskiej drużyny. Ale pokazał swoją klasę poza konkurencją :), chociaż w tym samym „podejściu” mocno naciskał go Kazimierz – jedyny, spośród kilkudziesięciu zaproszonych, przedstawiciel pomorskich kół Polskiego Związku Niewidomych.
Później biegaliśmy z fajerką i bawiliśmy się w kręciołę. Bieg z fajerką to tradycyjna polska zabawa, która polega na przebiegnięciu ustalonego dystansu popychając kijkiem obręcz, w taki sposób by się ona nie przewróciła. Tu brawurowo wygrały Asia i Kamila z Gdańska 1. W kręciole natomiast, polegającym na zrobieniu 7 okrążeń wokół słupka, biegu, strzału do bramki oraz powrotu na metę, zwycięstwo odniósł Szczecin reprezentowany przez Mariusza, Piotra i Przemka.
Po rozegraniu finałowego meczu piłki dźwiękowej wygranego pięknie przez Gdańsk 1, przystąpiliśmy do najbardziej wykańczającej konkurencji – przeciągania liny. Poziom był tak wyrównany, iż rozstrzygnięcie okazało się wyjątkowo trudne i męczące. W końcu wymaganą liczbę zwycięstw odniósł zespół Gdańsk 2-Gdynia – m.in. dzięki sile głosu Karola i ramion Janusza :).
Na tym zakończyliśmy zmagania w naszych 12 konkurencjach! Byliśmy wykończeni, ale szczęśliwi, zabawa była wspaniała, konkurencje ciekawe, atmosfera prawdziwie olimpijska i ogromnie przyjacielska.
Cały przebieg zawodów koordynowała Dominika, Marika dzielnie spisywała wyniki, Ola wprowadzała najświeższe informacje na naszą piękną tablicę wyników, Filip i Marta przeprowadzali wywiady ze zwycięzcami. Pomagali natomiast wszyscy wszystkim, specjaliści, wolontariusze, podopieczni.
W trakcie zawodów można było kupić los na loterii, którą prowadziła Kasia – nagrody były przeróżne a dochód z niej zostanie przeznaczony na wyposażenie gabinetu do nauki czynności dnia codziennego metodą Marii Montessori. W tym samym czasie można było również nabyć czapeczkę z logo TPG.
Po krótkim odpoczynku nastąpiło wręczenie dyplomów zwycięzcom poszczególnych konkurencji. No i wreszcie trofeum główne – Puchar Przechodni Pełnomocnika Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG dla najlepszej drużyny wręczyła jego fundatorka – Anna Jurkowska. Zwycięską drużyną okazał się Gdańsk 2-Gdynia, kolejne miejsca zajęły drużyny z Gdańska 1, Szczecina i Poznania. Na medal spisali się jednak wszyscy i wszystkim zostały one wręczone, tak samo jak „czek finansowy” w postaci kuponu Lotto :).
Nie zwycięstwo było bowiem najważniejsze, ale udział, który sam w sobie był już dla wielu ogromną wygraną, radością i niezapomnianym doświadczeniem.

szczegółowe wyniki w każdej z konkurencji - kliknij!

Jeśli masz ochotę obejrzeć więcej zdjęć, zapraszamy do albumów dla wytrwałych:

Tekst: Marta Mietlicka i Andrzej Ciechowski

Zdjęcia: zespół wolontariuszy, uczestników olimpiady, przyjaciół TPG

Wywiad z dziennikarką Kuriera Kaszubskiego

2010-10-07T04:52:00.000-07:00

1. Dlaczego właśnie Stężyca została wybrana jako miejsce tego typu imprezy? Czy jest to związane z powszechnym tam "bakcylem" wolontariatu?

Z tym bakcylem to coś na rzeczy jest!. Ale zwracając się z ofertą przeprowadzenia w gminie Białej Soboty, jeszcze o tym nie wiedzieliśmy. Natomiast znaliśmy opinie o otwartości gminnych władz na wszelkie inicjatywy, o ich „sportowym zacięciu” – głównie zastępcy wójta – a także podziwialiśmy na stronie internetowej wielofunkcyjny stadion Orlik. Marzyliśmy o możliwości rozegrania II Olimpiady Sportowej Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych na takim właśnie obiekcie. W rzeczywistości okazał się jeszcze bardziej rozległy i przyjazny dla naszych głuchoniewidomych podopiecznych – boiska trawiaste oraz do piłki plażowej są bezpieczne i funkcjonalne. Największe wrażenie zrobiła jednak na nas możliwość rozegrania turnieju piłki dźwiękowej dla osób niewidomych - na boisku tartanowym – to dyscyplina nowatorska, dająca zawodnikom i publiczności możliwość przeżywania prawdziwych emocji piłkarskich. Tyle, że od tradycyjnego meczu piłkarskiego różni się atmosferą panującą na boisku – tu musi być cisza, żeby leżący zawodnicy słyszeli toczącą się piłkę wyposażoną w dzwoniące w jej wnętrzu dzwoneczki.

2. Czy duże było zainteresowanie badaniami w ramach Białej Soboty? Kto mógł z nich skorzystać? Czy były to badania tylko okulistyczne, czy jeszcze jakieś?

Makroregion Północno – Zachodni projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce” oraz Pomorska Jednostka Wojewódzka Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym już po raz drugi zorganizowali Białą Sobotę. Powodzenie tej akcji w ubiegłym roku, zachęciło nas ponownie do propagowania badań dwóch najważniejszych zmysłów – wzroku i słuchu. Z takiej możliwości mógł skorzystać każdy mieszkaniec Gminy Stężyca.

O stopniu zainteresowania badaniami świadczy fakt, że listy rejestracyjne, które prowadziły pracownice Urzędu Gminy, zostały wypełnione nazwiskami w ciągu pierwszej godziny urzędowania w poniedziałek – po tym jak informację tę obwieścili z ambon proboszczowie parafii z terenu Gminy.

W ramach „Białej soboty” odbyły się:

badania okulistyczne prowadzone przez doświadczonych lekarzy okulistów,
badania audiologiczne z wykorzystaniem profesjonalnej przenośnej
aparatury,
dobór pomocy optycznych,
porady pielęgniarskie, m.in. pomiar ciśnienia i poziomu cukru.

Największym zainteresowaniem cieszyły się badania okulistyczne, z których skorzystało 35 mieszkańców gminy. Niewiele mniej osób odwiedziło gabinet audiologiczny, gdzie na profesjonalnej aparaturze można było sprawdzić stan słuchu oraz ewentualnie dobrać pomoce rehabilitacyjne. W kolejnych pomieszczeniach gościnnego Domu Sportowca można było wybrać pomoce optyczne, łącznie z oprawami okularowymi. Pielęgniarka proponowała mierzenie ciśnienia oraz pomiar cukru - ale ukłucia boją się wszyscy – nawet dzielni Kaszubi :).

3. Czy Państwo byli jako organizatorzy zadowoleni z przebiegu? Czy wszystko udało się tak jak chcieliście?

W Stężycy byliśmy od piątku do niedzieli (24-26.09.2010r.) i ani przez chwilę nie żałowaliśmy, że wybraliśmy to miejsce.

Na inaugurację naszej sesji rehabilitacyjnej, która odbyła się w Zajeździe Jejmościna, przybyli gospodarze gminy. Potrafili nie tylko wczuć się klimat naszego spotkania a na dodatek Wójt Gminy Pan Tomasz Brzoskowski, w bardzo obrazowy sposób przedstawił walory tej krainy oraz zarekomendował liczne regionalne atrakcje.

Ogromną pomoc w przygotowaniu II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych wykazał zastępca Wójta, Pan Ireneusz Stencel. Jego zaangażowanie, mnóstwo poświęconego nam czasu podczas spotkań organizacyjnych, cierpliwość, otwartość a przede wszystkim – co dla nas jest najcenniejsze – zrozumienie potrzeb naszych podopiecznych – zasługuje na wielkie uznanie. Podczas samej Olimpiady nieocenioną pomocą służył Gospodarz Orlika - Pan Tadeusz. Przy tak doskonałej współpracy nie było innej opcji – wszystko udało się znakomicie a nasze zamierzenia zrealizowaliśmy w 100%:).

Cieszymy się także, że udała się promocja działań Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej TPG oraz aktywności sportowej osób gluchoniewidomych – a szczególnie meczu piłki dźwiękowej. Kibice mogli również obejrzeć inne konkurencje takie jak: bieg na 60 m z przewodnikiem, pchnięcie kulą, skok w dal, kręcioła, bieg spętanych, przeciąganie liny oraz poznać technikę gry w warcaby 100 polowe i szachy dla niewidomych.

No i wreszcie pogoda – odtąd złotą polską jesień będziemy kojarzyli ze Stężycą:)

4. Czy w Stężycy spotkacie się także za rok?

Przemysław Żydok – koordynator merytoryczny projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II - Weź sprawy w swoje ręce" – poproszony o dokonanie ceremonii zamknięcia Olimpiady, powiedział:

„coś się kończy, coś się zaczyna.. podczas II Olimpiady z nawiązką osiągnęliśmy zakładane cele integracyjne i rehabilitacyjne – przygotowania do III Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych ogłaszam za rozpoczęte”.

Życzmy sobie spełnienia tej zapowiedzi:)

5. Czy wiadomo ilu uczestników skorzystało z imprezy?

W Olimpiadzie wzięli udział beneficjenci oraz specjaliści wspomnianego projektu z województw: pomorskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego a także zaproszeni goście – m.in. przedstawiciele Zarządu TPG, członkowie Regionalnego Klubu Osób Głuchoniewidomych Pomorskiej Jednostki TPG, ich rodziny i przyjaciele - w sumie około 70 osób.

I ta ilość osób – to jedyna rzecz, z której nie jesteśmy do końca zadowoleni – zabrakło nam doświadczenia we współpracy z mediami. Okazało się, że nie wystarczy rozesłać pisemne lub mailowe zaproszenia do redakcji pomorskich gazet. Liczyliśmy na poinformowanie mieszkańców tą drogą, bo na akcję płatnych ogłoszeń i plakatowania po prostu nas nie stać. Dlatego bardzo dziękujemy redakcji Kuriera za zainteresowanie naszą inicjatywą i liczymy na dalszą współpracę w propagowaniu naszych działań zmierzających do jak najpełniejszej rehabilitacji zawodowej i społecznej a tym samym poprawy jakości życia osób głuchoniewidomych w naszym regionie.

Projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce.” współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Więcej na stronie: www.mojapraca.org.pl

Odpowiedzi udzielili:

Anna Jurkowska – Pomorski Pełnomocnik Wojewódzki TPG
Andrzej Ciechowski – Koordynator Regionalny Projektu

Sesja szkoleniowo – rehabilitacyjna na Kaszubach - Szkolenie specjalistów

2010-10-07T04:17:00.000-07:00

Od piątku do niedzieli największa sala w pięknym, nowoczesnym Domu Sportowca na boisku Orlik w Stężycy wypełniła się słuchaczami szkolenia przeznaczonego dla specjalistów zatrudnionych do realizacji projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II – Weź sprawy w swoje ręce”. Celem głównym naszego Projektu jest aktywizacja społeczna i zawodowa osób głuchoniewidomych, przy ich aktywnym udziale i z poszanowaniem ich potrzeb, możliwości i osobistych wyborów.

Szkolenie rozpoczęło się od wystąpienia Krzysztofa Wostala – Członka Zarządu Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym. Krzysztof przedstawił genezę i znaczenie ustalenia odrębnego kodu niepełnosprawności dla osób GN, opisał obecny stan prawny oraz nakreślił dalszą ścieżkę legislacyjną tego zamierzenia.

O zasadach dobrego kontaktu z osobą głuchoniewidomą oraz właściwej współpracy specjalistów z rodziną beneficjenta mówiła Krystyna Klugiewicz – tyflopedagog, tłumaczka języka migowego, instruktorka funkcjonowania z osobą głuchoniewidomą, instruktorka orientacji przestrzennej. Ogromnym atutem tych zajęć była możliwość posłuchania, wręcz „uczestniczenia” w wielu prawdziwych sytuacjach z życia zawodowego tego doświadczonego pedagoga.

Cechy dobrego specjalisty zebrała i uporządkowała – na podstawie ćwiczeń metodami aktywnymi i dyskusji – Kamila Skalska. Kamila jest doświadczoną animatorką wielu zajęć warsztatowych, autorką licznych prezentacji, m.in. w POPON-ie.

Na szczególną uwagę zasługuje wykład „Pomóż mi to zrobić samemu” – metoda Marii Montessori, przedstawiony przez Przyjaciółkę Pomorskiej JW. – Katarzynę Szady. Kasia jest oligofrenopedagogiem, neurologopedą i muzykoterapeutą, odbyła także roczne stypendium w Monachium w Instytucie M. Montessori. Autorka wykładu tak pisze o fenomenie pedagogiki M. Montessori:

Pedagogika M. Montessori to znany na całym świecie już od dwóch stuleci system kształcenia i wspierania rozwoju człowieka - na różnym etapie jego życia. Założenia metodyczne i merytoryczne tej "metody" pozwalają na jej zastosowanie w placówkach edukacyjnych masowych (przedszkola i szkoły), a także jako formy pracy rehabilitacyjnej z osobami w różny sposób niepełnosprawnymi. Głównym celem tej pedagogiki jest nauczenie jak największej niezależności od innych osób i samodzielności - "POMÓŻ ZROBI Ć MI TO SAMEMU" - to podstawowy cel kształcenia i wychowania człowieka. Osiągnięcie tego celu umożliwia praca na wspaniałych, opracowanych przez M. Montessori, pomocach, które zwane są także "pomocami rozwojowymi" i służą temu, aby rozwijać i doskonalić swoje zmysły, budować rzetelną wiedzę na temat otaczającego świata oraz rozwijać własne zainteresowania. Odkryty przez autorkę pedagogiki fenomen "pamięci mięśniowej", zwrócenie uwagi na potrzebę rozwijania i kształcenia zmysłów człowieka, rozwijanie własnej osobowości i budzenie zainteresowań, poszanowanie indywidualności każdego człowieka, zachęcanie do nawiązywania kontaktów społecznych, kształcenie samodzielności i stałe poprawianie jakości własnego życia pozwalają tę metodę zaliczyć do jednych z najbardziej efektywnych i całościowych form rehabilitacji osób niepełnosprawnych.

Zawiłości procesu „Od kandydata na Beneficjenta do zatrudnienia” prostowali i przybliżali rozwiązania praktyczne – Anna Jurkowska i Andrzej Ciechowski. Tutaj podstawowym narzędziem była Księga procedur oraz załączniki. Dużo uwagi poświecono rekrutacji Beneficjentów, ze szczególnym uwzględnieniem tych pozyskanych przez rekruterów. Tutaj szczególne emocje towarzyszyły kryteriom kwalifikowania kandydatów na BO. Bardzo pomocna okazała się prezentacja przygotowana przez pracownice Biura Projektu.

Ostatni blok szkolenia poświęcony był omówieniu najczęściej występujących schorzeń wzroku i słuchu, ich następstwom funkcjonalnym oraz prezentacji pomocy rehabilitacyjnych ułatwiających widzenie i słyszenie. Wykłady i ćwiczenia prowadziły doświadczone specjalistki w tym zakresie – Anna Jurkowska (tyflopedagog, terapeuta widzenia) oraz Joanna Hryniuk (surdopedagog, edukator języka migowego).

Szkolenie, oprócz celów edukacyjnych, wniosło cenne wartości na polu współpracy pomiędzy Projektem i jednostkami regionalnymi TPG, pozwoliło zrozumieć priorytety jakimi kieruje się kadra zarządzająca Projektem – zarówno na szczeblu makroregionu jak i centralnym. Podkreślił to w swoim wystąpieniu Przemysław Żydok – Koordynator Merytoryczny Projektu. Jako cenną określił inicjatywę promocji TPG poprzez organizowanie wyjazdowych sesji.

Kolorytu tej Sesji szkoleniowo – rehabilitacyjnej na Kaszubach nadały towarzyszące jej działania o charakterze promocyjnym, edukacyjnym i rehabilitacyjnym, m.in.:

badania okulistyczne prowadzone przez okulistki opiekujące się naszymi Beneficjentami,
badania audiologiczne na profesjonalnej przenośnej aparaturze,
dobór pomocy optycznych,
porady pielęgniarskie, m.in. pomiar ciśnienia i poziomu cukru,
pokaz gry w szachy przez osobę niewidomą,
loteria fantowa,
II Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych.

Wydarzeniem godnym podkreślenia jest, wg organizatorów, olimpiada, która – dzięki swojej oryginalnej formule – odgrywa ogromną rolę integracyjną i rehabilitacyjną w życiu osób głuchoniewidomych.

tekst: Andrzej Ciechowski

Nabór uczestników do WTZ

2010-10-04T09:04:00.000-07:00

Warsztat Terapii Zajęciowej przy Towarzystwie Pomocy Głuchoniewidomym przy ul. Bażyńskiego 32 w Gdańsku Oliwie prowadzi rekrutację uczestników.

WTZ prowadzi 5 pracowni:
1. komputerowa,
2. artystyczna z grupą teatralną,
3. rękodzieła artystycznego i plastyczna,
4. rzemieślnicza z malarstwem,
5. zaradności życiowej i umiejętności społecznych.
6. zajęcia fizjoterapeutyczne i sesje z psychologiem

Współpracujemy m.in. ze Spółdzielnią Niewidomych „Sinol”, z Centrum Sztuki Współczesnej "Łaźnia" w Gdańsku, z Izabelą Moroz-Janiszewską, z Teatrem Amareya.

Zajęcia odbywają się codziennie w godzinach 8.00- 15.00.
Finansowanie: PFRON, Miasto Gdańsk

"Bezpłatnie!!! Zapraszamy osoby niepełnosprawne w wieku 26-50 lat! Prowadzimy rehabilitację społeczną i zawodową."

Telefon 58 552 11 29; 509 349 610

Tekst zaproszenia: Agata Kirol - kierownik WTZ

Już niedługo relacja i zdjęcia z II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych

2010-09-28T13:07:00.000-07:00

...a tymczasem prezentujemy drużynę „Gdańsk 2” w zielonych czapkach, która zdobyła Puchar Przechodni Pełnomocnika Pomorskiej Jednostki. Oczywiście wszyscy uczestnicy są zwycięzcami i choć puchar jest jeden, to medale otrzymali wszyscy!

Chcesz czapkę z logiem TPG?

2010-09-28T08:39:00.000-07:00

Na Olimpiadzie pojawiły się czapki pomorskiej jednostki TPG! Już wkrótce będzie na blogu relacja oraz zdjęcia z wyjazdu do Stężycy, a już dziś prezentujemy nasze czapki - jeśli chcesz mieć taką czapkę (jest możliwość doszycia imienia) - skontaktuj się z nami!

Gdańsk ul. Bażyńskiego 32; 80-309

pomorskie@tpg.org.pl tel/fax 058-55-00-225

Do Olimpiady zostało jeszcze:

2010-09-22T13:27:00.000-07:00

jeszcze rok...do kolejnej Olimpiady w 2011 roku :)

Do zobaczenia w Stężycy!

AUTOKAREM NA OLIMPIADĘ DO STĘŻYCY

2010-09-17T02:34:00.000-07:00

Zachęceni ubiegłorocznym sukcesem, dobrymi opiniami i miłymi słowami, które do nas dotarły a przede wszystkim widząc jak ogromne korzyści niosą systematycznie organizowane spotkania – podjęliśmy się ogromnego wyzwania: Pomorska Jednostka jest organizatorem i gospodarzem

II Olimpiady Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych o Puchar Przechodni Pomorskiego Pełnomocnika TPG

Zależy nam bardzo aby członkowie naszego Klubu mogli się jak najczęściej spotykać, poszerzać – również poza granice województwa – krąg znajomości, wspólnie spędzać czas; sympatie i przyjaźnie nie znają przecież granic...

25 września, w sobotę, spotkamy się w malowniczym zakątku Kaszub – w Stężycy k/Kartuz, dokąd zawitają osoby głuchoniewidome z województw: pomorskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego – beneficjenci projektu „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II”.

Olimpiada odbędzie się na Stadionie Orlik – wystartują w niej 4 drużyny – Gdańsk 1 i Gdańsk 2 – reprezentanci Pomorskiej JW., przedstawiciele Szczecina (Zachodniopomorska JW) oraz Poznania (Wielkopolska JW).

Liczymy na obecność wielu honorowych gości, owocną integrację, zdrową rywalizację, aktywne spędzenie wolnego czasu, nawiązanie nowych znajomości a przede wszystkim – dobrą zabawę.

PROGRAM

8:00 wyjazd autokarem sprzed siedziby PJW w Gdańsku, ul. Bażyńskiego 32, przejazd na trasie Gdańsk – Żukowo – Kartuzy – Smętowo Chmieleńskie – Stężyca

10:00 ceremonia otwarcia Olimpiady

10:15 bieg na 60 m

10:30 skok w dal

10:50 bieg spętanych trójek

11:00 mecze eliminacyjne turnieju piłki dźwiękowej

11:15 bieg na 60 m z przewodnikiem

12:00 pchnięcie kulą

12:40 bieg z fajerką

13:00 kręcioła

13:30 finał piłki dźwiękowej

13:45 przeciąganie liny

14:15 ogłoszenie wyników, wręczenie medali i Pucharu Pełnomocnika PJW

14:45 grochówka

16:00 wyjazd do Gdańska

Serdecznie zapraszamy do Stężycy!

Anna Jurkowska

Pomorska Jednostka TPG na rejsie „Małe Kilimandżaro – Mazury 2010” Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”

2010-09-16T04:37:00.000-07:00

W dniach 13-17 września, na Mazurach, odbył się naprawdę wyjątkowy rejs. Fundacja Anny dymnej „Mimo Wszystko” zorganizowała go dla 10 niepełnosprawnych uczestników oraz wspierających ich wolontariuszy.

Uczestnicy musieli wywalczyć sobie udział w rejsie, pisząc list w którym przekonywali dlaczego to właśnie oni powinni popłynąć i zdobyć do „Małe Kilimandżaro”. Konkurencja była duża, ale udało się! Jednym z 10 laureatów był nasz podopieczny Karol Klein, z Gdyni. Jednym z 5 wolontariuszy-pomocników sterników byłam ja, Marta Mietlicka, wolontariuszka PJW TPG. Razem stanowiliśmy więc silną reprezentację TPG na tak ważnym i medialnym rejsie.

Karol przybył na rejs w poniedziałek, prosto z zawodów sportowych, które odbywały się w weekend w Gdańsku i Szczecinie. Po oficjalnym rozpoczęciu rejsu, przedstawieniu wszystkich uczestników, wolontariuszy, pomocników sterników oraz sterników rozpoczęliśmy nasz rejs. Po rozpakowywaniu bagaży, wywiadach dla mediów oraz pierwszym jachtowym obiedzie wypłynęliśmy z Portu Stranda w Giżycku w kierunku Sztynortu. Karol trafił do bardzo roześmianej i umuzykalnionej załogi. Od pierwszych chwil na twarzy gościł ogromny uśmiech – żeglarstwo szybko podbija podatne serca.

Pierwszym odwiedzonym portem był Sztynort, gdzie wieczór spędziliśmy przy ognisku. Pogoda we wrześniu na mazurach już nie rozpieszcza, więc ogrzewaliśmy się przy ogniu śpiewając szanty i poznając się lepiej. Kolejno odwiedziliśmy Węgorzewo, Port Kal oraz Kietlice, skąd wróciliśmy, ja do rodzinnych obowiązków, Karol na kolejne zawody, do Grudziądza.

Atmosfera rejsu z każdym dniem zmieniała się, z każdym dniem poznawaliśmy się lepiej, oswajaliśmy się coraz bardziej ze swoimi lękami, zdobywaliśmy nasze indywidualne Kilimandżara. Dla niektórych był to lęk przed wodą, pogodą, przechyłami, nieznanym towarzystwem, obcymi miejscami. Zawiązywały się przyjaźnie, rosło zaufanie… żeglarstwo zbliża i wiąże. Nie można tego zrozumieć ani wytłumaczyć słowami – by to zrozumieć i poczuć trzeba popłynąć. Dlatego trzeba było być na tym rejsie by zrozumieć jaka zmiana zaszła w każdym z nas przez zaledwie kilka dni, jak bardzo poczuliśmy się grupą, załogą, rodziną.

Ja na mazurach poznałam nową ekipę wspaniałych, pełnych energii i zapału ludzi, zaprzyjaźniłam się z Fundacją, której poczynania śledziłam i chciałam poznać „od kuchni”, opowiadałam o naszym TPG, zżyłam się z załogą i zawiązałam przyjaźnie oraz znajomości, które mam nadzieję, nie skoczą się wraz z końcem rejsu.

Karol poznał żeglarstwo, oswoił się z przechyłami, których na początku nieco się bał, nauczył sterować, wiązać węzły oraz zyskał promienny uśmiech, który pojawiał mu się na twarzy za każdym razem gdy pytano, czy na pewno nie żałuje, iż na rejs się wybrał.

Był to rejs wyjątkowy i niepowtarzalny. Wszyscy mamy nadzieję, że nie ostatni!

Tekst: Marta Mietlicka

Projekcja filmów i spoktanie z reżyserem Ryszardem Bilarskim

2010-09-15T02:11:00.000-07:00

Ryszard Bilarski_1958

Ryszard jest głuchoniewidomy – ma uszkodzone dwa podstawowe zmysły – wzrok i słuch. Funkcjonuje jako osoba całkowicie głucha a jego ostrość wzroku jest bardzo obniżona. Pomimo problemów z komunikacją, to bardzo aktywny, otwarty na kontakty z innymi ludźmi człowiek.

Od 1976 roku jest zatrudniony w Spółdzielni Niewidomych Sinol w Gdańsku. Jest cenionym pracownikiem – pomysłowym, zaradnym, wiele rzeczy potrafi naprawić i wykonać. Ponadto jest pogodny, uczynny, punktualny. Samodzielnie dojeżdża do pracy – porusza się z białą laską, w inne – znane sobie miejsca również potrafi dotrzeć sam. Chętnie pomaga w domu, robi zakupy. Przez wiele lat jego świat ciemności i ciszy składał się z wyjścia do pracy i powrotu do domu gdzie siedząc w swoim pokoju oglądał telewizję.

Od stycznia 2008 roku Ryszard jest członkiem Regionalnego Klubu Osób Głuchoniewidomych, który działa przy Pomorskiej Jednostce TPG w Gdańsku. Bardzo chętnie uczestniczy w spotkaniach, wycieczkach, imprezach plenerowych – nareszcie spotyka osoby z którymi może się porozumieć, które mają cierpliwość i chęci aby go wysłuchać i zrozumieć. Pasja Ryszarda to dokumentowanie na taśmie filmowej zdarzeń, w których uczestniczy – aby potem oglądać je raz jeszcze i się nimi cieszyć. Pomysł zakupu kamery, nakręcenia pierwszego filmu powstał przed wyjazdem na turnus rehabilitacyjny dla osób głuchoniewidomych. Taki wyjazd był całkowicie nowym doświadczeniem dla Ryszarda – nigdy nie jechał pociągiem, nigdy nie opuszczał rodzinnego domu – a teraz miał wyjechać aż do Darłówka. Zdawał sobie sprawę, że nie będzie mógł opowiedzieć Mamie o swoich przeżyciach, o tym co zobaczył – pomyślał więc, że nakręci film.

Osłabiony wzrok nie przeszkadza w dokumentowaniu rzeczywistości. Ryszard filmuje a jego pomocnikiem jest oko kamery, które w momencie zapisywania obrazu widzi lepiej od operatora. A potem, przy odtwarzaniu zebranego materiału, następuje ogromna radość, ponieważ dopiero wtedy Ryszard może dokładnie obejrzeć obrazy i zdarzenia, które zarejestrował, a które dla Jego słabego wzroku i ograniczonego pola widzenia nie byłyby dostępne. Taki świat jest barwny, ciekawy, pełen radosnych wspomnień, tętni życiem...i to tak różnym od tego, które zajęło mu aż 50 lat.

Podczas wieczoru autorskiego odbyła się projekcja filmów reżyserii Ryszarda Bilarskiego. Anna Jurkowska i Andrzej Ciechowski opowiedzieli o działaniach Pomorskiej Jednostki TPG jak i możliwości udziału w projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II" oraz przybliżyli sylwetkę Ryszarda Bilarskiego. Na koniec odbyła się rozmowa podczas której autor filmów opowiadał o swojej pasji i wydarzeniach, które filmował. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć:

Zdjęcia: Marta Mietlicka
Tekst: Informator projektu "Sopot, ul.Sztuki"

Zaproszenie na spotkanie Klubu Osób Głuchoniewidomych

2010-09-06T02:55:00.000-07:00

10 września 2010r. o godzinie 16, Klub Osób Głuchoniewidomych działający przy Pomorskiej Jednostce TPG zainauguruje swoją działalność po wakacyjnej przerwie.
Spotkanie będzie miało uroczysty i nietypowy charakter oraz z pewnością przyczyni się do promocji działalności Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym
w naszym regionie oraz szerzenia wiedzy dotyczącej problematyki osób głuchoniewidomych a także pokaże, że wśród nas są osoby, które mają pasje i zainteresowania. Co to za wyjątkowe spotkanie?. O tym poniżej...
„Sopot, ul. Sztuki”, to organizowany już po raz siódmy przez Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Urząd Miasta Sopotu i Stowarzyszenie „Na drodze ekspresji” projekt, którego celem jest integracja społeczności lokalnej z osobami niepełnosprawnymi przez wspólne obcowanie ze sztuką.
Wśród innych wydarzeń związanych z festiwalem twórczości osób niepełnosprawnych, jedno jest dla nas szczególnie ważne – do udziału i prezentacji swoich filmów, został zaproszony nasz Podopieczny – Ryszard Bilarski.
Projekcja fragmentów Jego filmów oraz wieczór autorski odbędzie się właśnie

10 września 2010r. o godzinie 16

w Dworku Sierakowskich w Sopocie, ul. Czyżewskiego 12.

Mam nadzieję, że spotkamy się tam wszyscy aby wspierać Ryszarda swoją obecnością.
Serdecznie zapraszam!
Więcej informacji na stronach Towarzystwa Przyjaciół Sopotu (kliknij!)

Anna Jurkowska

II Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych za...

2010-09-05T12:30:00.000-07:00

"Małe Kilimandżaro - Mazury 2010" - przygoda czekająca Karola

2010-08-30T10:09:00.000-07:00

Karol Klein weźmie udział w rejsie po Krainie Wielkich Jezior organizowanym przez Fundację Anny Dymnej "Mimo wszystko" w programie "Małe Kilimandżaro - Mazury 2010". Zaproszenie do udziału w konkursie pojawiło się wcześniej na naszym blogu. Karol jest jedną z 10 osób, którym udało się zakwalifikować do drużyny żeglarskiej. Gratulujemy!!!
Jest to bardzo dobra okazja by zaprezentować sylwetkę Karola. Dlaczego rejs? Jak sam napisał:

"Kocham sport. Próbowałem różnych dyscyplin: biegania, skoku w dal, pchnięcia kulą, rzutu oszczepem, pasjonuję się koszykówką i siatkówką, nigdy jednak nie byłem na jachcie i nie żeglowałem. Bardzo chciałbym tego spróbować.
Lekkoatletykę trenuję od roku prawie codziennie i jestem najlepszym sportowcem. Zdobyłem 2 medale w Lekkoatletycznych Mistrzostwach Polski Osób Niepełnosprawnych: srebrny medal w biegu na 100 metrów, brązowy medal w biegu na 200 metrów i 4 miejsce w skoku w dal. Był to mój pierwszy występ w takich zawodach. Jestem bardzo ambitny, chcę wygrywać i piąć się do góry. W przyszłości chciałbym konkurować w wieloboju i marzę, by wziąć udział w Paraolimpiadzie.
Jestem osobą niepełnosprawną z tytułu wzroku i słuchu. Mam bardzo ograniczone pole widzenia. Nie widzę obszaru dookoła, widzę tylko centralnie, to co znajduje się bezpośrednio przede mną. Noszę także aparat słuchowy, który pozwala mi słyszeć."

Na zdjęciu Karol Klein z prawej

Depesza

2010-08-26T15:39:00.000-07:00

W dniach od 24 do 26 września Pomorska Jednostka Wojewódzka TPG oraz Makroregion Północno – Zachodni organizują Sesję Szkoleniowo – Rehabilitacyjną w ramach Projektu realizowanego przez TPG „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy II”. Spotkamy się w malowniczym zakątku Kaszub - w Stężycy k/Kartuz, dokąd zawitają osoby głuchoniewidome z województw: pomorskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego.
Sesja składać się będzie z trzech bloków tematycznych:

Szkolenie specjalistów zatrudnionych w makroregionie,
Przeprowadzenie badań okulistycznych, audiologicznych oraz dobór pomocy i sprzętu rehabilitacyjnego dla beneficjentów projektu oraz mieszkańców Gminy Stężyca – w ramach „Białej soboty”,
II Olimpiada Osób Głuchoniewidomych w Konkurencjach Przeróżnych o Puchar Przechodni Pomorskiego Pełnomocnika Wojewódzkiego TPG.

Olimpiada oraz „Biała sobota” odbędą się na stadionie "Orlik" w Stężycy w sobotę od godz. 10 do 15.
Liczymy na obecność wielu honorowych gości, owocną integrację, nawiązanie nowych znajomości a przede wszystkim – dobrą zabawę. Zapewniamy wiele atrakcji dla zawodników, m. in. dyplomy, medale i upominki – niespodzianki.

Andrzej Ciechowski

Relacje z Wycieczki Drezynami

2010-08-25T03:33:00.000-07:00

Śpiew ptaków, przyjemnie grzejące promienie słońca oraz zachwycające krajobrazy... To wszystko w połączeniu z wesołym towarzystwem stworzyło niezapomnianą wycieczkę koleją drezynową wzdłuż rzeki Radunia na Kaszubach.

W piątek, 20. sierpnia o godzinie 9.30 na dworcu PKS w Gdańsku, stawiła się spora grupa Klubowiczów i wolontariuszy. Po przybyciu na miejsce, do miejscowości Kolbudy, wszyscy zajęli miejsca w trzech drezynach i ruszyliśmy w drogę. Drezyna ma to do siebie, że do napędu potrzebuje pracy naszych mięśni, ale to nie zniechęciło nikogo i wszyscy zgodnie na zmianę napędzaliśmy pojazdy.

Od samego początku nie było lekko. Od momentu przejechania bocznicy i zmiany zwrotnicy na kierunek Łapino, tory zaczynały się wspinać pod ostrą górkę. Łatwo nie było, ale współpraca i świetny nastrój bardzo pomogły pokonać całą trasę aż do przystanku Łapino, gdzie zrobiliśmy sobie zdjęcie upamiętniające nasz wspólny wyczyn. Tory prowadziły przez las, po prawej stronie widać było jar spiętrzający wody Raduni. W drodze powrotnej nie pozostało nam nic innego, jak cieszyć się podmuchami powietrza, gdy drezyny pędziły w dół górki, na którą wcześniej tak dzielnie się wspinaliśmy.

Oczywiście po takim wysiłku nie mogło zabraknąć przerwy na ognisko, kiełbaski i różne napoje. Siedząc na trawie i zajadając się smakołykami mieliśmy czas porozmawiać oraz podzielić się wrażeniami z wyprawy. Niestety, wszystko, co dobre szybko się kończy, więc gdy wszyscy już się najedli i wypoczęli wyruszyliśmy z górki w dalszą drogę powrotną. U kresu naszej wycieczki czekała nas niespodzianka – każdy uczestnik wyprawy otrzymał z rąk Kierownika Ruchu, który nam towarzyszył podczas całej podróży, drezynowe Prawo Jazdy. Pożegnaliśmy się z szerokimi uśmiechami i wyruszyliśmy do domów odpocząć po dniu pełnym samych pozytywnych wrażeń.

Serdecznie wszystkim dziękujemy za udział w wyprawie!

Tekst: Wolontariuszka PJW – Sylwia Przybyszewska
Zdjęcia: Roman Piątek i Marta Mietlicka

DREZYNIARZE - czyli relacja Jerzego Malca z wycieczki

Po długiej wakacyjnej przerwie z inicjatywy Pełnomocnika Pomorskiego TPG i we wsparciu wolontariuszy 20 sierpnia odbyła się wycieczka drezynami po malowniczych Kaszubach.
W tym dniu spotkaliśmy się w miejscowości Kolbudy,do której część uczestników dojechała
PKS-sem,a część została przywieziona przez wolontariuszy samochodami. Około godz 11.00 trzema drezynami udaliśmy się w kierunku Kartuz.
Już po niedługim czasie zrzedły nam miny,gdyż trasa okazała się bardzo trudna, trzeba było pokonać dużo wzniesień.
Trasa biegła wzdłuż rzeki Radunia, dwóch sztucznych jezior oraz elektrowni wodnej. Lasy i pola uzupełniają cały krajobraz. O godz. 13.00 byliśmy już u celu wycieczki, zmęczeni, strudzeni. Pogoda dopisywała cały czas, co sprzyjało fajnej zabawie. Uczestnicy, starzy znajomi, po długiej przerwie mieli sobie dużo do poopowiadania, usta im się nie zamykały. Andrzej Ciechowski z wolontariuszami rozpalili ognisko i wtedy okazało się że mamy ze sobą poczęstunek w postaci kiełbasek i ogórków małosolnych. We wspaniałym humorze pałaszowaliśmy kiełbaski, które po takim wysiłku smakowały niesamowicie. Po wesołej zabawie która szybko mijała, przyszła pora powrotu.
I tu czekała nas miła niespodzianka gdyż drezyny, którymi przyjechaliśmy i w podróż którymi włożyliśmy tyle wysiłku, teraz pędziły szybko po terenie ciągle obniżającym się. Po powrocie każdemu uczestnikowi wręczone zostały dokumenty uprawiające do prowadzenia samodzielnie drezyny po szlakach kolejowych. W tym miejscu rozstaliśmy się , bardzo zadowoleni z tak miło spędzonego czasu. Bardzo dziękuję organizatorom, wolontariuszom oraz uczestnikom.

JERZY MALEC

ZAPRASZAMY NA WYCIECZKĘ DREZYNOWĄ

2010-08-12T05:21:00.000-07:00

Chcemy poznać:

historyczne miejsca dawnego Wolnego Miasta Gdańska,
bogatą historię polskiego kolejnictwa,
dawne trasy Północnego Okręgu Kolei Państwowych zagospodarowane przez kolej drezynową.

TERMIN: 20 sierpnia 2010 roku

UCZESTNICY: ok. 30 osób – członkowie Regionalnego Klubu Głuchoniewidomych, tłumacze – przewodnicy, wolontariusze

PROGRAM:

9:30

zbiórka uczestników na stanowisku Nr 5 przed dworcem PKS w Gdańsku, ul. 3 Maja – miejsce odjazdu autobusów linii 854, 855 i 856 (nie dotyczy osób dojeżdżających we własnym zakresie)

10:30

spotkanie uczestników w Kolbudach przy bramie kolejowej zakładów RUGBY (dawniej ROLBET) przy ul. Przemysłowej(kierunek Łapino). Jest tam możliwość pozostawienia samochodu.

11:00 - 15:00

przejazd drezynami na trasie Kolbudy – Niestępowo – Kolbudy (w programie ognisko, zawody sprawnościowe, konkurs wiedzy o regionie i kolejnictwie). Szczegóły imprezy drezynowej na www.drezyny.pl

15:30

zakończenie wycieczki, wręczenie nabytych uprawnień, wyjazd z Kolbud

Koszt uczestnictwa: 10 zł od osoby

Szczegóły dojazdu do Kolbub dostępne na www.kolbudy.gd.pl/rozklad.

KOLBUDY - krótki przewodnik

Kolbudy. Wieś położona w gminie Kolbudy w powiecie gdańskim w odległości około 20 km od Pruszcza. Do 20 grudnia 1998 miejscowość była administracyjnie podzielona na dwie części: Kolbudy Dolne (Unter Kahlbude) i Kolbudy Górne (Ober Kahlbude).

Herb gminy Kolbudy.TARCZA kształtem nawiązuje do tarczy Zakonu Kartuzów a FIGURA HERALDYCZNA CZYLI GODŁO przedstawia budowlę - ¬piec do wytapiania metali wg. ikonografi XVII w. W 1807 r. wieś Kolbudy została włączona do terytorium Wolnego Miasta Gdańska.

Nasza trasa. Biegnie wzdłuż rzeki Radunia, oraz dwóch sztucznych jezior i elektrowni wodnej.
Atrakcje. Podczas podróży czekają na nas przede wszystkim malownicze krajobrazy. W gminie Kolbudy znajdują się m.in. takie atrakcje jak:
• Elektrownie wodne
• Jar Reknicy
• Rezerwat „Bursztynowa Góra”

Drezyny. Drezyna to niewielki, lekki, dwuosiowy pojazd szynowy, o napędzie spalinowym lub ręcznym, przeznaczony do przewozu osób, materiałów i narzędzi przy pracach związanych z utrzymaniem torów.

MIŁEJ PODRÓŻY !

Opracowała: Anna Jurkowska i Sylwia Przybyszewska

Głuchoślepota jako odrębna niepełnosprawność

2010-08-12T05:12:00.000-07:00

Prawdopodobnie jeszcze w tym roku głuchoślepota, czyli równoczesne uszkodzenie narządów słuchu i wzroku, zostanie prawnie uznana za odrębny rodzaj niepełnosprawności i otrzyma oddzielny kod w orzecznictwie o niepełnosprawności. Sejmowa Komisja Polityki Społecznej i Rodziny na posiedzeniu 4 sierpnia wystosowała do ministra pracy i polityki społecznej dezyderat z prośbą o przyspieszenie prac nad realizacją tego projektu.

Obecnie w orzeczeniach o niepełnosprawności, które są wydawane osobom głuchoniewidomym przez powiatowe i wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności, wpisywany jest najczęściej jeden z dwóch kodów: 03-L (głuchota) lub 04-O (ślepota). Takie zapisy nie odzwierciedlają faktycznego stanu, w którym znajdują się osoby głuchoniewidome, bo uwzględniają dysfunkcję tylko jednego zmysłu, a drugi uznają za zupełnie sprawny.

W przypadku osób tylko głuchych lub tylko niewidomych występuje tzw. kompensacja (równoważenie jednego działania innym działaniem) wzroku słuchem lub słuchu wzrokiem. A w przypadku osób głuchoniewidomych jest ona albo wykluczona, albo poważnie utrudniona. Jednoczesne występowanie uszkodzeń o różnych stopniach zmysłów słuchu i wzroku wywołuje dla osoby nimi dotkniętej zupełnie inne skutki niż dla osoby z dysfunkcją tylko jednego narządu.

Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym walczy już od kilku lat o uznanie w Polsce głuchoślepoty jako oddzielnej kategorii niepełnosprawności i nadania jej oddzielnego kodu w orzeczeniach o niepełnosprawności.(...)

cały tekst

Autor: Magdalena Gajda , Źródło: IntegracjaInfo

Data opublikowania dokumentu: 2010-08-05, 16.09

Źródło: www.integracja.pl

Konkurs dla osób z niepełnosprawnością na rejs po Mazurach

2010-08-05T10:57:00.000-07:00

Uwaga osoby z niepełnosprawnością!Z myślą o Was, w dniach 13-17 września Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” organizuje rejs po Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. O tym kto z Was weźmie udział w tej niezwykłej przygodzie zdecyduje konkurs…

Projekt odbędzie się pod hasłem „Małe Kilimandżaro – Mazury 2010”. W żegludze po Krainie Wielkich Jezior Mazurskich weźmie udział 10 osób z niepełnosprawnością z całej Polski. Towarzyszyć im będą wolontariusze i wolontariuszki wraz z wykwalifikowanymi sternikami. Warunki uczestnictwa w rejsie są następujące: posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności, ukończone 18 lat i zwycięstwo w konkursie – chętni i chętne będą musieli przekonać organizatorów, że to właśnie oni i one powinni się znaleźć na pokładzie jednego z pięciu jachtów, które zabiorą uczestników i uczestniczki w tę niezwykłą przygodę. Jak to zrobić? Wystarczy napisać list motywacyjny w formacie A4 (maksymalnie 3 strony) z uzasadnieniem „dlaczego to właśnie ja powinienem lub powinnam wziąć udział w rejsie” i wysłać go do 17 sierpnia na adres:

Anna Flasza

Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko”

ul. Balicka 12A/5B

30-149 Kraków

z dopiskiem „Rejs”

lub na adres mailowy: annaflasza@mimowszystko.org

Ogłoszenie wyników nastąpi 23 sierpnia. Zastrzegamy, że niesamodzielne prace będą dyskwalifikowane! Uczestnicy i uczestniczki nie ponoszą żadnych kosztów związanych z rejsem. Projekt będzie w pełni finansowany przez darczyńców i sponsorów.

Organizatorem „Małego Kilimandżaro – Mazury 2010” jest Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. Partnerują jej: firma Ciepliński Coaching, która była inspiratorem rejsu, oraz firma „Błękitny Piotruś”, która zapewnia bezpłatny czarter jachtów. Na uczestników i uczestniczki wyprawy czeka wiele atrakcji. W programie znajdą się m.in. szkolenia z coachingu.

Czekamy na Ciebie! Odważ się i napisz!

Szczegółowych informacji pod numerem (12) 422 69 03 udzielają:

Anna Flasza Email: annaflasza@mimowszystko.org

Michał Serwiński Email: michalserwinski@mimowszystko.org

Piknik w ramach „Gdańskich dni sąsiadów. Poznajmy się!”

2010-05-28T10:13:00.000-07:00

Przypominamy o zaproszeniu Narodowego Centrum Kultury Tatarów na piknik na terenie Parku Oruńskiego w Gdańsku, ul Nowiny – 30 maja (w najbliższą niedzielę).

Początek imprezy planowany jest na godzinę 12.

Organizatorzy zapewniają mnóstwo atrakcji dla ciała i ducha:).

Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych wraz z rodzinami.

Wolontariusze Pomorskiej Jednostki - czyli kto jest kim w TPG?

2010-05-05T07:13:00.000-07:00

Anna Jurkowska

- kim jestem w TPG?

Gdy czarne chmury zawisły nad Warsztatami Terapii Zajęciowej działającymi przy Spółdzielni Niewidomych „Sinol” – stwierdziłam, że to odpowiedni czas na utworzenie Pomorskiej Jednostki TPG, która może nie tylko uratować WTZ ale także pomóc osobom głuchoniewidomym zamieszkałym na Pomorzu. O tym, że była to trafna decyzja, świadczy ilość naszych podopiecznych: gdy 1 stycznia 2008 roku zostałam Pełnomocnikiem PJW – znaliśmy kilka OGN; na Wigilię 2009 wysłaliśmy zaproszenia do blisko 80 osób.

Do takiego rozwoju przyczynił się także, realizowany w 2009 roku, projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy”, w którym pracowałam jako specjalista – rehabilitant wzroku, asystent Koordynatora Makroregionu Północno – Zachodniego, tłumacz – przewodnik oraz wolontariusz.

- co chcę powiedzieć o swojej pracy/szkole?

Osoby niewidome i słabo widzące spotykam od dzieciństwa – często towarzyszyłam w pracy moim Rodzicom – nauczycielom w SOSW dla Dzieci i Młodzieży Słabo Widzącej i Niewidomej im. L. Braille’a w Bydgoszczy. Potem studiowałam oligofrenopedagogikę na Uniwersytecie Gdańskim. Następnie uzyskałam uprawnienia rehabilitanta wzroku kończąc studia podyplomowe na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Obecnie pracuję w Przedszkolu Nr 77 dla Dzieci z Porażeniem Mózgowym.

- co chcę powiedzieć o sobie prywatnie? - zainteresowania/pasje

Mój wolny czas wypełniają dwa pieski rasy West – Diba i Diara.

Andrzej Ciechowski

- kim jestem w TPG?

Uczestniczyłem w narodzinach Pomorskiej Jednostki TPG. Z satysfakcją obserwuję Jej rozwój, z radością poświęcam kilkaset godzin w roku – jako wolontariusz – na prace organizacyjne i wsparcie naszych podopiecznych. W 2011 roku przeznaczę na te cele jeszcze więcej czasu, bo będę już na emeryturze :).

W 2009 roku miałem zaszczyt koordynować pracę wspaniałych specjalistów realizujących projekt „Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy” w woj. pomorskim, zachodniopomorskim i wielkopolskim.

- co chcę powiedzieć o swojej pracy/szkole?

Charakter zawodowy i społeczny kształtowałem w Gdańskiej Stoczni Remontowej. Potem przez 10 lat przypominałem sobie oraz poznawałem wszystkie nowe bajki świata, z których żyje wielki przemysł zabawkarski. Teraz pracuję w Spółdzielni Niewidomych „Sinol” w dziale rehabilitacji – to koresponduje i bardzo pomaga w działalności TPG.

- co chcę powiedzieć o sobie prywatnie? - zainteresowania/pasje

Od dawna obiecuję sobie powrót do pasji sprzed wielu, wielu lat – żeglarstwa i motorowodniactwa śródlądowego. Ale jak już uporządkuję drzewo genealogiczne (zajrzyj na www.szczepan-marianna.pl ) oraz wyhoduję złotą rybkę w oczku wodnym na działce w Barniewicach, to zaproszę – razem z trójką najpiękniejszych wnucząt – do klubu żeglarskiego na ul. Tamka :).

- kim jestem w TPG?

- co chcę powiedzieć o swojej pracy/szkole?

- co chcę powiedzieć o sobie prywatnie? - zainteresowania/pasje

pytania te będą się powtarzać w tej samej kolejności:

Dominika Godlewska

- w TPG koordynatorka wolontariatu

- z wykształcenia ekonomistka, pracowniczka Agencji Rozwoju Pomorza

- lubię długie leśne spacery i wycieczki po Polsce z Klubem Emerytów

Marika Wąs

- w TPG wolontariuszka, w projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych na rynku pracy" rehabilitant i tłumacz przewodnik

- pracuję w przedszkolu

- kocham mojego kotka :) i uwielbiam oglądać filmy

Marta Mietlicka

- w TPG wolontariuszka od 08.2009, w projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych..." specjalista ds. sprzętu, pomoc w pisaniu projektów Pomorskiej Jednostki Wojewódzkiej

- tłumacz (język włoski, angielski, hiszpański) i ekspert ds. turystyki

- zainteresowania:Włochy, Włochy, Włochy, żeglarstwo, kino, fotografia, mój kocur misiek

Agnieszka Rezmer

- wolontariuszka TPG od listopada 2009

- uczennica klasy artystycznej w I Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku

- jestem nudna

Łukasz Szałach

- wolontariusz TPG od listopada 2009

- na co dzień uczeń I LO im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku, profil biol-chem, klasa maturalna

- zainteresowania: chemia, biologia, muzyka - skrzypce

Jacek Stojanowski

- w TPG wolontariusz, w projekcie "Wsparcie osób głuchoniewidomych..." rehabilitant i tłumacz przewodnik

- pracuję w szkole specjalnej

- wychowuje mojego kotka "nieskutecznie" :) i lubię czytać książki

Kamila Skalska

- w TPG od początku projektu "Wsparcie osób głuchoniewidomych..." jako psycholożka i doradczyni ds. sprzętów rehab., zajmuję się między innymi techniczną stroną prowadzenia bloga

- pracuję w POPONie jako psycholożka

- działam w Kampanii Przeciw Homofobii i bardzo lubię czytać książki i komiksy wisząc w hamaku

Ola Piotrowska

- wolontariusz, tłumacz-przewodnik, instruktor orientacji przestrzennej;

- 16 lutego 2010r. obroniłam dyplom licencjata z pedagogiki specjalnej:), od października pedagogika głuchych (surdopedagogika) na APS w Warszawia, obecnie szukam pracy w zawodzie;

- lubię: słuchać muzyki, ćwiczyć (pilates), uczyć sie języka migowego.

Sylwia Przybyszewska

- w TPG wolontariuszka od niedawna (brak jakichkolwiek sprecyzowanych zadań) piszę pracę o osobach głuchoniewidomych, ich aktywności zawodowej i społecznej, więc występuję niejako w roli "obserwatora"

- studiuję 2 kierunki: socjologia II rok i administracja I rok

- stałego hobby nie posiadam, ale jestem szczęśliwą posiadaczką jednookiego kota i królika przypominającego psa

Aneta Jabłońska

- wolontariuszka od Wigilii 2009

- studentka III roku pedagogiki

- zainteresowania: taniec, muzyka, zwierzęta * mam super świnkę morską - Elwirkę i bardzo chciałabym też mieć psa i prowadzić dogoterapię

Spotkanie członków Regionalnego Klubu Osób Głuchoniewidomych

2010-04-29T08:25:00.000-07:00

W piątek, 23 kwietnia, odbyło się kolejne, cykliczne spotkanie członków Regionalnego Klubu Osób Głuchoniewidomych. Na początku, pełnomocnik Pomorskiej Jednostki, Ania Jurkowska powitała wszystkich zebranych i w imieniu Narodowego Centrum Kultury Tatarów, zaprosiła na festyn rodzinny, który odbędzie się 31 maja na terenie Parku Oruńskiego, w ramach „Gdańskich Dni Sąsiadów. Poznajmy się!”.

A potem, zgodnie z zapowiedzią sprzed dwóch tygodni, rozpoczęła się nauka języka migowego. Zajęcia poprowadziła Kamila Skalska, która wspólnie z wolontariuszami cierpliwie tłumaczyła zawiłości układu palców w poszczególnych literach. Wszyscy uczniowie opanowali omawiany materiał a pod koniec zajęć umieli „zamigać” nie tylko litery ale i pierwsze słowa:).

Tradycyjnie, podczas spotkania nie zabrakło rozmów i słodkości. Chwile zabawy i nauki uwieczniliśmy jak zawsze na zdjęciach...

2010 04 23 Spotkanie Klubu

Następne spotkanie już 7 maja o godzinie 16. Serdecznie zapraszamy!

Tekst: Ania Jurkowska
Zdjęcia: wolontariusze PJW